پورشه 917/30 ؛ هیولای 1100 اسب بخاری که عطش بنزین دارد!
پورشه 917/30 ؛ هیولای 1100 اسب بخاری که عطش بنزین دارد! پورشه 917/30 یک هیولای 1100 اسب بخاری است که برای تاخت و تاز در پیست به یک باک 440 لیتری بنزین مجهز شده است. راز این باک حجیم چیست؟ در دنیای خودروهای مسابقهای همه چیز متفاوت و جذاب است و مهندسان تمام تلا…
خلاصه تحلیلی خبر
پورشه 917/30 ؛ هیولای 1100 اسب بخاری که عطش بنزین دارد! پورشه 917/30 یک هیولای 1100 اسب بخاری است که برای تاخت و تاز در پیست به یک باک 440 لیتری بنزین مجهز شده است. راز این باک حجیم چیست؟ در دنیای خودروهای مسابقهای همه چیز متفاوت و جذاب است و مهندسان تمام تلا…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، 917، پورشه، خودرو، موتور، سوخت
پورشه 917/30 ؛ هیولای 1100 اسب بخاری که عطش بنزین دارد!
پورشه 917/30 یک هیولای 1100 اسب بخاری است که برای تاخت و تاز در پیست به یک باک 440 لیتری بنزین مجهز شده است. راز این باک حجیم چیست؟
در دنیای خودروهای مسابقهای همه چیز متفاوت و جذاب است و مهندسان تمام تلاش خود را برای منحصربهفرد بودن میکنند. یکی از شاهکارهای پیست که 1100 اسب بخار قدرت تولید میکند، پورشه 917/30 است. این هیولای توانمند به طرز عجیبی بنزین میسوزاند و طراحان آن به منظور کاهش توقفهای پی در پی، باکی با گنجایش 440 لیتر برای آن در نظر گرفتهاند.
پورشه 917 به منظور شرکت در رقابت Can-Am طراحی شد و پیشرانه توربوشارژ آن برای دوام آوردن در پیست به یک باک با ظرفیت بالا نیاز داشت. به همین خاطر بود که مهندسان تصمیم گرفتند عطش سیری ناپذیر این خودرو مسابقهای را با یک باک بزرگ برطرف سازند. در این مطلب از گجت نیوز نگاهی به ساختار فنی آن و ضرورت وجود چنین باکی اشاره خواهیم کرد.
تبدیل پورشه 917 به 917/30
اواخر دهه 60 میلادی بود که کمپانی پورشه تصمیم گرفت با هدف حضور در مسابقات استقامتی و رقابت در کلاس ماشینهای اسپرت، پورشه 917 را بسازد. این هیولای پرمصرف مجهز به یک موتور 12 سیلندر تخت و سیستم خنک کننده شد و طولی نکشید که لقب موفقترین خودرو مسابقهای دوران را از آنِ خود کرد. در دو سال اولیه فعالیت، پورشه 917 توانست در مسابقه 24 ساعته لمان خوش بدرخشد و متاسفانه اعمال پارهای تغییرات در فرآیند برگزاری مسابقات، محدودیتهای شدیدی برای خودروهای بیشتر از 5.0 لیتر ایجاد کرد.
شرکت سازنده این خودرو مسابقهای برای اینکه فعالیت 917 متوقف نشود، سراغ سری مسابقات Can-Am رفت تا در پیست آمریکای شمالی با مک لارن و شورولت رقابت کند. تنها چالش جدی این خودرو برای رقابت با بزرگان آن زمان، موتور تنفس طبیعی ضعیفش بود. مهندسان پورشه تصمیم گرفتند که از سامانه توربوشارژ استفاده کنند و در نتیجه همین تلاش ها از 917.30 رونمایی کردند.
بیشتر بخوانید- پورشه کاین توربو الکتریک بهترین خودرو لوکس سال ۲۰۲۷ در جوایز Buzz شد
- برابوس پورشه ۹۱۱ توربو S را به هیولایی ۸۰۰ اسب بخاری تبدیل کرد
پیشرانه پرمصرف 1100 اسب بخاری
قلب تپنده پورشه 917/30 یک موتور 12 سیلندر تخت با سامانه پرخوران توربوشارژ بود که در آخرین تکامل خود به حجم 5.4 لیتر رسید. این مجموعه فنی توان تولید حدود 1100 اسب بخار را داشت؛ رقمی چشمگیر که در کنار وزن 800 کیلوگرمی خودرو، نسبت قدرت به وزن خارق العادهای ایجاد میکرد. چنین مشخصاتی باعث شد 917/30 در زمره نیرومندترین ماشینهای مسابقهای دوران خود قرار بگیرد.
البته قدرت فوق العاده این خودرو با بهای قابل توجهی از نظر مصرف سوخت به دست میآمد. موتور 12 سیلندر برای دستیابی به چنین خروجی بالایی، به سوخت فراوانی احتیاج داشت. سامانه توربوشارژ نیز با فشردهسازی هوای ورودی به موتور، شرایط لازم برای تزریق و احتراق حجم بیشتری از سوخت را فراهم میکرد و در نتیجه اشتهای پیشرانه را افزایش میداد. این میزان مصرف به قدری زیاد بود که استفاده از یک باک معمولی امکان پذیر نبود. پورشه نیز در توضیحات رسمی خود بر مصرف بالای این موتور تأکید کرده و حداکثر گنجایش مخزن سوخت 917/30 را 440 لیتر اعلام کرده است.
ضرورت وجود باک 440 لیتری
در رقابتهای سری Can-Am، برخورداری از قدرت زیاد به تنهایی کافی نبود و خودرو باید میتوانست برای مدت طولانی تواناییهای خود را حفظ کند. پیشرانهای با خروجی 1100 اسب بخار، به خصوص هنگام رانندگی با حداکثر ظرفیت، حجم قابل توجهی بنزین مصرف میکرد. از این رو، افزایش گنجایش مخزن سوخت به تیم مسابقه امکان میداد زمان بیشتری را بدون مراجعه به پیت استاپ و سوختگیری سپری کند. بر همین اساس، باک 440 لیتری پورشه 917/30 را نباید صرفا یک مشخصه غیرمعمول دانست. این ظرفیت بالا پاسخی مهندسی به اشتهای زیاد موتور بود و نقش مهمی در حفظ توان رقابت خودرو طی مسابقات طولانی ایفا میکرد.
یکی از نقاط قوت سامانه فنی جدید پورشه 917، امکان تنظیم فشار بوست توربوشارژ توسط راننده از داخل کابین بود. برای مثال مارک دونوهو در شروع مسابقه از فشار بالاتر بهره میبرد و در ادامه برای اینکه فشار کمتری به موتور وارد شود و در مصرف سوخت هم صرفه جویی گردد، فشار را کمتر میکرد. به این ترتیب، مهندسان و طراحان در کنار افزایش قدرت به بهینه سازی سوخت نیز توجه زیادی داشتند.
بیشتر بخوانید- پورشه شاید هیولایی ۱۸ سیلندر بسازد؛ موتوری با سه توربوشارژر!
- پورشه میشن S؛ ابرخودروی مفهومی که تنها در هشت ماه ساخته شد
پورشه 917/30 از زمان خود جلوتر بود
پورشه 917/30 دستاوردهای زیادی داشت. این خودرو مسابقهای به لطف مارک دونوهو موفق شد در 6 مسابقه از 8 رقابت Can-Am به پیروزی دست یابد و قهرمان آن سال شود. همچنین در سال 1975 توانست با ثبت میانگین سرعت 355.78 کیلومتر بر ساعت در پیست تالادگا، رکورد جهانی سرعت را از آنِ خود کند. نهایت سرعتی که به آن دست یافت، 382 کیلومتر بر ساعت بود.
در نهایت باید به این موضوع اشاره کنیم که پورشه 917/30 دارای باک 440 لیتری بود، زیرا قدرت بسیار زیاد، پیشرانه توربوشارژ و مصرف سوخت سنگین آن نیاز به چنین ظرفیتی داشتند. البته این ظرفیت برای تمامی نسخهها در نظر گرفته نشده بود و صرفا نسخه 30 مجهز به آن بود.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.