ايتنا - ساخت زیست‌چاپگر ۴۵۰ دلاری با قابلیت چاپ ساختارهای زنده در بیش از ۱۰۰ لایه

پژوهشگران دانشگاه روچستر و دانشگاه کرنل آمریکا موفق شده‌اند با تبدیل یک چاپگر سه‌بعدی معمولی به زیست‌چاپگری ۴۵۰ دلاری، ساختارهای زنده‌ای با ارتفاع بیش از ۱۰۰ لایه تولید کنند. این دستگاه همچنین قابلیت چاپ اشکال دارای حفره‌های توخالی را دارد و به دانشمندان امکان…

2 دقیقه مطالعه
  • پشتیبانی شبکه
  • چاپ
  • دانشگاه
  • همچنین
  • فناوری
  • می‌کند
  • تولید
  • امکان
ايتنا - ساخت زیست‌چاپگر ۴۵۰ دلاری با قابلیت چاپ ساختارهای زنده در بیش از ۱۰۰ لایه

خلاصه تحلیلی خبر

پژوهشگران دانشگاه روچستر و دانشگاه کرنل آمریکا موفق شده‌اند با تبدیل یک چاپگر سه‌بعدی معمولی به زیست‌چاپگری ۴۵۰ دلاری، ساختارهای زنده‌ای با ارتفاع بیش از ۱۰۰ لایه تولید کنند. این دستگاه همچنین قابلیت چاپ اشکال دارای حفره‌های توخالی را دارد و به دانشمندان امکان…

موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، چاپ، دانشگاه، همچنین، فناوری، می‌کند

پژوهشگران دانشگاه روچستر و دانشگاه کرنل آمریکا موفق شده‌اند با تبدیل یک چاپگر سه‌بعدی معمولی به زیست‌چاپگری ۴۵۰ دلاری، ساختارهای زنده‌ای با ارتفاع بیش از ۱۰۰ لایه تولید کنند.

این دستگاه همچنین قابلیت چاپ اشکال دارای حفره‌های توخالی را دارد و به دانشمندان امکان می‌دهد هندسهٔ موادی را که حاوی سلول‌های زنده هستند، با دقت بیشتری کنترل کنند.

این گروه پژوهشی برای حل دو چالش اصلی زیست‌چاپ اقدام به توسعهٔ این فناوری کرده است: نخست، قیمت بالای دستگاه‌های تجاری که گاهی از ۱۰۰ هزار دلار فراتر می‌رود و دوم، فروریختن ساختارهای نرم چاپ‌شده پیش از تثبیت نهایی.

در این فناوری، به‌جای محفظهٔ ذوب و تزریق پلاستیک در چاپگر معمولی، از یک پمپ سرنگی استفاده می‌شود که جوهر زیستی، متشکل از سلول‌های زنده و محلول پلیمری، را لایه‌به‌لایه تزریق می‌کند.



این ماده پس از چاپ به ژل تبدیل می‌شود و سلول‌ها را در ساختار نهایی نگه می‌دارد. همچنین، قابلیت مکش مجدد جوهر به کنترل جریان مواد و جلوگیری از پخش‌شدن لبه‌های چاپ کمک می‌کند.

آن مایر، استاد زیست‌شناسی دانشگاه روچستر، می‌گوید هدف این است که با قطعات ارزان و در دسترس، زیست‌چاپگرهایی ساخته شود که دانشمندان بتوانند به‌آسانی در آزمایشگاه‌های خود تولید کنند.

Interesting Engineeringگفتنی است، زیست‌چاپگرهای خانگی پیشین معمولاً ساختارهایی با کمتر از ۲۰ لایه تولید می‌کردند. اما استفاده از ژل پشتیبان نرم، امکان چاپ لایه‌های بیشتر را بدون فروریختن بخش‌های زیرین فراهم کرده است.

بر این اساس، این فناوری می‌تواند در تصفیهٔ آب آلوده و تجزیهٔ پسماندهای پلاستیکی کاربرد داشته باشد.

همچنین، پژوهشگران دو نوع ژل طراحی کرده‌اند که یکی جداسازی ساختار چاپ‌شده را آسان می‌کند و دیگری امکان نگهداری آن در محیط کشت را فراهم می‌سازد.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.