دانشمندان هاروارد سیگنال رادیویی از سیارهای خارج از منظومه شمسی کشف کردند
تا امروز اخترشناسان بیش از ۶۳۰۰ سیاره فراخورشیدی را شناسایی کردهاند که به دور ستارههایی خارج از منظومه شمسی ما میچرخند. این اجرام دامنه گستردهای دارند؛ از جهانهای کوچک و سنگی گرفته تا غولهای عظیم گازی مانند مشتری و زحل. دانشمندان احتمال میدهند برخی از ا…
خلاصه تحلیلی خبر
تا امروز اخترشناسان بیش از ۶۳۰۰ سیاره فراخورشیدی را شناسایی کردهاند که به دور ستارههایی خارج از منظومه شمسی ما میچرخند. این اجرام دامنه گستردهای دارند؛ از جهانهای کوچک و سنگی گرفته تا غولهای عظیم گازی مانند مشتری و زحل. دانشمندان احتمال میدهند برخی از ا…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، سیاره، بسیار، مغناطیسی، رادیویی، میشود
تا امروز اخترشناسان بیش از ۶۳۰۰ سیاره فراخورشیدی را شناسایی کردهاند که به دور ستارههایی خارج از منظومه شمسی ما میچرخند.
این اجرام دامنه گستردهای دارند؛ از جهانهای کوچک و سنگی گرفته تا غولهای عظیم گازی مانند مشتری و زحل. دانشمندان احتمال میدهند برخی از این سیارات بتوانند میزبان حیات باشند، زیرا در کمربند زیستپذیر ستاره خود قرار گرفتهاند؛ ناحیهای که شرایط لازم برای وجود آب مایع روی سطح یک سیاره فراهم میشود.
با این حال، بررسی دقیق چنین جهانهایی همچنان دشوار است، زیرا فاصله میان آنها و زمین بسیار عظیم محسوب میشود. از سوی دیگر، جدا کردن سیگنالهای بسیار ضعیف این سیارات از نور و تابش بسیار قدرتمندتر ستاره میزبان، تاکنون تقریباً غیرممکن به نظر میرسید؛ اما یافته جدید میتواند این وضعیت را تغییر دهد.
بر اساس مقالهای که بهتازگی منتشر شده، گروهی از اخترفیزیکدانان دانشگاه هاروارد و دانشگاه اورگن در یوجین اعلام کردهاند که برای نخستین بار توانستهاند سیگنالهای رادیویی یک سیاره فراخورشیدی را بهطور مستقیم شناسایی کنند. این رصد با استفاده از تلسکوپ رادیویی میرکات در آفریقای جنوبی انجام گرفت.
سیگنال رادیویی از بتا پیکتوریس بی
این سیاره که بتا پیکتوریس بی نام دارد، یک غول گازی محسوب میشود و جرم آن بیش از ۱۱ برابر مشتری برآورد شده است. این جرم آسمانی برای تکمیل یک دور گردش به دور ستاره میزبان خود، بیش از ۲۳ سال زمینی زمان نیاز دارد. بتا پیکتوریس بی نخستین بار در سال ۲۰۰۸ شناسایی شد و حدود ۶۴ سال نوری با زمین فاصله دارد.
البته این سیگنال به معنای وجود تمدنی فرازمینی روی این غول گازی و تلاش آن برای برقراری ارتباط با زمین نیست. پژوهشگران منشأ امواج رادیویی را پدیدهای طبیعی میدانند که به شفقهای قطبی مربوط میشود؛ ذرات بارداری که در امتداد میدان مغناطیسی سیاره حرکت میکنند و پدیدهای مشابه شفقهای قطبی زمین به وجود میآورند.
پژوهشگران در مقاله خود نوشتند
ما فورانهایی سریع، تکرارشونده و با قطبش دایروی بسیار زیاد، همراه با تابش مداوم را در فرکانسهای ۰.۸۵ تا ۳.۵ گیگاهرتز شناسایی کردیم.
گروه تحقیقاتی برای تفکیک سیگنال سیاره از تابش ستاره میزبان، بتا پیکتوریس، از موقعیت شناختهشده اختروشها کمک گرفت تا محل دقیق انتشار سیگنال را مشخص کند. اختروشها اجرام آسمانی بسیار درخشان و بهشدت مغناطیسی در مرکز کهکشانها هستند که انرژی خود را از سیاهچالههای کلانجرم دریافت میکنند. اخترشناسان از این اجرام مانند چراغهای راهنما برای تعیین موقعیت اجرام بسیار دور استفاده مینمایند.
میدان مغناطیسی بسیار قدرتمند
شناسایی مستقیم تابش رادیویی این سیاره امکان اندازهگیری قدرت میدان مغناطیسی آن را نیز فراهم کرد. نتایج نشان میدهد میدان مغناطیسی بتا پیکتوریس بی بیش از ۳۰۰ برابر نیرومندتر از میدان مغناطیسی مشتری است.
پژوهشگران در مقاله خود نوشتند
این نخستین اندازهگیری مستقیم قدرت میدان مغناطیسی یک سیاره فراخورشیدی محسوب میشود و با پیشبینیهای مربوط به مقیاسگذاری دینامو برای یک سیاره غولپیکر، جوان و پرجرم سازگاری دارد.
هرچند اکنون امکان بررسی امواج رادیویی منتشرشده از این جهانهای دور فراهم شده، سفر فیزیکی به چنین سیاراتی همچنان رؤیایی دور از دسترس باقی میماند. حتی دورترین فضاپیمای ساخت بشر، وویجر ۱، هنوز با سرعتی بسیار آهسته به فاصله یک روز نوری از زمین نزدیک میشود. در مقابل، نزدیکترین سامانه ستارهای به ما، پروکسیما قنطورس، بیش از چهار سال نوری فاصله دارد و دانشمندان گمان میکنند یک سیاره فراخورشیدی از نوع ابرزمین نیز در آن سامانه وجود داشته باشد.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.