عجیب‌ترین ورزشگاه فوتبال جهان با ترن هوایی؛ باشگاه سوئیسی‌ همه را غافلگیر کرد

دنیای معماری ورزشی، مرزهای خلاقیت را پیوسته جابه‌جا می‌کند، اما طرح جدید یکی از نام‌های سرشناس فوتبال سوئیس تحولی بنیادین در مفهوم فضای مسابقه رقم خواهد زد.

باشگاه سیون که فصل گذشته در رده‌ی چهارم سوپرلیگ سوئیس قرار گرفت، نقشه‌های توسعه‌ی مجموعه‌ای به ارزش ۴۲۰ میلیون پوند را به نمایش گذاشته است که سازه‌ی اصلی آن تلفیقی از یک زمین بازی فوتبال و یک شهربازی عظیم به نظر می‌رسد.

برجسته‌ترین بخش این سازهیک ترن هوایی غول‌پیکر قرمز‌رنگ استکه پیرامون ورزشگاه می‌پیچد و حلقه‌ای رعب‌آور را در نمای بیرونی پدید می‌آورد؛ ویژگی هیجان‌انگیزی که تاکنون در هیچ ورزشگاه فوتبالی در سراسر جهان پیاده‌سازی نشده است.

باشگاه سیون دو بار سابقه‌ی قهرمانی در لیگ برتر سوئیس را دارد و چهره‌های سرشناسی همچونماریو بالوتلیوماتئوس کنیامهاجم منچستر یونایتد پیراهن آن را بر تن کرده‌اند. بازی‌های خانگی این تیم اکنون در ورزشگاه ۱۴٬۰۰۰ نفری توربیون برگزار می‌شوند، اماکریستین کنستانتینمالک و مدیر متمول این مجموعه که در حرفه‌ی معماری فعالیت دارد، رویایی فراتر در سر می‌پروراند.

کنستانتین نام این پروژه راکولوسئوم سروینگذاشته و قصد دارد استانداردهای ورزشگاه‌های مدرن را تغییر دهد. طبق نقشه‌ها، ظرفیت تماشاگران برای دیدارهای فوتبال بین ۱۵٬۰۰۰ تا ۲۱٬۰۰۰ صندلی خواهد بود و سازه به سقفی متحرک و ۸۰ اتاق هتل لوکس مجهز می‌شود. طراحی چمن طبیعی به شکلی برنامه‌ریزی شده که با سطحی سخت پوشانده شود تا امکان میزبانی کنسرت‌ها با ظرفیت ۳۳٬۰۰۰ نفر و سایر رویدادهای ورزشی فراهم آید.

هدف اصلی سرمایه‌گذاران، بهره‌برداری پیوسته از مجموعه در تمام ۳۶۵ روز سال است؛ همان الگویی که در ورزشگاه تاتنهام هاتسپر لندن دیده می‌شود تا درآمدزایی پروژه به بالاترین حد ممکن برسد.

رونمایی از این طرح هم‌زمان با مسابقه‌ی جهانی ساخت ورزشگاه‌های عظیم صورت می‌گیرد. جدول زیر وضعیت پیش‌بینی‌شده‌ی بزرگ‌ترین ورزشگاه‌های جهان تا سال ۲۰۳۰ را بر اساس گنجایش آن‌ها نشان می‌دهد.

مدیران باشگاه، نقشه‌های پروژه را برای بررسی‌های اولیه تحویل شهرداری سیون داده‌اند. فرایند ساخت و ساز تقریبا چهار سال زمان می‌برد و هدف نهایی افتتاح این مجموعه در چارچوب برنامه‌ی «سیون ۲۰۳۰» خواهد بود.

مسئولان باشگاه در بیانیه‌ای رسمی تأیید کردند که گام تازه امکان شناسایی موانع فنی و چالش‌های مهندسی ساخت را به نهادهای دولتی می‌دهد. نظرات کارشناسی این بخش‌ها برای نهایی‌سازی پروژه پیش از آغاز مرحله‌ی مشورت‌های عمومی در میانه‌ی سال ۲۰۲۷ نقشی تعیین‌کننده ایفا خواهد کرد.