چرا مردم عادی از عاملهای هوش مصنوعی استفاده نمیکنند؟
سیلیکونولی متقاعد شده است که آینده از آن عاملهای هوش مصنوعی است. در قلب صنعت فناوری، افراد در حال طراحی سامانههای پرداخت برای عاملها، استفاده از آنها برای خودکارسازی مشاغل و در جدیدترین اقدام، تلاش برای جلوگیری از هککردن سازمانهای دیگر توسط آنها هستند.…
خلاصه تحلیلی خبر
سیلیکونولی متقاعد شده است که آینده از آن عاملهای هوش مصنوعی است. در قلب صنعت فناوری، افراد در حال طراحی سامانههای پرداخت برای عاملها، استفاده از آنها برای خودکارسازی مشاغل و در جدیدترین اقدام، تلاش برای جلوگیری از هککردن سازمانهای دیگر توسط آنها هستند.…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، هوش مصنوعی، هوش، مصنوعی، میلر، عاملهای
سیلیکونولی متقاعد شده است که آینده از آن عاملهای هوش مصنوعی است. در قلب صنعت فناوری، افراد در حال طراحی سامانههای پرداخت برای عاملها، استفاده از آنها برای خودکارسازی مشاغل و در جدیدترین اقدام، تلاش برای جلوگیری از هککردن سازمانهای دیگر توسط آنها هستند.
اما به نقل ازWiredدر دنیای واقعی، بیشتر مردم حتی یک بار هم با یک عامل هوش مصنوعی کار نکردهاند. شاید دلیلش این باشد که شرکتهای فناوری هنوز دلیل خوبی برای استفاده از آنها به مردم ندادهاند.
«جاش میلر»، مدیرعامل شرکت The Browser Company در پستی وایرالشده درشبکه اجتماعی Xنوشت: «نظر جنجالی… واقعاً عجیب نیست که تقریباً هیچکس از عاملهای هوش مصنوعی استفاده نمیکند؟» او ادامه داد: «از نظر تئوری، فناوری آماده است تا عاملهای هوش مصنوعی شیوه کار و زندگی ما را به طور کامل متحول کنند… اما افسوس که عموم مردم اهمیتی به آن نمیدهند؛ dgaf» (مخفف عبارتی رکیک به معنای «اصلاً مهم نیست»)
این کشف ناگهانی میلر درباره عاملها، بازتاب گستردهای در سیلیکونولی پیدا کرد؛ جایی که بسیاری از فعالان صنعت فناوری عمیقاً متحیرند که چرا عموم مردم ظاهراً به جدیدترین وسواس فکری این صنعت اهمیتی نمیدهند. میلر در مصاحبهای با Wired گفت این پست را در جریان یک سفر خانوادگی به اروپا و درحالیکه نیمهخواب بوده منتشر کرده است، اما همچنان بر حرف خود ایستاده است. به گفته او، صنعت فناوری باید روی ساخت محصولات عاملمحوری تمرکز کند که مردم واقعاً بخواهند از آنها استفاده کنند.
میلر میگوید: «من واقعاً حتی یک نفر را خارج از جامعه فناوری ندیدهام که درباره عاملی که از آن استفاده میکند صحبت کند. هرقدر هم که ما بهعنوان یک صنعت درباره مرزهای فناوری و خودبهبودی بازگشتی (RSI) هیجانزده و خوشبین باشیم، ارزش دارد لحظهای مکث کنیم و فقط بگوییم: «خب، چه خبر است؟»
معنای «خودبهبودی بازگشتی» برای آینده هوش مصنوعی
چگونه هوش مصنوعی در ساختن خودش بهتر شد
اخیراً OpenAI اعلام کرد که عاملهای Codex و ChatGPT Work در مجموع حدود ۱۰ میلیون کاربر هفتگی دارند. افراد نزدیک به آنتروپیک نیز به Wired گفتهاند که عاملهای Claude Code و Cowork این شرکت نیز سطوح مشابهی از پذیرش را تجربه میکنند. در مقایسه با چتباتهایی مانند ChatGPT و Gemini که هر دو به طور متوسط حدود یک میلیارد کاربر فعال ماهانه دارند، تعداد کاربران عاملها عملاً در حد یک خطای گردکردن است.
این موضوع برای آزمایشگاههای هوش مصنوعی یک مشکل محسوب میشود. بیشتر مصرفکنندگان امروزی از هوش مصنوعی مولد برای کارهای نسبتاً سادهای مانند جستوجوی اطلاعات و گفتوگو استفاده میکنند. اما سیلیکونولی میلیاردها دلار صرف آموزش مدلهایی کرده است که قادرند بسیار فراتر از این عمل کنند و عاملها راهی برای بهرهبرداری از این سرمایهگذاری فراهم میکنند؛ البته اگر مردم واقعاً از آنها استفاده کنند.
این وضعیت با نگرانیهای گستردهتری که از افراد فعال در صنعت هوش مصنوعی میشنویم نیز همخوانی دارد؛ افرادی که میگویند با وجود منابع قابلتوجهی که برای ساخت عاملهای هوش مصنوعی صرف کردهاند، تاکنون هیچکس نتوانسته یک محصول مصرفی واقعاً تحولآفرین و جذاب بسازد. این پرسش مطرح است که آیا و اگر بله، چه زمانی، «لحظه ChatGPT» برای عاملها فرا خواهد رسید؟
استدلالهای میلر ارزش توجه دارند. آخرین استارتاپ او Arc را توسعه داد؛ یک مرورگر وب که پیروان وفادار و خاص خود را پیدا کرد و سال گذشته با قیمت ۶۱۰ میلیون دلار توسط Atlassian خریداری شد. نخستین شرکت او یعنی Branch نیز در سال ۲۰۱۴ توسط فیسبوک خریداری شد. همچنین میلر پیشتر در دولت باراک اوباما بهعنوان نخستین مدیر محصول کاخ سفید فعالیت کرده بود. نکته اصلی میلر صرفاً این نیست که عاملهای هوش مصنوعی هنوز فراگیر نشدهاند. استدلال او این است که عاملها بیش از آنکه یک محصول مستقل باشند، یک فناوری هستند.
میلر میگوید: «هیچکس عاملهای هوش مصنوعی را نمیخواهد، چون عاملهای هوش مصنوعی اساساً یک «چیز» نیستند. این یک چارچوب مفهومی ابداعشده است که صنعت ما ساخته تا بهصورت جمعی به یک چیز خاص اشاره کند. بیایید محصولی بسازیم که درست در لحظهای که لپتاپتان را باز میکنید، به شما احساس آرامش، تمرکز و غرقشدن در کار بدهد. اینکه ما میتوانیم این کار را انجام دهیم چون چیزی به نام «مهارکننده» وجود دارد که ابزارها را فراخوانی میکند چه اهمیتی دارد؟ مثلاً هیچکس لازم نیست این را بداند.»
میلر برای ادعاهای خود تجربه دستاول هم دارد. او میگوید محبوبترین قابلیت تاریخ The Browser Company، یک خلاصه شخصیسازیشده صبحگاهی برای کاربران مرورگر مجهز به هوش مصنوعی این شرکت، یعنی Dia است. وقتی کاربران لپتاپ خود را باز میکنند، صفحه اصلیای را میبینند که شامل یک پیام خوشامدگویی، فهرستی روزانه از کارهایی که باید انجام دهند و بر اساس تقویم و ایمیل آنها تنظیم شده است و همچنین مجموعهای از مطالب تصادفی که برای ایجاد حس لذت و شادمانی طراحی شدهاند. از نظر فنی، به گفته میلر این قابلیت تنها به لطف یک عامل هوش مصنوعی امکانپذیر شده است؛ اما کاربر نیازی ندارد این موضوع را بداند.
استدلالهای میلر باتوجهبه اینکه خودش فروشنده یک مرورگر مجهز به هوش مصنوعی است، طبیعتاً به نفع اوست. اما به نظر میرسد او در این مورد درست میگوید که محصولات عاملمحور امروزی تا حد زیادی با درنظرگرفتن مصرفکنندگان طراحی نشدهاند. شرکتهای فناوری در حال عرضه چشمگیرترین کارهایی هستند که مدلهایشان میتوانند انجام دهند (مانند پیمایش در یک وبسایت یا نوشتن کد) بهجای اینکه محصولاتی متناسب با خواستههای مشتریان خود ایجاد کنند. این قابلیتها ممکن است روزی به ویژگیهای بسیار خوبی تبدیل شوند، اما در حال حاضر بیشتر شبیه دموهای فناوری به نظر میرسند.
میلر مشکل را ناشی از تفکر گروهی در صنعت هوش مصنوعی میداند. بسیاری از افرادی که در حال ساخت این فناوریها هستند، کاملاً شیفته آنها شدهاند و اغلب تصویری خاص و علمیتخیلی از شکل و تجربه کار با این محصولات در ذهن دارند. میلر میگوید تابستان گذشته، زمانی که The Browser Company در حال بررسی گزینههای خریداریشدن بود، با بسیاری از مدیران ارشد آزمایشگاههای بزرگ هوش مصنوعی دیدار کرد.
میلر میگوید: «برای من واقعاً عجیب بود. فکر میکنم تمام آزمایشگاهها بهجز یکی، فیلم Her را بهعنوان روشی برای توضیح چشماندازشان مطرح کردند برای هر کسی که میگوید «خب، من فکر میکنم جهان باید به این سمت برود و خودم هم به آن سمت میروم»، احترام زیادی قائلم. اما فکر میکنم نوعی فقدان تنوع در دیدگاهها و باورهای راسخ وجود دارد.»
آخرین روند در حوزه عاملهای هوش مصنوعی، دادن این امکان به مردم است که نرمافزارهای شخصی خود را برای خودکارسازی بخشهایی از زندگیشان بسازند؛ برای مثال، ساخت ارائههای فروش، سازماندهی مجموعهدادهها و انجام کارهای دیگر. اما تعداد افرادی که علاقهمند به ساخت ابزارهای بهرهوری شخصی خود هستند محدود است و اگر این صنعت میخواهد به هدف پذیرش گسترده و عمومی برسد، به ایدههای بزرگتری نیاز دارد.
میلر میگوید امیدوار است پیام او فراتر از OpenAI و آنتروپیک برود و در میان بنیانگذاران و سازندگان محصولات به طور گسترده شنیده شود. هدف او این است که مردم را وادار کند خارج از چارچوبهای مرسوم درباره شکل و ماهیت محصولات مبتنی بر عاملهای هوش مصنوعی فکر کنند و سپس این چشماندازها را به واقعیت تبدیل کنند.
میلر میگوید: «بیایید صرفاً روایت موجود درباره عاملهای هوش مصنوعی را نپذیریم و واقعاً این سؤال را مطرح کنیم که چه محصولات و ابزارهایی خوب، لذتبخش، کاربردی و قابلدسترس هستند. چه اهمیتی دارد که محصول شبیه یک عامل هوش مصنوعی باشد؟ هیچکس از عاملهای هوش مصنوعی استفاده نمیکند.»
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.