باستان‌شناسان ۴ مومیایی تمدن نازکا را در محلی غیرمنتظره کشف کردند
کارنامه باستان‌شناسی پرو را می‌توان یکی از غارت‌شده‌ترین میراث‌های باستانی جهان دانست. طی قرن‌ها، هزاران اثر متعلق به دوران پیش از ورود اروپاییان به این سرزمین به تاراج رفته‌اند؛ ابتدا به دست فاتحان اروپایی و سپس توسط غارتگران بازار سیاه و همدستان محلی آنان که…
خلاصه تحلیلی خبر
کارنامه باستان‌شناسی پرو را می‌توان یکی از غارت‌شده‌ترین میراث‌های باستانی جهان دانست. طی قرن‌ها، هزاران اثر متعلق به دوران پیش از ورود اروپاییان به این سرزمین به تاراج رفته‌اند؛ ابتدا به دست فاتحان اروپایی و سپس توسط غارتگران بازار سیاه و همدستان محلی آنان که…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، کلنر، واری، نازکا، امپراتوری، افراد
کارنامه باستان‌شناسی پرو را می‌توان یکی از غارت‌شده‌ترین میراث‌های باستانی جهان دانست.
طی قرن‌ها، هزاران اثر متعلق به دوران پیش از ورود اروپاییان به این سرزمین به تاراج رفته‌اند؛ ابتدا به دست فاتحان اروپایی و سپس توسط غارتگران بازار سیاه و همدستان محلی آنان که به نام هواکروس شناخته می‌شوند. این واژه از زبان بومی کچوا آمده و امروزه عملاً به معنای غارتگران مقبره به کار می‌رود. به همین دلیل، کشف یک محوطه مقدس که به شکل شگفت‌انگیزی دست‌نخورده باقی مانده، اهمیت ویژه‌ای دارد.
کورینا کلنر، استاد انسان‌شناسی زیستی در دانشگاه آریزونای شمالی، در سال ۲۰۲۲ هنگام کاوش در محوطه بزرگ هوآکا دل لورو در ساحل جنوبی پرو به چنین کشفی رسید. این محوطه به تمدن نازکا تعلق دارد؛ تمدنی که از سال ۱ تا حدود ۷۵۰ میلادی در این منطقه حضور داشت. کلنر و همکارانش بقایای مومیایی‌شده چهار نفر را یافتند که در پارچه پیچیده شده بودند و به شکلی باورنکردنی بیش از هزار سال بدون دستکاری باقی مانده بودند. این مومیایی‌های نازکا که گاهی نامشان به صورت نازکا نیز نوشته می‌شود، در حالت نشسته و عمودی قرار داشتند؛ زانوهایشان به سمت سینه جمع شده بود و دست‌هایشان نزدیک صورت قرار گرفته بود. با این حال، به گفته کلنر، بزرگ‌ترین شگفتی به محل دفن این افراد مربوط می‌شد.
کورینا کلنر گفت
چیزی که این افراد را بسیار جالب می‌کند این است که ما آنها را در کنار یک معبد واری پیدا کردیم، نه در گورستانی که سایر افراد در آن دفن شده بودند. با بررسی منطقه نازکا، این کشف تا حدی تصور ما درباره کاری را که واری‌ها در این منطقه انجام می‌دادند، کاملاً وارونه کرد.
امپراتوری باستانی واری در پرو، بین حدود سال‌های ۶۰۰ تا ۱۱۰۰ میلادی، از حوزه آیاکوچو به سمت مناطق ساحلی و ارتفاعات گسترش یافته بود. این امپراتوری همسایگان خود را در جریان لشکرکشی‌های نظامی خشونت‌آمیز تحت سلطه درمی‌آورد و مجموعه‌های مستحکمی مانند ویرانه‌های پیکی‌یاقتا را بر جای گذاشت که مساحتی حدود ۲ کیلومتر مربع داشت. با وجود آثار هنری و نمادنگاری فراوانی که سربازان واری را آماده نبرد نشان می‌دهند، شواهد به‌دست‌آمده از هوآکا دل لورو تصویری متفاوت ارائه می‌کند و از رابطه‌ای صلح‌آمیزتر میان واری و نازکا حکایت دارد.
به گفته کلنر و همکارانش در ارائه‌ای که در شصت‌وششمین نشست مؤسسه مطالعات آند ارائه شد، هوآکا دل لورو احتمالاً مرکز قدرت اداری واری در منطقه نازکا بوده است. وجود نشانه‌های شاخص معماری امپراتوری واری، از جمله معابد معروف به شکل D، این برداشت را تقویت می‌کند.
اما یافته‌های اولیه در مقبره چهار مومیایی، تصویر مربوط به قدرت استعماری واری را پیچیده‌تر کرده است. گروه کلنر دریافت که محل دفن این افراد که با گچ پوشانده شده بود، حاوی هدایای پس از مرگ نیز بوده است. در میان این اشیا، غذاهای مهم محلی، ظروف سفالی محلی و امپراتوری و همچنین قربانی‌هایی از شترسانان، از جمله آلپاکا، قرار داشت.
پژوهشگران گفتند
این افراد ممکن است نمادی از تثبیت پیوند میان واری و نازکا در مکانی ویژه با اهمیت ایدئولوژیک بوده باشند.
کلنر با تکیه بر یافته‌های خود احتمال می‌دهد میزان درهم‌آمیختگی فرهنگی در این آیین‌های تدفینی، نشان‌دهنده رابطه‌ای قدیمی‌تر و صلح‌آمیز میان واری و نازکا باشد. او احتمال می‌دهد مردم نازکا از امپراتوری واری حمایت کرده باشند.
ارزیابی اولیه گروه پژوهشی بر پایه تصاویر پرتو ایکس از مومیایی‌ها انجام شده که با مشورت یک متخصص رادیولوژی و یک پزشک مورد تفسیر قرار گرفته‌اند. با این حال، کلنر و همکارانش امیدوارند با همکاری وزارت فرهنگ پرو بررسی‌های دقیق‌تری روی این بقایا انجام دهند. باستان‌شناسان پرو که با موزه ملی لیما همکاری دارند، تاکنون از مومیایی‌ها نمونه‌های DNA گرفته و با استفاده از تصویربرداری توموگرافی رایانه‌ای یا CT آنها را اسکن کرده‌اند.
کلنر پس از دریافت نتایج آزمایش‌ها از موزه، جایی که مومیایی‌ها اکنون نگهداری می‌شوند، قصد دارد همراه با اعضای آزمایشگاه ایزوتوپ و رژیم غذایی باستانی دانشکده انسان‌شناسی دانشگاه آریزونای شمالی، تحلیل‌های ایزوتوپی بیشتری انجام دهد. هدف از این بررسی‌ها، شناخت بهتر گستره جغرافیایی این پایگاه واری خواهد بود. به گفته او، تفاوت‌های ظریف منطقه‌ای در نسبت ایزوتوپ‌های کربن، نیتروژن و اکسیژن باقی‌مانده در بافت‌های آلی هوآکا دل لورو می‌تواند اطلاعاتی درباره رژیم غذایی، روابط و الگوهای مهاجرت ارائه دهد.
کورینا کلنر گفت
ما به دنبال نشانه‌هایی از شیوه‌های استعمار هستیم تا مشخص شود آیا مقاومتی در کار بوده یا نه و همچنین دریابیم رابطه میان این جوامع تا چه اندازه پیچیده بوده است.
کلنر در توضیح این یافته‌ها تأکید کرد که استعمار همیشه الزاماً با خشونت همراه نبوده است. او معتقد است جوامع انسانی موجوداتی اجتماعی هستند و می‌توانند با یکدیگر همکاری کنند و از توانایی‌ها و نقاط قوت متفاوت هر جامعه بهره بگیرند. او گفت
ما معمولاً استعمار را فرایندی خشن و پرتنش تصور می‌کنیم، اما همیشه چنین نیست. انسان‌ها موجوداتی اجتماعی هستند و با یکدیگر همکاری می‌کنند و از نقاط قوت متفاوت هر جامعه بهره می‌برند.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.