دانشمندان می‌گویند خورشید شاید زمین بزرگ‌تری را در گذشته بلعیده باشد

آیا ممکن است زمین در گذشته خویشاوندی بزرگ‌تر داشته که خورشید آن را به کام خود کشیده باشد؟ پرسش مهم‌تر این است که اگر چنین اتفاقی رخ داده باشد، آیا امروز راهی برای اثبات آن داریم؟

گروهی از ستاره‌شناسان معتقدند پاسخ هر دو پرسش مثبت است. پژوهشگران می‌گویند روشی پیدا کرده‌اند که مانند بررسی آثار باقی‌مانده در یک صحنه جرم، می‌تواند برای یافتن ردپای یک سیاره بلعیده‌شده در گذشته توسط خورشید به کار رود. به باور آن‌ها، ترکیبات شیمیایی درون خورشید ممکن است نشانه‌هایی از این رویداد باستانی را همچنان حفظ کرده باشند.

نتایج این تحقیق که در نشریه Monthly Notices of the Royal Astronomical Society منتشر شده، نشان می‌دهد این جهان سنگی احتمالی، که چند برابر زمین جرم داشته و در دسته ابرزمین‌ها قرار می‌گرفته، شاید اثری شیمیایی ماندگار در اعماق خورشید بر جای گذاشته باشد. موتلو ییلدیز، یکی از نویسندگان این پژوهش و استاد دانشگاه اژه در ترکیه، گفت

با مدل‌سازی روند تکامل خورشید و مقایسه نتایج با اندازه‌گیری‌های دقیق از ساختار درونی آن، دریافتیم که بلعیده شدن یک ابرزمین می‌تواند برخی اختلاف‌های دیرینه میان مدل‌های استاندارد خورشید و مشاهدات واقعی را توضیح دهد؛ از جمله تغییرات ظریف در ساختار داخلی خورشید و کاهش میزان لیتیوم آن.

ردپای یک سیاره درون خورشید

به گفته پژوهشگران، این اختلاف‌ها احتمالا با یکدیگر ارتباط دارند. ییلدیز توضیح داد

ستارگان جوان با دیسک‌های پیش‌سیاره‌ای احاطه شده‌اند و در این مرحله مقدار قابل‌توجهی ماده می‌تواند میان دیسک و خود ستاره جابه‌جا شود. از آنجا که سیارات از موادی با ترکیب شیمیایی متفاوت نسبت به گاز موجود در دیسک تشکیل می‌شوند، این پرسش برای ما مطرح شد که آیا بلعیده شدن یک سیاره در دوران اولیه زندگی ستاره می‌تواند یک نشانه شیمیایی درون خورشید باقی گذاشته باشد.

برای بررسی این احتمال، محققان از نرم‌افزار متن‌باز تکامل ستاره‌ای Modules for Experiments in Stellar Astrophysics یا MESA استفاده کردند. آن‌ها با این ابزار، مدل‌های مختلفی از خورشید ساختند که در آن‌ها تاریخچه برافزایش جرم خورشید، یعنی چگونگی جذب مواد و نوع موادی که در طول شکل‌گیری دریافت کرده، تغییر داده شد. سپس این مدل‌ها را با داده‌های دقیق صوتی مربوط به ساختار داخلی امروزی خورشید مقایسه کردند.

نتایج شبیه‌سازی‌ها از این فرضیه پشتیبانی می‌کند که خورشید در دوران ابتدایی شکل‌گیری خود، یک ابرزمین با جرمی حدود پنج تا ۱۰ برابر زمین را بلعیده است. پژوهشگران معتقدند چنین رویدادی می‌تواند سطح پایین لیتیوم موجود در خورشید را توضیح دهد.

اگر این سناریو درست باشد، مواد حل‌شده این سیاره اکنون جایی در زیر منطقه همرفتی خورشید قرار گرفته‌اند؛ لایه‌ای بسیار متلاطم که میان هسته خورشید و جو بیرونی آن واقع شده است. این فرضیه شاید معمای دیگری را نیز روشن کند. ابرزمین‌ها در بسیاری از منظومه‌های ستاره‌ای دیگر به‌وفور دیده می‌شوند، اما در منظومه شمسی ما هیچ نمونه شناخته‌شده‌ای از آن‌ها وجود ندارد. با وجود این، پژوهش حاضر هنوز مدرک قطعی برای بلعیده شدن چنین سیاره‌ای ارائه نکرده است و بیشتر مشخص می‌کند که دانشمندان برای یافتن شواهد احتمالی باید کجا را بررسی کنند.

ییلدیز درباره ادامه این تحقیقات گفت

گام بعدی این است که بررسی کنیم آیا می‌توان این اثرها و نشانه‌های شیمیایی را به‌طور مستقل شناسایی کرد یا خیر.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.