پروژه ساختجنگنده F-111Bبرای نیروی دریایی آمریکا با وجود هزینه‌های گزاف و سال‌ها توسعه، به دلیل مشکلات فراوان به یک شکست تمام‌عیار تبدیل شد و لقب ننگین «خوک دریایی» را به خود گرفت.

در دهه ۱۹۶۰، وزارت دفاع ایالات متحده در تلاش برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها، نیروی دریایی و نیروی هوایی را به استفاده از یک پلتفرمجنگندهمشترک تحت فشار قرار داد. این تصمیم توسط رابرتمک‌ناماراوزیر دفاع وقت، گرفته شد که نتیجه آن طراحی و تولید جنگنده F-111 بود. در حالی که نسخه نیروی هوایی یعنی F-111A در عملیات خود موفق ظاهر شد، اما مدل در نظر گرفته شده براینیروی دریایی آمریکاF-111Bبا چالش‌های غیرقابل حلی روبه‌رو گشت. این پروژه شکست‌خورده زمینه را برای ظهور یکی از نمادین‌ترین جنگنده‌های تاریخF-14 تامکتفراهم آورد.

اجبار و شکست یک پروژه مشترک

در اوایل دهه ۱۹۶۰، رابرت مک‌نامارا، وزیر دفاع آمریکا، برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها، نیروی هوایی و نیروی دریایی را به استفاده از یک هواپیمای مشترکF-111Aجنرال داینامیکس، مجبور کرد. این در حالی بود که نیروی هوایی بمب‌افکن تهاجمی می‌خواست و نیروی دریایی به جنگنده دفاعی برای ناوگانش نیاز داشت.F-111Aبرای نیروی هوایی موفق بود و به سرعت ۲ ماخ می‌رسید و قابلیت حمل ۱۱,۳۰۰ تا ۱۳,۶۰۰ کیلوگرم تسلیحات داشت، اماF-111Bنیروی دریایی از ابتدا با مشکلات اساسی مواجه شد.

چرا F-111B خوک دریایی نام گرفت؟

F-111Bبا مشکلات جدی برای عملیاتناو هواپیمابرروبه‌رو شد. با وجود ۲٫۷ متر کوتاه‌سازی و افزایش ۲٫۱ متری دهانه بال، همچنان بیش از حد بزرگ و سنگین بود. وزن آن بین ۳۶,۲۸۷ تا ۴۰,۸۲۳ کیلوگرم (هدف ۲۲,۶۸۰ کیلوگرم) بود که برای بالابرها و کابل‌های مهارکننده ناوها بسیار زیاد بود. موتورهای TF-30 پرات اند ویتنی نیز مستعد از کار افتادن در مانورهای پرفشار بودند. این مشکلات به حدی بود که دریاسالار توماس کانلی در جلسات کنگره مارس ۱۹۶۸ شهادت داد: «در تمام عالم مسیحیت نیز قدرت کافی برای تبدیل این هواپیما به آنچه ما می‌خواهیم، وجود ندارد!» پروژه با هزینه ۳۷۵ میلیون دلار (معادل ۳٫۶ میلیارد دلار در ۲۰۲۶) لغو شد. نیروی دریایی ۷ نمونه اولیه غیرقابل استفاده و نیروی هوایی ۱۵۹ F-111A موفق را دریافت کرد.

تولد یک افسانه: F-14 تامکت

شرکت گرومن ایرواسپیس (Grumman Aerospace)، متخصص هوانوردی دریایی، در پروژهF-111Bهمکاری داشت و از فناوری‌هایی مانند بال‌های متحرک، رادار هیوز AN/AWG-9، موشک AIM-54 فینیکس و موتور TF-30 در یک پلتفرم سبک‌تر الهام گرفت. نیروی دریایی که از سال ۱۹۶۶ به مشکلاتF-111Bآگاه بود، قرارداد طراحی جایگزین را به گرومن اعطا کرد. گرومن «مدل ۳۰۳» را توسعه داد که شامل همین فناوری‌ها بود و در ژانویه ۱۹۶۹ میلادی، ۱۰ ماه پس از لغوF-111Bقرارداد ساخت جنگنده جدید را دریافت کرد. به دلیل پیشرفت طراحی، مرحله نمونه اولیه حذف شد.

• سخنگوی ارتش: جنگنده‌های سوخو ۳۵ را خریده‌ایم و بعد از پایان جنگ تحویل می‌گیریم
• بهترین جنگنده‌های نیروی هوایی آمریکا؛ ۵ مدل افسانه‌ای با کارنامه‌ای درخشان
• معرفی ۵ جت جنگنده نمادین و قدرتمند در تاریخ نیروی دریایی آمریکا
• داستان باورنکردنی آخرین ناو هواپیمابر آمریکا از جنگ جهانی دوم

اولینجنگنده F-14 تامکت (F-14 Tomcat)در ۲۱ دسامبر ۱۹۷۰ به پرواز درآمد و تا سال ۱۹۷۳ عملیاتی شد. نیروی دریایی ۶۳۸ فروند F-14 تامکت خرید که ۳۴ سال (تا ۲۰۰۶) خدمت کردند، در حالی که F-111A نیز ۳۱ سال در خدمت بود و هر دو در نقش‌های خود موفق بودند.