کارگردانان فیلم اولی اسکار به ندرت موفق به کسب جایزه بهترین فیلم می‌شوند؛ اما در تاریخ سینما تنها ۶ کارگردان توانسته‌اند این افتخار بزرگ را با اولین اثر خود به دست آورند.

تاریخ آکادمی اسکار سرشار از لحظات به‌یادماندنی است، اما برخی از رکوردها و دستاوردها بیش از سایرین جلب توجه می‌کنند. یکی از این افتخارات کم‌نظیر، برندگان اسکار از میان کارگردانانی است که با نخستین تجربه سینمایی خود، جایزه بهترین فیلم را تصاحب کرده‌اند. این اتفاقی بسیار نادر است و نشان‌دهنده استعداد و بینش فوق‌العاده این هنرمندان بوده است. در طول بیش از ۹۰ سال برگزاری جوایز آکادمی، تنها شش نفر به این موفقیت چشمگیر دست یافته‌اند.

جوایز اسکار از سال ۱۹۲۹ آغاز به کار کرد و همواره معیاری برای ارزیابی سینمای برتر بوده است. با این حال، معمولا کارگردانان باتجربه جوایز مهم را از آن خود می‌کنند و به‌ندرت پیش می‌آید که یک کارگردان برای اولین فیلم خود نامزد و برنده بهترینفیلمشود. این اتفاق تاریخی تنها شش بار رخ داده است که در ادامه به معرفی اینکارگردانان فیلم اولی اسکارمی‌پردازیم.

دلبرت من: «مارتی» (۱۹۵۵)

اولین بار در سال ۱۹۵۶ بود که یک کارگردان با فیلم اولش موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم اسکار شد.دلبرت منبا فیلممارتی(Marty) به‌طور غیرمنتظره اما شایسته‌ای این جایزه را از آن خود کرد. این فیلم درام ۹۰ دقیقه‌ای که کوتاه‌ترین برنده اسکار بهترین فیلم نیز محسوب می‌شود، داستان یک قصاب تنها به نام مارتی را روایت می‌کند که در ۳۴ سالگی با یک معلم خجالتی به نام کلارا آشنا می‌شود و عشقی صادقانه بین آن‌ها شکل می‌گیرد.دلبرت منهمچنین جایزه بهترین کارگردانی را دریافت کرد وارنست بورگناینبرای نقش‌آفرینی درخشانش، اسکار بهترین بازیگر مرد را کسب کرد.

جروم رابینز: «داستان وست ساید» (۱۹۶۱)

فیلمداستان وست ساید(West Side Story) محصول سال ۱۹۶۱، به کارگردانی مشترکرابرت وایزوجروم رابینزدر این فهرست قرار می‌گیرد؛ هرچند رابینز پیش از آن در تئاتر تجربه‌های فراوانی داشت و کارگردان نسخه برادوی این نمایش موزیکال بود، اما این اولین تجربه فیلمسازی او بود. این فیلم، برداشتی مدرن از داستان «رومئو و ژولیت» شکسپیر را در نیویورک دهه ۱۹۵۰ به تصویر می‌کشد که در آن اعضای دو گروه گنگ خیابانی رقیب، جت‌ها و شارک‌ها، درگیر عشقی ممنوعه می‌شوند. داستان وست ساید در سال ۱۹۶۲ اسکار بهترین فیلم را برد و رابینز نیز به‌همراه وایز، جایزه بهترین کارگردانی و یک اسکار ویژه برای رقص‌آرایی خود دریافت کرد.

رابرت ردفورد: «مردم معمولی» (۱۹۸۰)

در سال ۱۹۸۰رابرت ردفوردستاره مشهور هالیوود، با اولین تجربه کارگردانی خود در فیلممردم معمولی(Ordinary People)، موفق به کسب جایزه بهترین فیلم اسکار شد. این درام روانشناختی داستان خانواده‌ای ثروتمند در شیکاگو را روایت می‌کند که پس از مرگ تصادفی پسر بزرگ‌ترشان و اقدام به خودکشی پسر کوچک‌ترشان، کنراد، با چالش‌های عمیق عاطفی دست و پنجه نرم می‌کنند. فیلم ردفورد با استقبال گسترده‌ای مواجه شد و تیموتی هاتون برای بازی در نقش کنراد، اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به خانه برد.

جیمز ال. بروکس: «شرایط مهرورزی» (۱۹۸۳)

جیمز ال. بروکسکه پیش از این به‌عنوان نویسنده و تهیه‌کننده تلویزیونی موفقیت‌های چشمگیری با آثاری چوننمایش مری تایلر مور(The Mary Tyler Moore Show) و توسعه سریالسیمپسون‌ها(The Simpsons) کسب کرده بود، در سال ۱۹۸۳ با فیلمشرایط مهرورزی(Terms of Endearment) اولین کارگردانی خود را تجربه کرد. این فیلم کمدی-درام قدرتمند، پنج جایزهاسکاراز جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش اول زن و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به دست آورد. داستان فیلم به رابطه پیچیده و پرفراز و نشیب مادری به نام آرورا و دخترش اِما می‌پردازد.

• نام اسکار چگونه برای جوایز آکادمی انتخاب شد؟
• 25 فیلم که بیشترین نامزدی اسکار را در تاریخ تجربه کردند
• 10 تا از بهترین بازیگران که هرگز نامزد اسکار نشدند
• ۱۴ کارگردان تأثیرگذار قرن بیست‌ویکم که چهره سینما را دگرگون کردند

کوین کاستنر: «رقصنده با گرگ‌ها» (۱۹۹۰)

کوین کاستنربازیگر سرشناس هالیوود، در سال ۱۹۹۰ با کارگردانی اولین فیلم خود، وسترن حماسیرقصنده با گرگ‌ها(Dances with Wolves)، همه را شگفت‌زده کرد. این فیلم که داستان یک سرباز ارتش اتحادیه به نام جان دانبار را روایت می‌کند که در دوران جنگ داخلی آمریکا به یک پاسگاه دورافتاده فرستاده می‌شود و با قبیله بومی سو دوست می‌شود، شش جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی را از آن خود کرد. کاستنر برای به تصویر کشیدن دقیق فرهنگ مردم سو، تحقیقات گسترده‌ای انجام داده بود.

سم مندس: «زیبایی آمریکایی» (۱۹۹۹)

در سال ۱۹۹۹سم مندسبا اولین فیلم بلند خود، درام کمدی سیاهزیبایی آمریکایی(American Beauty)، جامعه سینمایی را متحیر کرد. این فیلم با کاوش در بدبختی‌ها و پوچی زندگی حومه شهری در دهه ۱۹۹۰ آمریکا، تصویری تاریک و تامل‌برانگیز ارائه داد. زیبایی آمریکایی به موفقیت تجاری بزرگی دست یافت و پنج جایزه اسکار، از جمله جایزه بهترین فیلم، را به خود اختصاص داد که نشان از استعداد بالای مندس در نخستین تجربه کارگردانی‌اش بود.