هوش مصنوعی به جنگ سه معمای بزرگ علم رفت؛ ادعای شگفت‌انگیز اوپن‌ای‌آی

کمتر از یک ماه پس از انتشار صدها دست‌نوشته درباره‌ی مسائل دیرپای ریاضی، اوپن‌ای‌آیبا سه ادعای بزرگ دیگربازگشته است. خروجی‌های تازه به ریاضیات، علوم کامپیوتر و فیزیک مربوط می‌شوند و در صورت تأیید، چند باور بنیادی را دگرگون می‌کنند.

تفاوت اصلی با پست‌های قبلی، تنها در ابعاد ادعاها نیست. اوپن‌ای‌آی می‌کوشد گروه‌هایی از پژوهشگران مستقل را در مسیر بررسی، توضیح و اصلاح نتایج دخیل کند؛ روشی که هم امید به اعتبارسنجی دقیق‌تر را افزایش می‌دهد و هم پرسش‌های تازه‌ای درباره‌ی دسترسی برابر، اعتبار علمی و تقسیم امتیاز پژوهشی به میان می‌آورد.

سازنده‌ی چت‌جی‌پی‌تی می‌گوید مدل‌های هوش مصنوعی این شرکت برای هر سه مسئله راه‌حل‌هایی یافته‌اند؛ بااین‌حال، هنوز نمی‌توان آن‌ها را دستاوردهای علمیِ تأییدشده دانست.

نخستین ادعا به رفتار امواج مربوط می‌شود. مسئله‌ای ریاضی با عنوان «حدس هموارسازی موضعی» می‌پرسد وقتی موجی در نقطه‌ای متمرکز می‌شود، این تمرکز شدید تا چه اندازه می‌تواند ادامه یابد. اوپن‌ای‌آی مدعی است مدلش این حدس را در تمام ابعاد فضایی از دو بُعد به بالا اثبات کرده است. اگر استدلال درست باشد، چند مسئله‌ی مشهور دیگر، ازجمله حدس کاکیا درباره‌ی ساختارهای هندسی در فضا نیز حل خواهند شد.

ادعای دوم شاید پیامدهای گسترده‌تری برای علوم کامپیوتر داشته باشد. «فرضیه‌ی زمان نمایی» از سال ۱۹۹۹ مبنای بسیاری از پژوهش‌ها بوده و به‌زبان ساده، می‌گوید حل برخی مسائل منطقی با بزرگ‌ترشدن مسئله ناگزیر به زمان بسیار زیادی نیاز دارد.

اوپن‌ای‌آی می‌گوید مدلش الگوریتمی یافته که یک نمونه‌ی مهم از این مسائل را سریع‌تر از حد انتظار حل می‌کند و درنتیجه فرضیه را رد می‌کند.راسل ایمپالیااتسوراماموهان پاتوریورایان ویلیامزبررسی این ادعا را هدایت خواهند کرد.

در فیزیک نیز شرکت مدعی است اثباتی دقیق برای وجود منطق ریاضی در برخی نظریه‌های میدان کوانتومی به دست آورده است؛ ازجمله نظریه‌ای که نیروی قوی و برهم‌کنش ذرات بنیادی درون پروتون و نوترون را توصیف می‌کند. گروهی به سرپرستیدیوید گراسبرنده‌ی نوبل فیزیک، این نتیجه را بررسی خواهد کرد؛ اما متن کامل آن هنوز عمومی نشده است.

اوپن‌ای‌آی خروجی‌های ریاضی و علوم کامپیوتر را همراه با نسخه‌هایی قابل بررسی در نرم‌افزار اثبات‌سنج Lean منتشر کرده است. بااین‌حال، بررسی کامپیوتری به‌تنهایی جای توضیح روشن و ارزیابی مستقل دانشمندان را نمی‌گیرد.

شیوه‌ی انتشار نیز محل اختلاف است. گروه مستقل مشاوران ریاضیات و هوش مصنوعی هشدار داده انتخاب چند پژوهشگر برای دسترسی زودتر به نتایج ممکن است فرصت برابر را از دیگران بگیرد. این گروه خواستار انتشار عمومی مستندات فیزیک شده است.

اکنون پرسش اصلی این است که آیا جامعه‌ی علمی می‌تواند این استدلال‌های پیچیده را تأیید و به دانشی قابل‌فهم تبدیل کند یا نه.

دیدگاه شما درباره‌ی انتشار مستقیم دستاوردهای علمی تولیدشده با هوش مصنوعی چیست؟