شرکت بوئینگ با برنده شدن قرارداد ساختجنگنده نسل ششم F/A-XXنیروی دریایی آمریکا، به طور انحصاری به تنها سازنده جنگنده‌های پنهان‌کار نسل ششم این کشور تبدیل شد و دوران جدیدی را برای فناوری هوانوردی نظامی رقم زد.

پس از دهه‌ها تکیه بر نسل‌های قبلی، نیروی دریایی ایالات متحده گام بلندی در جهت نوسازی ناوگان هوایی خود برداشته است. این اقدام با هدف جایگزینی تدریجی جنگنده‌های قدیمی F/A-18E/F سوپر هورنت و ارتقای توانایی‌های نظامی در برابر تهدیدات نوین جهانی صورت می‌گیرد. انتظار می‌رود این جنگنده‌های پیشرفته نقش محوری در عملیات‌های آینده ایفا کنند.

بوئینگ؛ تنها سازنده جنگنده‌های نسل ششم آمریکا

نیروی دریایی ایالات متحده، قرارداد ساخت جنگنده پنهان‌کار نسل ششمF/A-XXرا به بوئینگ واگذار کرد. این هواپیماها قرار است از دهه آینده جایگزین جنگنده‌های F/A-18E/F سوپر هورنت شوند. این انتخاب دور از انتظار نبود، چرا که بوئینگ پیش‌تر برای ساخت جنگنده F-47 نیروی هوایی نیز انتخاب شده بود.

پنتاگون با سپردن ساخت هر دو جنگنده نسل ششم به بوئینگ، استراتژی‌ای متفاوت از نسل پنجم (که لاکهید مارتین سازنده F-22 رپتور و F-35 لایتنینگ II بود) در پیش گرفت. این رویکرد به منظور جلوگیری از انحصار در قراردادهای دفاعی و تضمین حفظ توان رقابتی میان پیمانکاران اصلی اتخاذ شده است. این تدبیر اطمینان می‌دهد که شرکت‌هایی مانند بوئینگ قابلیت‌های لازم برای رقابت در پروژه‌های آینده را حفظ می‌کنند.

ویژگی‌های کلیدی طراحی جنگنده F/A-XX

بوئینگبه تازگی رندر رسمیجنگنده F/A-XXرا منتشر کرده است. این جنگنده پنهان‌کار ناوپایه، ابعاد عظیم و بال‌های پهن و بدون دم دارد. حجم داخلی قابل توجه آن برای حمل سوخت و تسلیحات بیشتر طراحی شده است؛ امری حیاتی برای عملیات‌های دوربرد در برابر شبکه‌های پیشرفته ضد دسترسی/منع منطقه (A2/AD) چین.

F/A-XXیک هواپیمای تک‌سرنشین خواهد بود. این پیکربندی نشان‌دهنده تکیه کامل بوئینگ بر اتوماسیون برای کنترل دسته‌های پهپادی است که در کنار جنگنده عمل می‌کنند. بدنه پهن آن می‌تواند به دهانه رادار بزرگ‌تر (AESA) اشاره داشته باشد که قابلیت‌های حسگر قابل توجهی را فراهم می‌کند.

ارابه فرود اصلی با چرخ‌های دوقلو در دماغه، حاکی از وزن بالای هواپیما و طراحی آن برای فرودهای سخت روی ناو هواپیمابر است. این ویژگی‌ها بر اولویت عملیات‌های دوربرد بر مانورپذیری چابک و کوتاه‌برد تأکید دارند. بال‌های با زاویه رو به بالا در طرحF/A-XXشباهت زیادی به طراحی F-47 نیروی هوایی دارد و ریشه در طرح نمایشی پنهان‌کار Bird of Prey بوئینگ از دهه ۱۹۹۰ دارد.

اشتراک در طراحی و نرم‌افزارهای پایه بین دو پروژه F-47 و F/A-XX می‌تواند به صرفه‌جویی در هزینه‌ها و افزایش کارایی منجر شود.

ابهامات طراحی و نیازهای آینده نیروی دریایی

رندرهای اولیه F/A-XX وجود بالچه‌های کنارد (canards) را نشان می‌داد، اما طرح جدید فاقد آن‌هاست. حذف این بالچه‌ها پنهان‌کاری را افزایش می‌دهد، اما کنترل در سرعت‌های پایین (مخصوصاً هنگام فرود) را چالش‌برانگیزتر می‌کند. البته، این رندرها ممکن است گمراه‌کننده باشند زیرا سیستم طبقه‌بندی شده است.

نیروی دریایی با پیشرفت شبکه‌های A2/AD، به هواپیماهایی با برد بیشتر، سنگین‌تر، پنهان‌کارتر و با اتوماسیون یکپارچه‌تر نیاز دارد.F/A-XXبا حجم قابل توجه خود، به نظر می‌رسد به خوبی این الزامات را برآورده خواهد کرد.