دیتاسنترهای آینده به دل اقیانوس می‌روند؟ سرمایه‌گذاری ۲۰ میلیون دلاری روی طرحی متفاوت

استارتاپ Drogue سامانه‌ای توسعه داده استکه با بهره‌برداری از حرارت اقیانوس‌ها، برق مورد نیاز برای دیتاسنترها شناور را روی کشتی‌ها تامین می‌کند. نخستین نمونه‌ی اولیه‌ی چند مگاواتی این سامانه قرار است تا اوایل سال ۲۰۲۸ روی یک کشتی اقیانوس‌پیمای سنتی نصب شود و فعالیت پردازشی خود را در آب‌های آزاد آغاز کند.

بنیان‌گذار Drogue هدف اصلی طرح را تسریع در استقرار سرورهای هوش مصنوعی متناسب با رشد تقاضای این حوزه عنوان کرده است.

سم سایپمدیرعامل دروگ، گفت: «صنعت دیتاسنتر به نوعی بازی املاک تبدیل شده است و فعالان آن با برنامه‌ریزی‌های ۸ تا ۱۰ ساله پیش می‌روند که هماهنگی با شرکت‌های توزیع برق و اپراتورهای مستقل شبکه‌ی برق منطقه‌ای را شامل می‌شود. تقاضای هوش مصنوعی تنها در سه سال گذشته ۱۰ برابر شده است و چنین جدول زمانی کندی ابدا با این نیاز همخوانی ندارد.»

مجموعه‌ی نوپای دروگ که شش ماه پیش در واشینگتن دی‌سی تاسیس شد، توانسته سرمایه‌ای بالغ بر ۲۰ میلیون دلار از حامیانی نظیر Toyota Ventures و Boost VC گردآوری کند.سم سایپخلبان سابق جنگنده‌های E-2D Hawkeye نیروی دریایی آمریکا، با الهام از وسعت دریا این استراتژی را در پیش گرفت.

سم سایپمی‌گوید: «بیشتر مردم با شنیدن نام اقیانوس به امواج سهمگین، طوفان‌ها، زنگ‌زدگی و رسوبات زیستی فکر می‌کنند. اما من اقیانوس را مکانی باابهت و منبعی عظیم می‌بینم که تا کنون نادیده گرفته‌ایم.»

فناوری یادشده بر پایه‌ی تبدیل انرژی حرارتی اقیانوس یا سامانه‌ی OTEC کار می‌کند که توسعه‌ی اولیه‌ی آن به دهه‌ی ۱۹۵۰ بازمی‌گردد. مدیرعامل دروگ، می‌گوید: «اساسا هیچ مقدار گرمایی وجود ندارد که بتوانیم برداشت کنیم و باعث برهم‌خوردن این اختلاف دما شود.»

سامانه‌ی مذکور آب گرم سطح دریا را دریافت می‌کند و پس از هدایت برای خنک‌سازی سرورها، از آن برای تبخیر ماده‌ی آمونیاک با نقطه جوش منفی ۳۳٫۳ درجه‌ی سانتی‌گراد استفاده می‌برد. گاز منبسط‌شده توربین را می‌چرخاند و با عبور آب خنک ۴ درجه‌ی سانتی‌گرادی پمپاژشده از عمق هزار متری روی پره‌های چگالنده، آمونیاک دوباره مایع شده و به چرخه‌ای بسته بازمی‌گردد.

تلاش‌های مشابه در دهه‌ی ۱۹۸۰ به علت کمبود سرمایه و محدودیت‌های صنعتی کنار گذاشته شده بودند. بنیان‌گذار دروگ گفت: «از دهه‌ی ۸۰ تا امروز چیزهای زیادی تغییر کرده است، به‌ویژه روش‌های ساخت پیرامون لوله‌ها و مبدل‌های حرارتی. من تقریبا با تمامی افراد فعال در طرح‌های اولیه مصاحبه کردم تا متوجه نقاط قوت و ضعف گذشته شوم؛ همگی متفق‌القول بودند که این سازوکار کارایی دارد و موفقیت فقط به جذب سرمایه‌ی کافی برای رساندن ابعاد پروژه به نقطه‌ی بهینه وابسته است.»

انتقال داده‌ها از روی کشتی بسیار ارزان‌تر از کشیدن کابل‌های برق چندصد کیلومتری به ساحل تمام می‌شود و هر شناور حدود یک دهه عمر مفید خواهد داشت. این ایده تاییدیه‌ی اولیه‌ی اصول ایمنی را از اداره‌ی کشتی‌رانی آمریکا دریافت کرده است و دروگ هم‌اکنون مراحل خرید نخستین کشتی را برای استقرار سرورها طی می‌کند.