مروری بر گزارش ارزیابی- مقایسه‌ای امنیت سایبری OT در سال ۲۰۲۶

جامعه آماری و زمان نظرسنجی: ۶۰۳ نفر از مدیران ارشد امنیت اطلاعات (CISOs)، رهبران امنیت فناوری‌های عملیاتی (OT)، مدیران ریسک/تطبیق و مدیران عملیاتی در ماه‌های می و ژوئن سال ۲۰۲۶.

حوزه‌های صنعتی بررسی شده: نفت و گاز، انرژی و تأسیسات، دریایی (Maritime)، مراقبت‌های بهداشتی، تولیدی، حمل‌ونقل، و آب و فاضلاب.

۱. چکیده گزارش

گزارش بنچمارک امنیت سایبری صنعتی هانی‌ول در سال ۲۰۲۶، به بررسی گسترش دامنه امنیت OT فراتر از سیستم‌های تولید سنتی (به سمت تأسیسات، تجهیزات ایمنی و امنیت فیزیکی)، چالش‌های پایش، ریسک‌های سیستم‌های قدیمی (Legacy)، وضعیت تطبیق با استانداردها، موانع اجرایی و نقش هوش مصنوعی می‌پردازد. این گزارش نشان می‌دهد که اگرچه برنامه‌های امنیت OT در حال تکامل هستند، اما سازمان‌ها همچنان در زمینه پایش کامل، مدیریت سیستم‌های قدیمی و استقرار ابزارهای خودکار با چالش‌های جدی روبه‌رو هستند.

۲. هدف گزارش

ارزیابی میزان بلوغ امنیت OT در زیرساخت‌های حیاتی. بررسی نحوه تعمیم امنیت OT به سایر حوزه‌های حیاتی سازمان (مانند تأسیسات، ایمنی و امنیت فیزیکی). شناسایی شکاف‌های پایش، آسیب‌پذیری سیستم‌های قدیمی و ارتباط تطبیق مقررات با سرعت بازیابی. تحلیل موانع اجرایی و میزان به‌کارگیری هوش مصنوعی در امنیت زیرساخت‌های صنعتی.

۳. یافته‌ها و نکات کلیدی شکاف در آمادگی برای بازیابی

۹۲٪ از پاسخ‌دهندگان خود را در دو رتبه برتر آمادگی برای بازیابی می‌دانند، اما تنها ۳۱٪ اعلام کرده‌اند که کاملاً آماده هستند.

تأثیر و هزینه‌های قطعی (Downtime): میانگین زمان قطعی برای مهم‌ترین حوادث ۱۶.۲ ساعت بوده است؛ ۵۴٪ قطعی عملیاتی/اختلال تولید، ۳۸٪ خسارت مالی مستقیم و ۲۱٪ هزینه قطعی بیش از ۱۰۰ هزار دلار در هر ساعت را گزارش کرده‌اند.

شکاف در پایش دارایی‌ها: تنها ۲۰٪ سازمان‌ها بیش از ۷۵٪ از دستگاه‌های متصل IoT (دوربین‌ها، ترموستات‌ها) را به‌طور مداوم پایش می‌کنند و این رقم برای سیستم‌های اتوماسیون ساختمانی تنها ۱۶٪ است.

گسترش دامنه امنیت OT: ۶۴٪ سازمان‌ها سیستم‌های ایمنی، ۵۷٪ امنیت فیزیکی، ۵۶٪ تجهیزات متصل IoT و حدود ۵۰٪ زیرساخت‌های تأسیساتی را در برنامه‌های امنیت OT خود لحاظ کرده‌اند.

وضعیت بلوغ سازمانی: ۸۸٪ برنامه‌های خود را مبتنی بر طرح/طراحی توصیف می‌کنند؛ ۸۰٪ هماهنگی قوی بین IT و OT دارند، اما تنها ۳۳٪ توانسته‌اند OT را به‌طور کامل در مرکز عملیات امنیت (SOC) یکپارچه کنند.

نقش حیاتی پایش دارایی: دیده‌بانی قوی‌تر با تشخیص و بازیابی سریع‌تر همبستگی مستقیم دارد (۴۲٪ در مقابل ۲۵٪ قطعی کمتر از ۶ ساعت).

سیستم‌های قدیمی (Legacy)؛ بزرگترین نقطه آسیب: سیستم‌های قدیمی به عنوان بزرگترین مانع امنیت OT (۴۸٪)، بزرگترین ریسک (۴۷٪) و عامل اصلی قطعی برای ۴۵٪ از پاسخ‌دهندگان شناخته شده‌اند.

رابطه انطباق (Compliance) و بازیابی: حوادث رخ‌داده در سازمان‌هایی که ممیزی‌ها را پاس کرده‌اند (۷۴٪) با سازمان‌هایی که رد شده‌اند (۷۳٪) تفاوت چندانی نداشته است؛ با این حال، سازمان‌هایی که تمام ممیزی‌ها را با موفقیت گذرانده‌اند، ۱۲ درصد بیشتر احتمال دارد ظرف ۲۴ ساعت بازیابی شوند (۸۷٪ در مقابل ۷۵٪).

موانع اصلی اجرای امنیت: محدودیت‌های سیستم‌های قدیمی (۴۸٪)، نگرانی از اختلال عملیاتی (۳۶٪)، کمبود بودجه (۳۳٪) و کمبود نیروی انسانی/مهارت (۳۲٪).

نقش هوش مصنوعی (AI): ۷۲٪ از هوش مصنوعی برای تشخیص تهدید، ۶۸٪ برای پایش مداوم و ۵۹٪ برای فهرست‌برداری دارایی‌ها استفاده می‌کنند؛ اما تنها ۲۳٪ از هوش مصنوعی خودکار/عامل‌محور (Autonomous/Agentic) برای تشخیص یا پایش بهره می‌برند.

نوشتهمروری بر گزارش ارزیابی- مقایسه‌ای امنیت سایبری OT در سال ۲۰۲۶اولین بار درآی سی تی نیوز | مرجع اخبار فناوری اطلاعات و ارتباطات ایران. پدیدار شد.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.