نخستین فیلم ساخته‌شده با هوش مصنوعی، متحمل شکستی سنگین شد

نخستین فیلم بلند تولیدشده با هوش مصنوعی در چین پس از آغاز اکران در ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ (۱ آبان) تنها حدود ۱۸۱ هزار دلار درآمد کسب کرد. بیش از ۱۰ هزار پرده برای نمایش فیلم Sanxingdui: Future Past در روز افتتاحیه برنامه‌ریزی شده بود، اما چنین دسترسی گسترده‌اینتوانست جمعیت قابل‌توجهی را به سالن‌ها بکشاند.

درآمد ثبت‌شده به کمتر از ۲۰ دلار برای هر پرده می‌رسد. مقایسه‌ی چنین عددی با بودجه‌ی گزارش‌شده‌ی ۱٫۵ میلیون دلاری نشان می‌دهدبونا فیلم گروپبرای بازگرداندن هزینه‌ی تولید، مسیر دشواری پیش رو دارد. فروش گیشه مستقیما و به‌طور کامل به تهیه‌کننده نمی‌رسد و سهم سینماداران و دیگر حلقه‌های توزیع، فاصله‌ی درآمد واقعی پروژه با هزینه‌ی ساخت را بیشتر می‌کند.

برچسب «کاملا ساخته‌شده با هوش مصنوعی» ممکن است تصویری از تولید سریع و تقریبا خودکار بسازد، اما فرایند ساخت چنین نبوده است. بونا می‌گوید نزدیک به ۱۰۰ نفر بیش از دو سال روی پروژه کار کرده‌اند. چهره‌ها، صداها و تصاویر بازیگران با هوش مصنوعی تولید شده‌اند، ولی هدایت خلاقانه، انتخاب خروجی‌ها و سامان‌دهی تولید همچنان نیروی انسانی فراوانی خواسته است.

جیانگ دفومدیرعامل بونا فیلم گروپ، پس از پیش‌فروش ضعیف بلیت‌ها، دشواری یافتن مخاطب برای یک فیلم هوش مصنوعی را پذیرفت. او در گفت‌وگو با رسانه‌ی سینمایی چینییولیگفت: «ما نخستین کسانی هستیم که تلاش کردیم، نخستین کسانی هستیم که مجوز اکران سینمایی گرفتیم و نخستین کسانی هستیم که با آزمون مخاطب روبه‌رو شدیم. فکر می‌کنم چنین کاری اصلا آسان نیست.»

سخنان جیانگ دفو وجه آزمایشی پروژه را برجسته می‌کند، اما نتیجه‌ی گیشه مرزی روشن میان موفقیت فنی و پذیرش تجاری ترسیم کرده است. امکان تولید شخصیت، صدا و محیط با مدل‌های مولد لزوما به معنای خلق داستانی نیست که مردم حاضر باشند برای دیدنش هزینه کنند.

شکست اولیه‌ی Sanxingdui: Future Past در کنار موفقیت غیرمنتظره‌ی Niu Lai معنای بیشتری پیدا می‌کند. یک مادر و پسر، Niu Lai را با بودجه‌ای حدود ۲۰۰ دلار ساختند. انیمیشن زمخت و بازی‌های آماتوری اثر تقریبا نقطه‌ی مقابل تصاویر صیقلی و ناآشنایی بودند که مدل‌های مولد می‌توانند با زحمت ظاهری اندک تولید کنند.

ضعف‌های آشکار Niu Lai به‌جای نابود کردن فیلم، بخشی از هویت آن شدند. تلاش صادقانه‌ی سازندگان توجه کاربران شبکه‌های اجتماعی را جلب کرد، صحنه‌های فیلم به میم تبدیل شدند و موج کنجکاوی، تماشاگران را به سالن‌ها کشاند. فروش نهایی به نزدیک ۱۰ میلیون دلار رسید و نسبت درآمد به بودجه، اثر را در میان سودآورترین فیلم‌های تاریخ از نظر بازده سرمایه قرار داد.

دو تجربه را نمی‌توان کاملا هم‌سنگ دانست. یکی پروژه‌ای صنعتی با اکران وسیع و دیگری پدیده‌ای کوچک بود که به کمک گردش محتوای کاربران رشد کرد. بااین‌حال، تضاد میان آن‌ها از عاملی خبر می‌دهد که فناوری هنوز نمی‌تواند تضمین کند. مخاطب ممکن است نقص فنی را بپذیرد، اگر پشت اثر انگیزه، شخصیت و روایت انسانی را تشخیص دهد.

نظر شما درباره‌ی آینده‌ی فیلم‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی چیست؟