پورشه ابرخودرو ۱۵ میلیون دلاری می‌سازد!

پورشهبرنامه‌ی جدیدی را برای تمرکز روی خودروهای سفارشی و گران‌قیمتدر پیش گرفته است تا نقطه‌ی سربه‌سر تولید سالانه‌ی خود را به کمتر از ۲۰۰ هزار دستگاه برساند. پورشه به‌جای تکیه بر فروش انبوه مدل‌هایی مثل ماکان، ساخت ۱۵ مدل کاملا تک‌ساخت و منحصربه‌فرد را در دستور کار دارد که ارزش برخی از آن‌ها به حدود ۱۵ میلیون دلار می‌رسد.

تصمیم پورشه در پی کاهش درآمدهای اخیر، تعرفه‌های تجاری، رقابت سخت در بازار چین و هزینه‌های سنگین برقی‌سازی اتخاذ شده است. پورشه قصد دارد سود حاصل از فروش هر دستگاه را به‌ویژه در بالاترین رده‌ی محصولات خود افزایش دهد.

بخش سفارشی‌سازی ویژه‌ی این برند هم‌اکنون توسعه‌ی پروژه‌های یادشده را بر عهده دارد که دامنه‌ی قیمت آن‌ها از ۲ میلیون دلار آغاز شده و تا ۱۵ میلیون دلار امتداد می‌یابد.

الکساندر فابیگمعاون بخش شخصی‌سازی و خودروهای کلاسیک پورشه، در گفت‌وگو با اتوموتیو نیوز، جزئیات قیمت‌گذاری و برنامه‌های این بخش را شرح داد. برنامه‌ی مذکور به مشتریان ثروتمند اجازه می‌دهد فراتر از انتخاب رنگ یا آپشن‌های معمول، قطعات و فرایندهای مهندسی اختصاصی برای اتومبیل خود سفارش دهند.

پورشه همچنین تولید مدل‌های موسوم به Few-off را پیگیری می‌کند که تیراژی بسیار محدود دارند و با قیمتی بسیار بالاتر از نسخه‌های استاندارد فروخته می‌شوند.

بخش سودآور دیگر، بازسازی کامل سوپرکارهای قدیمی کارخانه است. برنامه‌ی بازسازی مدل کاررا GT (Porsche Carrera GT) به مالکان امکان می‌دهد پیشرانه‌ی ۱۰ سیلندر خودروی خود را با پرداخت مبلغی هنگفت، تحت نظر متخصصان رسمی کارخانه به وضعیت فنی و ظاهری صفر کیلومتر بازگردانند.

فابیگ می‌گوید: «هزینه‌ی این بازسازی بدون احتساب قیمت خود خودرو، بین ۵۰۰ تا ۸۰۰ هزار دلار است.»

پورشه تاکنون بازسازی ۱۱ دستگاه از این سوپرکار را به پایان رسانده و ۱۶ خودرو دیگر در خط بازسازی قرار دارند، درحالی‌که ۲۱ متقاضی دیگر در فهرست انتظار نشسته‌اند. با توجه به تیراژ ۱٬۲۷۰ دستگاهی تولیدشده میان سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ میلادی، مجموع این ۴۸ دستگاه حدود ۴ درصد از کل کاررا جی‌تی‌های جهان را شامل می‌شود.

فرایند احیای این خودروها با دمونتاژ کامل قطعات مکانیکی و ارتقای مشخصات فنی همراه است و مواردی چون صفر کردن کیلومترشمار یا رنگ‌آمیزی بر اساس اتومبیل مسابقه‌ای پورشه ۹۱۷ لمانز سال ۱۹۷۰ میلادی را نیز در بر می‌گیرد. اجرای چنین پروژه‌هایی جریان درآمدی پایداری برای اشتوتگارتی‌ها ایجاد کرده و سودآوری لازم را بدون نیاز به سرمایه‌گذاری برای مدل‌های کاملا جدید فراهم می‌آورد.