۵ مکان فوقمحرمانه جهان که ورود به آنها تقریباً غیرممکن است
کنجکاوی درباره مکانهایی که اجازه ورود به آنها را نداریم، بخشی از طبیعت انسان است. با این حال، محدودیت دسترسی به بسیاری از این مناطق دلایل مهمی دارد. برخی از این مکانها محل نگهداری مواد خطرناک هستند و برخی دیگر گنجینههای ارزشمند علمی، تاریخی و طبیعی را در خ…
خلاصه تحلیلی خبر
کنجکاوی درباره مکانهایی که اجازه ورود به آنها را نداریم، بخشی از طبیعت انسان است. با این حال، محدودیت دسترسی به بسیاری از این مناطق دلایل مهمی دارد. برخی از این مکانها محل نگهداری مواد خطرناک هستند و برخی دیگر گنجینههای ارزشمند علمی، تاریخی و طبیعی را در خ…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، قرار، جزیره، منطقه، مواد، زمان
کنجکاوی درباره مکانهایی که اجازه ورود به آنها را نداریم، بخشی از طبیعت انسان است. با این حال، محدودیت دسترسی به بسیاری از این مناطق دلایل مهمی دارد.
برخی از این مکانها محل نگهداری مواد خطرناک هستند و برخی دیگر گنجینههای ارزشمند علمی، تاریخی و طبیعی را در خود جای دادهاند. در ادامه، با ۵ مورد از محرمانهترین مناطق جهان آشنا میشویم.
پای فیل؛ یکی از رادیواکتیوترین مواد تاریخ
پای فیل تودهای حدوداً ۲ تنی از مواد ذوبشده است که در زیر رآکتور شماره ۴ نیروگاه هستهای چرنوبیل در اوکراین قرار دارد. این ماده بهدلیل میزان بسیار بالای تشعشعات رادیواکتیو، یکی از خطرناکترین اشیای شناختهشده در تاریخ محسوب میشود.
این توده از مادهای کمیاب به نام کوریوم تشکیل شده که ترکیبی از سوخت هستهای و مواد ذوبشده هسته رآکتور است. پای فیل در سال ۱۹۸۶، حدود ۸ ماه پس از فاجعه هستهای چرنوبیل کشف شد. میزان تشعشعات آن در زمان کشف بهاندازهای بالا بود که حضور در نزدیکی این ماده میتوانست تنها در عرض ۳ دقیقه مرگبار باشد.
با گذشت زمان و بر اثر فرایند واپاشی رادیواکتیو، میزان خطر کاهش یافته است؛ اما نزدیک شدن طولانیمدت به آن همچنان بسیار خطرناک خواهد بود. برای مهار تشعشعات نیروگاه متروکه چرنوبیل، سازههای عظیمی از فولاد و بتن در اطراف آن احداث شدهاند و دسترسی به این محدوده همچنان تحت محدودیتهای سختگیرانه قرار دارد.
خزانه جهانی بذر سوالبارد
خزانه زیرزمینی فوقامنیتی سوالبارد (Svalbard)، محل نگهداری برخی از مهمترین نمونههای زیستی روی زمین به شمار میرود. این مکان در دل کوهی در جزیره اسپیتسبرگن، واقع در مجمعالجزایر سوالبارد، قرار دارد. این مجموعه در زیر لایههای دائمی یخ ساخته شده و بیش از یک میلیون نمونه بذر را در شرایطی کاملا محافظتشده نگهداری میکند.
این مرکز در منطقه قطبی شمال قرار گرفته و حدود ۱.۴ میلیون بذر از بیش از ۶ هزار گونه مختلف را در خود جای داده است. دسترسی به این ذخایر نیز تحت تدابیر امنیتی ویژه انجام میشود.
هدف اصلی از ایجاد این خزانه، حفاظت از منابع ژنتیکی محصولات کشاورزی، گیاهان پرورشی و گونههای وحشی است. این مجموعه نقش یک نسخه پشتیبان جهانی را ایفا میکند تا در صورت آسیب دیدن سایر بانکهای بذر در سراسر جهان بر اثر خرابی تجهیزات، جنگ، بیماری یا بلایای طبیعی، امکان بازیابی این منابع ارزشمند وجود داشته باشد.
غارهای لاسکو؛ گنجینهای از هنر پیشاتاریخ
در جنوب فرانسه، محوطهای باستانشناسی قرار دارد که ارزش تاریخی آن بهاندازهای بالاست که فقط تعداد محدودی از افراد دارای مجوز اجازه بازدید از آن را دارند.
درون غارهای لاسکو (Lascaux) بیش از ۶۰۰ نقاشی روی دیوارههای سنگی وجود دارد که قدمت آنها به دوره پارینهسنگی زبرین، یعنی حدود ۱۷ هزار سال پیش، بازمیگردد. این غارها در ابتدا برای بازدید عموم باز بودند؛ اما حضور روزانه هزاران گردشگر آسیبهای جدی به آثار هنری پیشاتاریخی وارد کرد.
تنفس بازدیدکنندگان باعث افزایش غلظت دیاکسیدکربن در هوای غار میشد و گرمای بدن آنها نیز دمای محیط داخلی را بالا میبرد. این شرایط محیطی مناسبی برای رشد قارچها و گلسنگها فراهم میکرد که تهدیدی جدی برای نقاشیهای باستانی به شمار میرفتند.
در سال ۱۹۶۳، ورود عموم مردم به غارها ممنوع شد. پس از آن، متخصصان حفاظت از آثار تاریخی با نصب سیستمهای تهویه و تنظیم دما تلاش کردند از باقیمانده نقاشیهای ارزشمند محافظت کنند.
منطقه سرخ؛ میراث مرگبار جنگ جهانی اول
منطقه سرخ (Zone Rouge)، محدودهای به وسعت بیش از ۱۲۰۰ کیلومتر مربع در شمالشرقی فرانسه را در بر میگیرد. این منطقه از زمان پایان جنگ جهانی اول تاکنون تحت محدودیتهای شدید قرار دارد.
میدانهای نبرد سابق همچنان مملو از مهمات منفجرنشده هستند. علاوه بر این، خاک منطقه بهدلیل نشت مواد سمی مانند جیوه و آرسنیک از تسلیحات رهاشده، بهشدت آلوده شده است.
در آلودهترین بخشهای این محدوده، ممکن است در هر هکتار زمین تا ۳۰۰ گلوله و خمپاره باقی مانده باشد. گروههای تخصصی پاکسازی این منطقه برآورد کردهاند که پاکسازی کامل آن دستکم ۳۰۰ سال زمان نیاز دارد.
جزیره سورتسی؛ آزمایشگاه طبیعی دانشمندان
تنها تعداد محدودی از دانشمندان مجوز قدم گذاشتن روی جزیره غیرمسکونی سورتسی (Surtsey) در اقیانوس اطلس را دارند.
این جزیره در جنوب ایسلند قرار گرفته و در سال ۱۹۶۳، پس از فوران یک آتشفشان زیردریایی به وجود آمد. از زمان شکلگیری، دانشمندان بهطور مستمر آن را زیر نظر داشتهاند؛ زیرا سورتسی نمونهای منحصربهفرد برای مطالعه فرایند استعمار زیستی و ورود تدریجی موجودات زنده به یک محیط تازه محسوب میشود.
پژوهشگران تاکنون ورود صدها گونه مختلف از گیاهان و جانوران به این جزیره را ثبت کردهاند. این آزمایش طبیعی همچنان ادامه دارد و دانشمندان با بررسی تغییرات اکوسیستم سورتسی، روند شکلگیری حیات و گسترش گونههای زیستی در یک محیط جدید را مطالعه میکنند.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.