انقلاب در انرژی هسته‌ای؛ یک شرکت در حال ساخت دستگاه همجوشی هسته‌ای رومیزی است

استارتاپ Cambridge Heavy Industries واقع در کمبریج ایالت ماساچوست، به‌صورت بی‌سروصدادستگاهی رومیزی برای همجوشی هسته‌ای توسعه داده است.

بر خلاف تاسیسات عظیم صنعتی که متکی بر لیزرها یا آهنرباهای غول‌پیکر هستند، ابعاد فناوری نوین محققان به‌اندازه‌ای کوچک طراحی شده که روی یک میز کار معمولی جا می‌گیرد.

استارتاپ مذکور در آزمایشگاهی نزدیک دانشگاه MIT فعالیت می‌کند.یون کایهم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل کمبریج هوی اینداستریز، می‌گوید: «ما عمدا یک راکتور ماژولار کوچک ساختیم. این دستگاه بسیار کوچک و رومیزی است. کوچک بودن، همه چیز را ساده‌تر می‌کند.»

ابعاد کوچک دستگاه امکان آزمایش و تکرار سریع را فراهم می‌کند. به گفته‌ی یون کای: «ماهیت ماژولار و کوچک دستگاه امکان انجام ۵۰ تا ۸۰ آزمایش و شلیک در روز را فراهم می‌کند.»

داده‌های به‌دست‌آمده از شلیک‌ها وارد مدل‌های هوش مصنوعی می‌شوند تا طراحی کلی بهینه‌سازی شود. رویکرد چابک مذکور نظر سرمایه‌گذاران را جلب کرده و منجر به جذب سرمایه‌ی اولیه‌ی ۶٫۲ میلیون دلاری با هدایت Azolla Ventures و مشارکت Overlay، بنیاد Neta، نهادهای P3A، MassCEC و خانواده‌ی Rothrock شده است.

فناوری یادشده برخلاف سایر روش‌های محصورسازی لختی، تعداد لیزرهای مورد نیاز را به حداقل می‌رساند. دو لیزر اصلی وظیفه‌ی افروزش را برعهده دارند که پرتو اول به حلقه‌های هم‌مرکز تقسیم شده و متناسب با زمان‌بندی دقیق، موج فشرده‌سازی شدیدی را به مرکز سوخت هدایت می‌کند. در نهایت شلیک لیزر به مرکز هدف، گرما و میدان مغناطیسی لازم برای وقوع همجوشی هسته‌ای را تولید می‌کند.

استارتاپ مستقر در ماساچوست قصد دارد تا یک دهه آینده نیروگاهی به وسعت تقریبی دو زمین بسکتبال بر پایه‌ی فناوری نوظهور بسازد. پیش از تحقق فاز نیروگاهی، دستگاه‌های رومیزی برای تولید تریتیوم به کار گرفته خواهند شد؛ ایزوتوپ نادری از هیدروژن که هر گرم آن حدود ۳۰ هزار دلار ارزش دارد.

در حال حاضر کل ذخایر جهانی تریتیوم حدود ۴۰ کیلوگرم برآورد می‌شود و پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهند صنعت همجوشی تا سال ۲۰۵۴ میلادی با کمبود ۲۸ کیلوگرمی این ماده روبه‌رو خواهد شد.