سپیداج‌ها، این استادان تغییر قیافه در اعماق اقیانوس، با نمایش‌های رنگارنگ خیره‌کننده خود، طعمه را در جای خود میخکوب می‌کنند و از این شگرد عجیب برای شکار سپیداج بهره می‌برند.

در اعماقاقیانوس‌موجوداتی شگفت‌انگیز با توانایی‌های بی‌نظیر زندگی می‌کنند که همواره پژوهشگران را به حیرت وا داشته‌اند. سپیداج‌ها، از خویشاوندان نزدیک اختاپوس‌ها، با استتار ماهرانه خود، فرصت کافی برای پرتاب شاخک‌های شکاری تخصصی و گیر انداختن طعمه با منقار مرگبارشان به دست می‌آورند. اما آیا واقعاً این نمایش‌های رنگی فریبنده، قربانیان آن‌ها را به حالتی شبیه به هیپنوتیزم درمی‌آورد و این موجودات دریایی، استادتغییر رنگ سپیداج‌هاهستند؟ کارشناسان معتقدند چیزی پیچیده‌تر از هیپنوتیزم در این پدیده دخیل است.

سپیداج‌ها؛ شکارچیان هوشمند اعماق دریا

سپیداج‌ها شکارچیان بصری هستند و با چشمان بزرگ و پیچیده‌شان طعمه‌های احتمالی را پیدا و دنبال می‌کنند. برت گراس، مدیر عملیات سفالوپادها در آزمایشگاه بیولوژیکی دریایی وودز هول ماساچوست، توضیح می‌دهد که راهبرد آن‌ها شامل یک رویکرد آهسته و مخفیانه است. در این فرآیند، سپیداج نمایشی باشکوه با نوارهای متحرک رنگی در سراسر بدن خود ایجاد می‌کند. این نمایش‌ها با سلول‌های رنگدانه‌ای بازتاب‌دهنده نور (ایریدوفور، لوکوفور و کروماتوفور) در عرض میلی‌ثانیه‌ها تولید می‌شوند تا طعمه را هوشیار نکنند.

• کدام حیوان با یک بار زایمان نوزاد بیشتری متولد می‌کند؟
• چرا گربه ها عاشق چنگ زدن به مبل‌ها هستند و چگونه باید از سرشان انداخت؟ علم پاسخ می‌دهد
• مار پیتون چگونه می‌تواند هر چیزی را ببلعد؟

رمزگشایی از «هیپنوتیزم» سپیداج‌ها

دانشمندان این پدیده را هیپنوتیزم نمی‌دانند، زیرا هیپنوتیزم حالتی روان‌شناختی است که منحصر به انسان پنداشته می‌شود. کونور گیبونز، مدیر بخش سفالوپادها در دانشگاه کلمبیا، معتقد است بعید است تغییر رنگ سپیداج‌ها طعمه‌هایشان را هیپنوتیزم کند. در عوض، برخی محققان بر این باورند که این نمایش رنگی، نوعیاستتار دریاییهوشمندانه است. امواج رنگی باعث می‌شود شکلحیوانبرای طعمه کمتر مشخص باشد و سپیداج را تهدید فرار‌کردنی نبیند.

شگرد نهایی: شکار با شاخک‌های پنهان

گیبونز توضیح می‌دهد که طعمه، سپیداج را به درستی تشخیص نمی‌دهد و تا زمانی که به ماهیت واقعی آن پی ببرد، دیگر خیلی دیر شده است. هنگامی که به اندازه کافی نزدیک می‌شوند، سپیداج دو شاخک بلند و تخصصی تغذیه‌کننده خود را از کیسه‌های کوچک پنهان نزدیک دهانش به سمت طعمه شلیک می‌کند. گراس می‌افزاید: «شاخک‌های تغذیه‌کننده سپیداج در یک چشم بر هم زدن بیرون می‌آیند، پیش از آن که طعمه بتواند واکنش نشان دهد و فرار کند.» سپس، طعمه به سمت دهان سپیداج کشیده، با منقار تیز و کیتینی آن سوراخ شده و به آن سم تزریق می‌شود. این سم به سپیداج کمک می‌کند تا انرژی کمتری در حینشکار سپیداجمصرف کند.

• معمای جهانی نماد مار، رمزآلودترین حیوان تاریخ؛ از کبرا تا کتزالکوآتل
• آیا حیوانات هم به اوج لذت جنسی و ارگاسم می‌رسند؟

ابهام نهایی: استتار، فریب، یا هر دو؟

با این حال، ایده پنهان کردن شکل بدن تنها دلیل این نمایش‌های رنگی چشمک‌زن نیست. گراس نظریه پرت‌کردن حواس طعمه را نیز مطرح می‌کند؛ با درهم شکستن اندازه بدن خود، سپیداج‌ها می‌توانند طعمه را متقاعد کنند که آن‌قدرها هم بزرگ یا هشداردهنده نیستند. گیبونز اشاره می‌کند که هنوز باید مشخص شود که آیا این نمایش‌های نوری برای استتار است یا فریب، و چگونگی کنترل دقیق این نمایش‌های پوستی مرگبار نیز نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. او می‌افزاید: «هنوز در مورد اینکه دقیقاً چه اتفاقی می‌افتد، نتیجه قطعی حاصل نشده است.»