شایعات درباره ویدیوی پشتک زدن تسلا رودستر جدید با استفاده از پیشرانه‌های گازی سرد، بحث‌های زیادی را برانگیخته است که آیا این حرکت خارق‌العاده واقعیت دارد یا صرفاً اثری تولیدشده با هوش مصنوعی است.

در دنیای فناوری خودروایلان ماسکو شرکتتسلاهمواره با نوآوری‌های جسورانه خود خبرساز بوده‌اند. اخیراً، انتشارویدئویی از نسل جدیدتسلا رودسترکه در آن این خودرو با حرکتی شبیه به پشتک بر فراز سایر مدل‌های تسلا پرواز می‌کند، توجه جهانی را به خود جلب کرده است. این نمایش خیره‌کننده بلافاصله این پرسش را مطرح ساخت که آیا چنین قابلیت‌هایی واقعاً در خودروهای تولیدی آینده محقق خواهند شد؟

واقعیت پشت شیرین‌کاری پرواز تسلا رودستر

نسل جدیدتسلا رودستربا طراحی زاویه‌دار و سطوح تخت، الهام‌گرفته از خودروهایی چونفراری تستاروسالامبورگینی گالاردوودی توماسو پانترابه همراه المان‌هایسایبرپانکوبلید رانرمعرفی شد. این خودرو قرار است از ویژگی‌هایی نظیر آیرودینامیک فعال، سیستم محرکه عقب و درهای قیچی‌وار بهره ببرد. در طول نمایش خیره‌کننده‌ای که از آن ارائه شدتسلا رودستربا استفاده از «پیشرانه‌های گازی سرد»، توانایی پرواز و انجام حرکتی شبیه به پشتک بر فراز یک کامیونتسلا سمیو دیگر مدل‌هایتسلارا به نمایش گذاشت.

با این حال، تردیدهای زیادی پیرامون واقعیت و کاربردی بودن این شیرین‌کاری مطرح شد. با توجه به سابقه طولانیتسلاوایلان ماسکدر «وعده دادن بیش از حد و عمل کردن کمتر»، احتمال اینکه خودروی به‌نمایش‌گذاشته‌شده یک مدل تولیدی یا حتی نزدیک به تولید باشد، بسیار اندک است. کارشناسان معتقدند این خودرو به احتمال زیاد یک ماکت توخالی یا به طور قابل توجهی سبک‌شده بوده که صرفاً برای اجرای این نمایش ساخته شده است. هدف اصلی این نمایش، افزایش هیجان، جلب توجه رسانه‌ها و تشویق به ثبت پیش‌سفارش‌های گران‌قیمت (بالغ بر ۵۰٬۰۰۰ دلار) بوده است.

• تسلا رودستر جدید سرانجام معرفی شد؛ ابرخودروی برقی با شتاب خیره‌کننده

آیا فناوری‌های پیشرفته در رودستر جدید عملی هستند؟

برخی از فناوری‌های به‌کاررفته در نمایشتسلا رودسترمانند ایجاد نیروی رو به پایین با فن، در خودروهای دیگر نیز دیده شده‌اند. نمونه‌هایی همچونچاپارال 2Jدر دهه ۱۹۶۰ ومک‌مرتری اسپرلینگاز این دست هستند که از فن‌های بزرگ برای افزایش چسبندگی به زمین استفاده می‌کردند. همچنین، خودروهای الکتریکی بسیار سریع با شتاب صفر تا صد کمتر از دو ثانیه نیز پدیده جدیدی نیستند؛ مثلاًلوسید ایر سافایرو حتی خودروهای بنزینی ماننددوج چلنجر اس‌آر‌تی دیمون ۱۷۰به این رکوردها دست یافته‌اند.

اما بخش مربوط به پیشرانه‌های راکتی کهتسلاادعا می‌کند برای پرش و پرواز استفاده می‌شوند، نقطه تردید اصلی است.تسلامطرح کرده که یک مخزن بزرگ ذخیره‌سازی گاز پشت راننده قرار می‌گیرد و نسخه پرنده/جهنده، تنها یک صندلی برای جای دادن پیشرانه‌های اضافی برای ارتفاع، پیچ و خم خواهد داشت. اگرچه فناوری پیشرانه‌ها از دهه ۱۹۵۰ میلادی در مأموریت‌های فضایی اولیه و حتی در هواپیماهای راکتی جنگ جهانی دوم (مانندمسراشمیت ۱۶۳ کومتMe-163 Komet) وجود داشته، اما ادغام آن در یک خودروی جاده‌ای قانونی که عموم مردم قادر به خرید آن باشند، تقریباً غیرممکن به نظر می‌رسد. این سطح از تکنولوژی در یک خودروی مصرف‌کننده، با چالش‌های فنی و ایمنی بی‌شماری روبرو خواهد بود که تحقق آن را ناممکن می‌سازد.

چرا رویای پرواز تسلا در جاده محقق نمی‌شود؟

با وجود ارتباط نزدیکتسلاواسپیس‌اکسایده استفاده از فناوری‌های فضایی برای ساخت یکتسلا رودسترپرنده که بتوان آن را خرید، از نظر فنی غیرواقع‌بینانه است. برای درک بهتر، یک جت تجاری کوچک مانندسیروس ویژن(Cirrus Vision) را در نظر بگیرید که وزن خالی آن ۱۶۱۰ کیلوگرم (۳۵۵۰ پوند) است و توسط یک موتورویلیامز-اینترنشنال اف‌جی۳۳(Williams-International FJ33) با نیروی رانش ۸۳۹ کیلوگرم (۱۸۵۰ پوند) قدرت می‌گیرد. این جت برای بلند شدن از زمین به حداقل باند پروازی به طول ۵۸۲ متر (۱۹۱۰ فوت) و یک مخزن سوخت ۱۱۳۵ لیتری (۲۹۶ گالن) نیاز دارد و قیمتی بین ۲ تا ۳ میلیون دلار دارد.

در مقابلتسلا رودستربا وزن ادعایی ۱۷۰۰ کیلوگرم (۳۷۴۷ پوند)، حتی فاقد بال برای ایجاد نیروی برا (lift) است. انجام حرکات آکروباتیک هوایی توسط خودرویی با این مشخصات، قوانین فیزیک و بیش از صد سال مهندسی هوافضا را نقض می‌کند. حتی اگرتسلابتواند بر این چالش‌ها غلبه کند، دریافت گواهینامه پرواز برای یک خودرو کابوسی بی‌انتها خواهد بود و عملاً چنین چیزی امکان‌پذیر نیست. بنابراین، مانند بسیاری از ادعاهایایلان ماسکو شرکتش، باید منتظر ماند تا حقیقت واقعی در موردرودسترزمانی که (و اگر) این خودرو واقعاً به جاده بیاید، آشکار شود.