ایلان ماسکوعده‌ی ساخت خودرویی پرنده را داده بود ورودستر تسلا سرانجام همان کار را انجام داد. رودستر نسل جدید پس از نزدیک به یک دهه توسعه، در نمایشی چشمگیر وارونه حرکت کرد، برای مدتی کوتاه به پرواز درآمد و در کمتر از یک ثانیه به سرعت ۱۰۰ کیلومتربرساعت (دقیق‌تر ۹۷ کیلومتربرساعت) رسید.

انتظار طولانی برای چنین نمایشی شاید ارزشش را داشته باشد، هرچند عرضه‌ی نهایی خودرو احتمالا با محدودیت‌ها و ملاحظات سنگینی همراه خواهد بود.

تسلا رودسترِ نسل جدیدش را در رویدادی در واکو واقع در تگزاس به نمایش گذاشت. برنامه کمتر از ۳۰ دقیقه طول کشید و بیشتر به اجرای بدل‌کاری شباهت داشت تا رونمایی متعارف از یک محصول.

رودستر ابتدا از رمپی بسیار بلند و چندطبقه بالا رفت و با اتکا به نیروی رو به پایین حیرت‌انگیزش به مسیر عمودی چسبید. خودرو پس از رسیدن به بالای رمپ، با کمک پیشران‌های گاز سرد چرخید و به‌آرامی به زمین بازگشت. سامانه‌ی مکش مبتنی بر فن که اسپیس‌ایکس آن را تامین کرده و زیر خودرو نصب شده، می‌تواند نیروی مکشی تا ۲ جی ایجاد کند.

رودستر سپس از فراز دیگر محصولات تسلا عبور کرد که تسلا مدل ۳، مدل Y، سایبرتراک، تسلا سمی و سایبرکب را دربر می‌گرفتند. خودرو هنگام پرواز حرکتی را انجام داد کهلارس موراویمعاون مهندسی تسلا، «کیک‌فلیپ» نامید. ماسک توضیح داد رودستر از پیشران‌های کنترل وضعیت و پیشران‌های اصلی در بخش عقب بهره می‌برد و به همین دلیل قابلیت‌هایی شبیه موشک دارد.

ایلان ماسکمی‌گوید: «در عمل می‌تواند مانند موشک پرواز کند. می‌تواند غلت بزند و حرکات ژیمناستیک دیوانه‌واری انجام دهد؛ واقعا هر کاری که بخواهید. البته باید بگویم لزوما با خودرویی روبه‌رو نیستیم که برای بیشترین ایمنی بهینه شده باشد، اما درجه‌ی سرگرمی را به ۱۱ از ۱۰ می‌رساند.»

رودستر دو مخزن هوای فوق‌پرفشار با حجم ترکیبی ۶۰۰ لیتر دارد که تقریبا ۲۵۰ کیلوگرم هوا در خود نگه می‌دارند. خودرو برای اجرای مانورها از ۱۰ نازل استفاده می‌کند و حتی می‌تواند بدون نیاز به پیشران شیمیایی ویژه، مخزن خود را دوباره پر کند. هوای فشرده‌ی ذخیره‌شده نیروی لازم برای بلندکردن خودرو و اجرای حرکات نمایش‌داده‌شده را فراهم می‌آورد.

عرضه‌ی چنین نسخه‌ای برای مصرف‌کننده‌ی عادی بسیار بعید به نظر می‌رسد، حتی با وجود ادعای ماسک مبنی بر اینکه رودستر واقعا خودرویی خواهد بود که در جاده‌ها تردد می‌کند.

تسلا برای تحقق چنین هدفی باید الزامات سخت‌گیرانه‌ی اداره‌ی هوانوردی فدرال آمریکا و اداره‌ی ملی ایمنی ترافیک بزرگراه‌های آمریکا را رعایت کند. تولید شاید مطابق وعده‌ی ماسک در سال ۲۰۲۸ آغاز شود یا پروژه یک دهه‌ی دیگر با موعدهای ازدست‌رفته و وعده‌های محقق‌نشده ادامه پیدا کند. بااین‌حال، اتفاق محوری رویداد ساده بود و خودرو واقعا پرواز کرد.

خودروی دونفره صندلی‌هایی دارد که مستقیما درون شاسی قالب‌گیری شده‌اند. فرمان و سامانه‌های رانندگی آن از فناوری کنترل الکترونیکی بدون اتصال مکانیکی استفاده می‌کنند و فرمان یوغی‌شکل، ترمز و پدال گاز نیز بر همین مبنا کار می‌کنند.

پیشران‌ها و فن‌ها در عقب خودرو و پیرامون بخش دیفیوزر جای گرفته‌اند و یک بال عقب جمع‌شونده هم نیروی رو به پایین بیشتری تولید می‌کند.

تسلا پیش‌تر گفته بود رودستر می‌تواند در کمتر از یک ثانیه از حالت سکون به سرعت ۹۷ کیلومتربرساعت برسد و در جریان رویداد مدعی ثبت زمان ۰٫۸۱ ثانیه شد.

ماسک توضیح داد افزایش نیروی اعمال‌شده همراه با کاهش جرم خودرو، شتاب را بیشتر می‌کند. به‌گفته‌ی او، نسخه‌ی تولیدی باید رکورد نمایش داده‌شده را هم بهبود دهد، هرچند نیروهای بسیار شدید و ضرورت محافظت از سرنشینان در برابر شتاب افراطی را نیز پذیرفت.

به گفته‌ی ماسک: «فکر می‌کنم باید به حدود نیمی از سرعت صوت برسید؛ ماخ ۰٫۵ و شاید کمی بیشتر.» چنین ادعایی بار دیگر ماهیت آزمایشی و مرزهای غیرمعمول پروژه را نشان می‌دهد. هم‌زمان، پرسش درباره‌ی میزان عملی‌بودن قابلیت‌ها در نسخه‌ای جاده‌ای و قابل‌فروش همچنان بی‌پاسخ مانده است.

مسیر رسیدن رودستر نسل بعدی به چنین نمایشی طولانی و پرپیچ‌وخم بود. نمونه‌ی اولیه در رویداد معرفی تسلا سمی در سال ۲۰۱۷، در قالب غافلگیری رونمایی شد. مشخصات اعلام‌شده حتی در همان زمان باورنکردنی به نظر می‌رسید و شتاب صفر تا ۹۷ کیلومتربرساعت طی ۱٫۹ ثانیه، حداکثر سرعت بیش از ۴۰۲ کیلومتربرساعت، باتری ۲۰۰ کیلووات‌ساعتی با برد حداکثر ۹۹۸ کیلومتر و قیمت پایه‌ی ۲۰۰ هزار دلار را شامل می‌شد. ماسک آغاز تحویل در سال ۲۰۲۰ را وعده داد؛ زمانی که چنین برنامه‌ای کاملا شدنی به نظر می‌رسید.

خریداران اولیه خیلی زود سپرده‌های ۵۰ هزار دلاری پرداخت کردند و مبلغ رزرو نسخه‌ی محدود Founders Series به ۲۵۰ هزار دلار می‌رسید.

پول‌های پرداختی عملا وام‌هایی بدون بهره بودند که به تامین مالی برنامه‌های تسلا برای گسترش تولید کمک می‌کردند. تسلا پس از مدتی چنان رفتار کرد که گویی رودستر را فراموش کرده و پروژه به یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های محصول معرفی‌شده اما عرضه‌نشده تبدیل شد.

موعدهای تولید به تعویق افتادند، چون تسلا خودروهای دیگری مثل مدل Y را در اولویت گذاشت و هم‌زمان با پیچیدگی بیش‌ازحد تسلا سایبرتراک دست‌وپنجه نرم می‌کرد.

ماسک هر بار که دوباره از رودستر سخن می‌گفت، وعده‌های بزرگ‌تری درباره‌ی قابلیت‌هایش مطرح می‌کرد. روند افزایش انتظارات سرانجام به معرفی بسته‌ی SpaceX package رسید که قرار بود ابرخودرو را به پیشران‌های گاز سرد مجهز کند، امکان معلق‌ماندن به آن بدهد و زمان شتاب‌گیری صفر تا ۹۷ کیلومتربرساعت را به کمتر از یک ثانیه برساند. نمایش اخیر شماری از همان ادعاهای دیرینه را به‌شکل عملی پیش چشم حاضران قرار داد.

ماسک در مقاطع دیگری کوشید اهمیت رودستر را کمتر جلوه دهد و آن را موضوعی کوچک خوانده که از نظر مالی تغییر بزرگی برای تسلا رقم نخواهد زد. او ابرخودرو را بیشتر پروژه‌ی مهندسی مشترک تسلا و اسپیس‌ایکس توصیف کرده و با توجه به ماهیت آزمایشی آن حتی پرسیده است که آیا هنوز می‌توان رودستر را خودرو دانست. شماری از تحلیلگران نظریه‌ای را مطرح کرده‌اند که بازگرداندن رودستر را تلاشی برای آماده‌سازی زمینه‌ی ادغام شایعه‌شده‌ی تسلا و اسپیس‌ایکس می‌داند.

نظر شما درباره‌ی رودستر پرنده‌ی تسلا و احتمال تولید آن چیست؟