خبر بزرگ مک‌لارن؛ پایان همکاری با ریکاردو و آغاز عصر موتورهای اختصاصی

مک‌لارن این هفته سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی صندوق ثروت ملی L’IMAD ابوظبی را تأیید کرد؛ با این حال، تقریباً تمام تیترها روی شاسی‌بلند جدید این شرکت متمرکز بودند.

این موضوع قابل‌درک است، زیرا مک‌لارن برای نخستین‌بار به‌طور رسمی ساخت یک خودروی چهاردر مرتفع را در برنامه‌های خود قرار داده و از نظر تجاری نیز تصمیم بزرگی محسوب می‌شود. با این حال، در میان خبرهای مربوط به رقیب احتمالی Lamborghini Urus، نکته‌ای مهم‌تر برای علاقه‌مندان خودرو پنهان مانده است: مک‌لارن برای نخستین‌بار در تاریخ این برند قصد دارد موتورهای خودروهای جاده‌ای خود را در داخل شرکت طراحی و تولید کند.

از زمان عرضه 12C در سال ۲۰۱۱، تمامی موتورهای خودروهای خیابانی McLaren Automotive توسط شرکت مهندسی ریکاردو، مستقر در ساسکس، ساخته شده‌اند. این همکاری با نسل بعدی پیشرانه‌ها به پایان می‌رسد. مک‌لارن اکنون روی دو موتور هیبریدی جدید و گیربکس‌های متناسب با آن‌ها کار می‌کند؛ مجموعه‌هایی که به‌طور کامل در تأسیسات خود شرکت طراحی و تولید خواهند شد. برای برندی که شهرت خود را تا حد زیادی مدیون F1 و یکی از راننده‌محورترین خودروهای تاریخ است، در اختیار گرفتن کامل مسیر توسعه قوای محرکه می‌تواند تغییری اساسی باشد.

چرا پایان همکاری با ریکاردو برای خودروهای آینده مک‌لارن اهمیت دارد؟

همکاری مک‌لارن و ریکاردو همیشه یک نکته قابل‌توجه در بحث توانایی‌های مهندسی این برند به همراه داشت. موتورهای مورد استفاده مک‌لارن اختصاصی بودند و هیچ خودروساز دیگری موتور V8 توئین‌توربو ۴ لیتری یا V6 توئین‌توربو ۳ لیتری Artura را از ریکاردو خریداری نمی‌کرد، اما ساخت آن‌ها توسط مک‌لارن انجام نمی‌شد. مایکل استراون، مدیر عملیاتی مک‌لارن، درباره این فاصله ذهنی میان مشتریان توضیح داد و گفت: بسیاری از مشتریان ما نمی‌دانند که موتور مک‌لارن واقعاً موتور خود مک‌لارن است. این پیشرانه از برند دیگری خریداری نمی‌شود، بلکه طراحی و توسعه آن توسط مک‌لارن انجام شده است. با این حال، برای نخستین‌بار در نسل‌های آینده موتور، خودمان امکان ساخت آن را در داخل شرکت خواهیم داشت.

تولید داخلی موتور فقط یک موضوع تبلیغاتی نیست و می‌تواند آزادی مهندسی بیشتری در اختیار مک‌لارن قرار دهد. این شرکت قادر خواهد بود پیشرانه را از ابتدا متناسب با هر پلتفرم تنظیم کند، ویژگی‌های احتراق را با شاسی هماهنگ سازد و روی صدای اگزوز کنترل بیشتری داشته باشد. همچنین ادغام سیستم هیبریدی بدون وابستگی به یک شرکت خارجی با سرعت بیشتری امکان‌پذیر خواهد بود. استراون در این باره گفت: موتور احتمالاً مهم‌ترین بخش در ایجاد احساس و هیجان در خودرو است؛ از لرزش‌هایی که راننده حس می‌کند تا واکنش خودرو هنگام شتاب‌گیری، احساس قدرت و عملکرد و حتی هیجانی که از صدای خارج‌شده از اگزوز به وجود می‌آید. حالا مک‌لارن می‌تواند تمام این موارد را مستقیماً در داخل مجموعه خود توسعه دهد.

دو موتور جدید با دو مأموریت متفاوت

مک‌لارن هنوز اطلاعات رسمی درباره حجم موتور، قدرت نهایی یا ساختار دقیق هیچ‌یک از دو پیشرانه جدید منتشر نکرده است. با این حال، مشخص شده که هر دو موتور به فناوری هیبریدی مجهز خواهند بود و در کنار گیربکس‌های جدید توسعه‌یافته در داخل مک‌لارن فعالیت می‌کنند. بر اساس اطلاعات فعلی، یکی از این موتورها احتمالاً V6 نسل جدیدی برای سوپراسپرت‌های موتوروسط خواهد بود و دیگری می‌تواند یک V8 برای شاسی‌بلند آینده و مدل‌های مشتق‌شده از آن باشد.

مسیر مربوط به خودروهای موتوروسط تا حدودی روشن شده است. گفته می‌شود P34، سوپراسپرت نسل بعدی مک‌لارن که انتظار می‌رود در سال ۲۰۲۷ معرفی شود و به‌عنوان مدل ۲۰۲۸ به بازار برسد، از یک موتور V6 هیبریدی توئین‌توربو استفاده خواهد کرد. ارقام حدود ۸۱۰ اسب‌بخار قدرت و ۸۰۰ پوند-فوت گشتاور، معادل حدود ۳۶۲ کیلووات و ۱۰۸۵ نیوتن‌متر، از سوی برخی منابع مرتبط با نمایندگی‌ها مطرح شده‌اند، اما مک‌لارن هنوز آن‌ها را تأیید نکرده است. اگر این اعداد درست باشند، P34 نسبت به Artura با ۶۹۰ اسب‌بخار قدرت ترکیبی جهش قابل‌توجهی خواهد داشت و حتی گشتاور آن از V8 توئین‌توربوی 750S فعلی بیشتر خواهد بود. همچنین انتظار می‌رود P34 به گیربکس داخلی مک‌لارن مجهز شود و نخستین مدل این شرکت باشد که تمام مجموعه قوای محرکه آن از ابتدا تا انتها توسط خود مک‌لارن توسعه یافته است.

در بخش خودروهای موتورجلو نیز شاسی‌بلند جدید به یکی از همین قوای محرکه هیبریدی مجهز خواهد شد. منابع نمایندگی که CarBuzz به آن‌ها استناد کرده، این مجموعه را یک سیستم V8 هیبریدی و غیرپلاگین معرفی کرده‌اند. این موضوع با اظهارات مایکل استراون درباره فرصت‌های متعدد ناشی از ساخت موتور در داخل شرکت همخوانی دارد. او گفت: وقتی خودتان شروع به ساخت موتور می‌کنید، فرصت‌های زیادی در اختیارتان قرار می‌گیرد. استفاده از یک پلتفرم V8 هیبریدی موتورجلو همچنین می‌تواند زمینه را برای تولید مدل‌های دیگری فراهم کند. Autocar گزارش داده که مک‌لارن در حال بررسی خودروهای موتورجلوی بیشتر است و حتی احتمال ساخت یک گرندتورر برای پر کردن جای خالی GT نیز مطرح شده است.

شاسی‌بلند؛ منبع مالی توسعه نسل بعدی موتورهای مک‌لارن

اجرای چنین برنامه‌ای بدون منطق اقتصادی شاسی‌بلند آینده دشوار خواهد بود. مک‌لارن در سال ۲۰۲۵ مجموعاً حدود ۲ هزار دستگاه خودرو از تمام مدل‌های خود تولید کرد. در همین حال، Ferrari می‌تواند سالانه تا حدود ۳ هزار دستگاه Purosangue تولید کند و فروش Lamborghini Urus نیز تقریباً دو برابر میزان تولید سالانه مک‌لارن است. همین اختلاف تجاری یکی از دلایل اصلی است که شاسی‌بلند، با وجود مخالفت مدیریت‌های قبلی، اکنون به بخش مهمی از برنامه توسعه این شرکت تبدیل شده است.

سرمایه‌گذاری ۵۰۰ میلیون پوندی برای ایجاد یک مرکز مونتاژ جدید در بریتانیا، توسعه فعالیت‌های مرکز تولید مک‌لارن در ووکینگ و گسترش کارخانه تولید قطعات فیبرکربن در یورکشایر جنوبی هزینه خواهد شد. مک‌لارن همچنین قصد دارد تا سال ۲۰۳۲ دست‌کم هزار شغل جدید ایجاد کند و تعداد کارکنان بخش تولید خود را به دو برابر افزایش دهد. شاسی‌بلند جدید پیش از سال ۲۰۳۰ عرضه خواهد شد، پنج سرنشین خواهد داشت و از نظر شخصیت بیشتر به Aston Martin DBX نزدیک خواهد بود تا Ferrari Purosangue؛ یعنی با یک شاسی‌بلند سنتی‌تر و مرتفع‌تر روبه‌رو خواهیم بود، نه خودرویی با فرم پایین و نزدیک به یک GT. مک‌لارن هنوز تصمیم نهایی نگرفته است که آیا این خودرو از ساختار مونوکوک فیبرکربنی استفاده خواهد کرد یا خیر؛ چنین راهکاری در صورت اجرا، نخستین نمونه در میان شاسی‌بلندهای این کلاس خواهد بود.

در همین دوره، به نظر می‌رسد Artura نیز تا سال ۲۰۲۸ از خط تولید کنار برود. مشکلات اولیه مربوط به کیفیت و فروش پایین‌تر از انتظار، از جمله ثبت تنها ۵۱۰ دستگاه در آمریکا طی سال ۲۰۲۵ و کاهش ۱۸ درصدی در نیمه نخست سال ۲۰۲۶، مسیر مک‌لارن را به سمت P34 به‌عنوان مدل جدید ورودی این خانواده تغییر داده است. انتظار می‌رود قیمت P34 حدود ۳۱۳ هزار تا ۳۱۵ هزار دلار باشد و این خودرو جایگاهی بالاتر از موقعیت فعلی Artura در سبد محصولات مک‌لارن داشته باشد.

احتمالاً شاسی‌بلند آینده پس از ورود به بازار، از مجموع فروش تمام سوپراسپرت‌های مک‌لارن بیشتر خواهد فروخت. با این حال، اهمیت اصلی این سرمایه‌گذاری ممکن است جای دیگری باشد: شکل‌گیری نسلی از سوپراسپرت‌ها، که P34 یکی از نخستین اعضای آن خواهد بود، با قوای محرکه‌ای که مک‌لارن آن را از پایه تا موتور و گیربکس خودش طراحی و تولید کرده است؛ اتفاقی که علاقه‌مندان این برند از دوران F1 منتظر دیدنش بوده‌اند.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.