سرمایه‌گذاران هوش مصنوعی به دنبال بیمه برای بزرگ‌ترین شرط‌بندی تاریخ وال استریت

وال استریت میلیاردها دلار روی هوش مصنوعی شرط بسته و حالا گروهی از سرمایه‌گذاران به دنبال خرید بیمه‌ای برای محافظت از خود در برابر سقوط احتمالی این بازار هستند؛ همان‌قدری که پرونده عرضه اولیهآنتروپیک در نزدکنشان می‌دهد هیجان سرمایه‌گذاری در این حوزه هنوز کم نشده است.

چرا سرمایه‌گذاران از سودهای هوش مصنوعی می‌ترسند؟

معامله هوش مصنوعی تا به امروز برنده بوده است. هیجان درباره توانایی این فناوری برای دگرگون کردن اقتصاد، سهام شرکت‌های بزرگ فناوری را بالا برده و صنایعی مثل برق و سازندگان تراشه را هم با رشد چشمگیر مواجه کرده است. اما همین هیجان، نگرانی‌هایی به همراه داشته. برخی پیش‌بینی‌های خوش‌بینانه اخیراً با واقعیت بازار برخورد کرده و شرکت‌های بزرگ و کوچک نتوانسته‌اند انتظارات را برآورده کنند. حالا سرمایه‌گذاران در حال سنجش راه‌های محافظت از خود در برابر احتمال یک فروپاشی بزرگ‌تر هستند.

استیون سولاکا، معاون ارشد شرکت مشاوره سرمایه‌گذاری گیت‌وی، می‌گویدتقاضای بسیار قابل‌توجهی از سوی افرادی می‌بینیم که به دنبال محافظت در برابر ضرر هستند. کسانی که تا دیروز فقط به فکر سود بیشتر بودند، امروز به فکر حفظ سرمایه‌شان هستند.

نرخ بهره بالا و ریزش نزدک؛ نشانه‌های گسترش اضطراب در بازار هوش مصنوعی

این اضطراب خودش را در چند جای مختلف نشان می‌دهد. نرخ بهره‌ای که وام‌دهندگان برای تأمین مالی پروژه‌های بزرگ دیتاسنتری و خرید تراشه طلب می‌کنند بالا رفته است. قیمت سهام و اوراق قرضه برخی شرکت‌های «نئوکلود» هوش مصنوعی مثل کورویو که به شدت وام گرفته‌اند، سقوط کرده. شرکت‌های محبوب فناوری مثل آلفابت و اینتل افت‌های سنگین یک‌روزه را تجربه کرده‌اند. شاخص نزدک جمعه گذشته ۲.۹ درصد ریخت و بدترین ماه خود از مارس ۲۰۲۵ تاکنون را ثبت کرد.

این نگرانی فقط مربوط به سرمایه‌گذاران حرفه‌ای نیست. حتی مدیران ارشد شرکت‌های فناوری هم وارد میدان شده‌اند. سولاکا می‌گوید برخی از مشتریانش که خودشان قبلاً در همین شرکت‌های بزرگ فناوری کار می‌کردند، حالا به دنبال خرید بیمه برای سهامشان هستند. به گفته او، این افراد آن‌قدر پول درآورده‌اند که حاضرند بخشی از آن را خرج کنند تا در برابر ریزش احتمالی محافظت شوند.

ابزارهایی که وال استریت برای بیمه کردن هوش مصنوعی اختراع کرد

سرمایه‌گذاران و مدیران فناوری به سمت ابزارهایی مثل آپشن و سوآپ نکول اعتباری رفته‌اند. پوت آپشن‌ها که به سرمایه‌گذار حق فروش سهام با قیمتی مشخص در آینده را می‌دهند، حالا حجم معاملاتشان بالا رفته. قراردادهای مرتبط با کورویو در ماه اکتبر به بالاترین سطح تاریخ رسیدند و همچنان بالا مانده‌اند.

محبوب‌ترین شرط‌ها روی کورویو، پوت آپشن‌هایی با سررسید ۲۰۲۸ هستند که اگر سهام شرکت به ۳۵ دلار برسد، سود می‌دهند. سهام کورویو این هفته حدود ۵۵ دلار معامله می‌شد. یعنی سرمایه‌گذاران دارند برای سناریویی شرط می‌بندند که قیمت سهام تقریباً نصف شود.

از اوراق قرضه تا قدرت محاسباتی؛ وال استریت چگونه هوش مصنوعی را بیمه می‌کند؟

در بازار اوراق قرضه هم اوضاع مشابه است. هزینه محافظت در برابر نکول بدهی غول‌های فناوری یعنی آمازون، آلفابت، مایکروسافت، متا و اوراکل طی ماه گذشته به بالاترین سطح از سال ۲۰۲۱ رسیده است. یوجین گرینبرگ، یکی از بنیان‌گذاران شرکت داده‌های اوراق قرضه «سولو»، می‌گویدهیچ استثنایی وجود نداشت، که نشان می‌دهد نگرانی گسترده بازار درباره کل این صنعت است، نه یک رویداد اعتباری خاص در یک شرکت. وقتی هزینه بیمه برای همه بازیگران اصلی همزمان بالا می‌رود، بازار به کل بخش هوش مصنوعی بدبین شده، نه فقط به یک شرکت.

حالا بازارهای مالی وارد حوزه‌ای شده‌اند که قبلاً کمتر کسی به آن فکر می‌کرد: بیمه کردن خود قدرت محاسباتی. شرکت معاملاتی کوانت «جامپ تریدینگ» اخیراً میز معاملاتی برای قدرت محاسباتی راه‌اندازی کرده است. این میز از اختلاف قیمت گسترده بین ارائه‌دهندگان مختلف استفاده می‌کند و همچنین در حال ساخت مشتقات خارج از بورس است، از جمله برای کسانی که می‌خواهند در برابر سقوط بزرگ قیمت‌ها در آینده محافظت شوند.

دیو اولسن، رئیس جامپ، در این باره می‌گویدمردم دارند دقیق‌تر می‌شوند که کدام بازیگر برنده و کدام بازنده است، و سوال‌های سخت‌تری می‌پرسند. مردم عمیق‌تر در مدل‌های اقتصادی کاوش می‌کنند. هیجان صرف جای خود را به تحلیل و محاسبه ریسک می‌دهد.

چطور بیمه قدرت محاسباتی کار می‌کند؟

فرض کنید یک شرکت زیرساخت هوش مصنوعی که تراشه‌های انویدیا را اجاره می‌دهد، نگران است که اگر تقاضا کم شود، نرخ اجاره ساعتی‌اش سقوط کند. این شرکت می‌تواند یک پوت آپشن بخرد تا حق داشته باشد قدرت محاسباتی را با قیمتی مشخص تا تاریخ معینی بفروشد. این کار از سودش در برابر ضربه سنگین‌تر محافظت می‌کند. جامپ تریدینگ طرف دیگر معامله را می‌پذیرد و می‌تواند قراردادی نقدی تسویه کند، یا خودش قدرت محاسباتی را اجاره کند، یا کسی دیگر را برای اجاره آن پیدا کند.

هزینه اجاره تراشه‌های انویدیا B300 امسال حدود ۵۶ درصد افزایش یافته و به ۷.۵۶ دلار در ساعت رسیده است، بر اساس شاخصی از سیلیکون دیتا. جامپ برای مثال می‌تواند توافق کند اگر قیمت به ۴ دلار در ساعت رسید، بخرد. این قراردادها روی سناریوی کاهش شدید قیمت شرط می‌بندند، در حالی که قیمت فعلی همچنان در حال رشد است.

پیش‌بینی‌هایی که روی توقف دیتاسنترها شرط می‌بندند

در کنار ابزارهای مالی پیچیده، نوع دیگری از شرط‌بندی هم در جریان است که مستقیماً به سیاست‌گذاری مربوط می‌شود. پلتفرم پیش‌بینی کالشی امکان معامله روی این موضوع را فراهم کرده که آیا برخی ایالت‌ها مثل نیوهمپشایر، میشیگان و مین ممکن است توسعه مراکز داده جدید را قبل از سال ۲۰۲۸ متوقف کنند یا نه. حجم این معاملات تاکنون پراکنده و محدود بوده، اما خودِ وجود چنین بازاری نشان می‌دهد که ریسک‌های سیاسی و نظارتی هم به بخشی از محاسبات سرمایه‌گذاران هوش مصنوعی تبدیل شده است.

وضعیت در سطح ایالتی پیچیده است. در نیویورک، قانون‌گذاران ایالتی در ژوئن ۲۰۲۶ لایحه توقف ساخت دیتاسنتر را تصویب کردند، اما فرماندار هوکول تا پایان سال تصمیم‌گیری درباره آن را به تعویق انداخته. در مین، لایحه مشابهی وتو شد و تلاش برای لغو وتو شکست خورد. در ایالت‌های دیگر مثل اوکلاهما، کارولینای جنوبی و ورمانت، لوایح فقط در مرحله معرفی یا کمیسیون مانده‌اند. ریسک نظارتی واقعی است، اما هنوز به مرحله اجرا نرسیده.

چرا خوش‌بین‌ها هم بیمه می‌خرند؟

خرید بیمه لزوماً به معنای بدبینی نسبت به آینده هوش مصنوعی نیست. بسیاری از فعالان بازار همچنان به آینده این فناوری خوش‌بین هستند. تحلیل‌گران برای توصیف این وضعیت مثالی ساده می‌زنند: من فکر نمی‌کنم خانه‌ام آتش بگیرد، اما باز هم برای آن بیمه خریدم. برای داشتن بیمه و آرامش خاطر، نیازی نیست لزوماً دیدگاه نزولی نسبت به بازار داشته باشید.

این منطق در بازارهای مالی کاملاً جاافتاده است. کسی که سهام یک شرکت را دارد، می‌تواند همزمان پوت آپشن بخرد تا اگر قیمت سقوط کرد، ضررش محدود شود. این کار به معنای پیش‌بینی سقوط نیست، بلکه به معنای مدیریت ریسک است. همانطور که سولاکا اشاره کرد، برخی از مشتریانش آن‌قدر سود کرده‌اند که حالا حاضرند بخشی از آن را برای محافظت خرج کنند. این رفتار عقلانی است، نه نشانه ترس.

با این حال، یک واقعیت را نباید نادیده گرفت: حجم این ابزارهای حفاظتی در مقایسه با ابعاد عظیم معاملات و رونق هوش مصنوعی هنوز بسیار کوچک است. بازار بیمه هوش مصنوعی تازه در ابتدای راه قرار دارد. اگر نگرانی‌ها بیشتر شود، این بازار می‌تواند به سرعت رشد کند و خودش به عاملی تأثیرگذار در قیمت‌گذاری دارایی‌های فناوری تبدیل شود.

وقتی شرط بزرگ به مرحله بیمه می‌رسد

داستان سرمایه‌گذاران هوش مصنوعی که به دنبال بیمه هستند، نشانه یک چیز واضح است: دوران هیجان خالص و بی‌محابا در بازار هوش مصنوعی دارد به پایان می‌رسد. این به معنای پایان خوش‌بینی نیست، بلکه به معنای بلوغ نسبی بازار است. وقتی سرمایه‌گذاری به اندازه تریلیون‌ها دلار می‌رسد، مدیریت ریسک از یک انتخاب لوکس به یک ضرورت تبدیل می‌شود.

ابزارهایی مثل پوت آپشن، سوآپ نکول اعتباری و حتی مشتقات قدرت محاسباتی نشان می‌دهند که وال استریت دارد برای سناریوهای مختلف، از جمله سناریوی سقوط، آماده می‌شود. این آمادگی می‌تواند در کوتاه‌مدت نوسانات بازار را افزایش دهد، اما در بلندمدت به پایدارتر شدن آن کمک می‌کند. سرمایه‌گذارانی که بیمه می‌خرند، در واقع دارند می‌گویند که به آینده هوش مصنوعی باور دارند، اما نمی‌خواهند تمام سرمایه‌شان را روی یک کارت شرط ببندند.

سوالات متداول

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.