ارتش آمریکا رباتهای جنگی را به شکار گروهی فرستاد
پنتاگون تاکتیک رزمی شکار گروهی را با استفاده از چهار خودروی زمینی خودران و مجهز به پهپاد آزمایش کرد. پنتاگون کارآمدی گروهی از خودروهای زمینی بدون سرنشین (UGV) را در شرایط شبیهسازیشدهی نبرد مورد آزمایش قرار داد. در جریان این رزمایش که اواسط اکتبر (مهر و آبان…
خلاصه تحلیلی خبر
پنتاگون تاکتیک رزمی شکار گروهی را با استفاده از چهار خودروی زمینی خودران و مجهز به پهپاد آزمایش کرد. پنتاگون کارآمدی گروهی از خودروهای زمینی بدون سرنشین (UGV) را در شرایط شبیهسازیشدهی نبرد مورد آزمایش قرار داد. در جریان این رزمایش که اواسط اکتبر (مهر و آبان…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، ربات، پشتیبانی، نیروهای، ارزیابی، شناسایی
پنتاگون تاکتیک رزمی شکار گروهی را با استفاده از چهار خودروی زمینی خودران و مجهز به پهپاد آزمایش کرد.
پنتاگون کارآمدی گروهی ازخودروهای زمینی بدون سرنشین(UGV) را در شرایط شبیهسازیشدهی نبرد مورد آزمایش قرار داد. در جریان این رزمایش که اواسط اکتبر (مهر و آبان) در منطقهی سنت ویت واقع در پایگاه فورت ناکس ایالت کنتاکی برگزار شد، چهار ربات زمینی بهصورت گروهی برای پایش ناهمواریها و کشف نیروهای دشمن وارد عملیات شدند.
تمرین نظامی مذکور به درخواست متحدان اروپایی برنامهریزی شد تا شرایط اقلیمی مشابه با جغرافیای اروپا ارزیابی شود. ساختار ماژولار خودروها امکان نصب انواع تسلیحات تاکتیکی و سامانههای پیشرفته را روی بدنه فراهم میکند.
جیسون گرگوریمشاور فنی دارپا، میگوید«در فورت ناکس بررسی میکنیم که چگونه فناوری تحرک خودران میتواند با محمولههای مختلف ترکیب شود تا قابلیتهای جدیدی در اختیار نیروهای رزمی قرار دهد.»
در سناریوی عملیاتی، یک هدایتگر انسانی دادههای اولیهی تهدید فرضی را بههمراه تصاویر ماهوارهای دریافت کرد و کاروان رباتها را بهسمت منطقه فرستاد. یکی از خودروها برای شناسایی جلوتر از بقیه حرکت کرد و سه دستگاه دیگر در موقعیت پشتیبانی مستقر شدند. خودروی پیشرو مجهز به پهپاد بود و سه دستگاه از چهار ربات حاضر نیز توانایی حمل و پرواز پهپاد برای شناسایی هوایی یا حمله را داشتند.
پس از بررسی منطقه توسط ربات شناسایی، بقیهی واحدها پوشش میدانی را برقرار کردند و یک راکت شبیهسازیشده بهسمت هدفی در فاصلهی حدود ۲۷۴ متری شلیک شد. در پایان، آخرین ربات از پشت یک برآمدگی خارج شد تا پیامدهای درگیری را ارزیابی کند. تمامی مراحل جابهجایی و ردیابی اهداف بهصورت مستقل انجام گرفت، اما شلیک سلاح منوط به تأیید کاربر انسانی باقی ماند.
گرگوری میگوید: «تمام تحرک، تمام جابهجاییها و تمام شناساییها کاملا خودران هستند، اما آنها تا زمانی که انسان دستور شلیک ندهد، ماشه را نمیکشند.»
رزمایش یادشده بخشی از برنامهی RACER بهشمار میرود که نیازمند ترکیب مهندسی سازه، الگوریتمهای هوشمند و ارتباطات امن است. این پلتفرمهای بدون سرنشین پس از ۵ سال توسعه اکنون سرعت حرکتی برابر با رانندگان حرفهای در مسیرهای ناهموار دارند و برای ماموریتهای پشتیبانی لجستیک مانند حمل غذا و مهمات آماده میشوند. دور بعدی این تمرینات با حضور نیروهای ارتش در حوالی آذر اجرا خواهد شد.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.