پارادوکس بزرگ؛ هوش مصنوعی که خودش دشمن محیط زیست است، به کمک محیط زیست می‌آید

سازمان‌های محیط‌زیستی در سراسر جهان برای تحلیل داده‌های اقلیمی، ردیابی آتش‌سوزی جنگل‌ها و سرشماری حیات‌وحش در خطر انقراض، به‌طور گسترده از هوش مصنوعی بهره می‌برند. به‌کارگیری فناوری یادشده در شرایطی دنبال می‌شود که همین نهادها نسبت به جهش بی‌سابقه تقاضای برق، مصرف آب و افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای دیتاسنترها هشدار می‌دهند.

گفت‌وگو با ۱۵ سازمان بزرگ زیست‌محیطی و حفاظتی نشان می‌دهد که همگی آن‌ها به‌نحوی از این ابزارهای پیشرفته استفاده می‌کنند.

علی سوانسونمدیر هوش مصنوعی در سازمان غیرانتفاعی Conservation International، گفت: «ما می‌دانیم که هوش مصنوعی می‌تواند هزینه‌های زیست‌محیطی به همراه داشته باشد و باید در نحوه‌ی استفاده از آن هوشیار باشیم؛ اما در شرایطی که بحران‌های اقلیمی و تنوع زیستی فوری‌تر می‌شوند، هوش مصنوعی به ما کمک می‌کند تا سریع‌تر حرکت کنیم و از اطلاعات جمع‌آوری‌شده بهره بهتری ببریم.»

نگرانی‌ها پیرامون زیرساخت‌های محاسباتی بسیار جدی ارزیابی می‌شود. طبق برآورد پژوهشگران مؤسسه آب، محیط‌زیست و سلامت دانشگاه سازمان ملل، ردپای فیزیکی دیتاسنترها جهان تا سال ۲۰۳۰ میلادی بیش از دو برابر افزایش می‌یابد و به مساحتی حدود دو برابر جاکارتا خواهد رسید.

بر اساس داده‌های آژانس بین‌المللی انرژی، دیتاسنترها در سال ۲۰۳۰ سالانه حدود ۹۴۵ تراوات‌ساعت برق مصرف خواهند کرد که معادل کل مصرف برق سالانه‌ی ژاپن و تولید بیش از ۳۰۰ میلیون تن دی‌اکسید کربن خواهد بود. مصرف آب مراکز یادشده نیز از ۵۶۰ میلیارد لیتر در سال ۲۰۲۳ به حدود ۱٫۲ تریلیون لیتر در سال ۲۰۳۰ خواهد رسید.

فرانک پوپمدیرعامل گروهSave the Elephantsدر کنیا، گفت: «نتایج چشمگیر بوده است. ما دریافتیم که در سرشماری‌های انسانی، حدود یک‌سوم فیل‌ها، تقریبا نیمی از گورخرها و زرافه‌ها و سه‌چهارم جمعیت غزال‌های تیزشاخ از قلم می‌افتادند.»

تحلیل دستی ۲۰۰ هزار تصویر هوایی سال گذشته به ۹ ماه زمان و ۹ نفر نیرو نیاز داشت، اما مدل‌های مبتنی‌بر پلتفرم‌های گرافیکی GeForce انویدیا همین کار را ظرف چند ساعت انجام می‌دهند.

مؤسسه جین گودال نیز با همکاری خدمات وب آمازون یادداشت‌های میدانی دست‌نویس درباره‌ی رفتار شامپانزه‌ها را به‌جای ۱۵ سال، ظرف ۲ سال دیجیتالی می‌کند.

کاترین شیوئینگ وواز فعالانآب‌وهواو انرژی صلح سبز، گفت: «در حالی که سازمان‌های دیگر می‌پرسند چگونه باید مسئولانه از هوش مصنوعی استفاده کرد، صلح سبز این سؤال را مطرح می‌کند که آیا اصولا ساخت تمام این دیتاسنترهای عظیم ضرورتی دارد یا خیر.»