در دنیای تکنولوژی امروزحریم خصوصی اندروید و iOSیکی از دغدغه‌های اصلی کاربران محسوب می‌شود که همواره در کانون توجه قرار دارد و هر دو سیستم‌عامل رویکردهای متفاوتی را برای حفاظت از داده‌های کاربران اتخاذ کرده‌اند.

بحث بر سر این‌که کدام سیستم‌عامل از نظر حریم خصوصی عملکرد بهتری دارد، سال‌هاست که ادامه دارد؛ بااین‌حال، نمی‌توان یک برنده قاطع اعلام کرد. در واقع، هر دو پلتفرم داده‌هایی را جمع‌آوری می‌کنند و امکاناتی برای کنترل اشتراک‌گذاری آن‌ها در اختیار کاربران قرار می‌دهند. تفاوت اصلی در نحوه مدیریت این داده‌ها و میزان واقعی کنترلی است که به شما داده می‌شود. بیایید به جای انتخاب یک طرف، نحوه مدیریت اطلاعات شما توسط iOS و اندروید را بررسی کنیم.

تفاوت‌های امنیتی اصلی اندروید و iOS

اکوسیستم اپلبسته‌تراست؛ برنامه‌ها باید قبل از رسیدن به آیفون شما، از مراحل بررسی App Store عبور کنند که می‌تواند به شناسایی رفتارهای مخرب در مراحل اولیه کمک کند. گوگل نیز برنامه‌های Play Store را بررسی می‌کند، اما اندروید به کاربران امکان می‌دهد نرم‌افزار را از خارج از فروشگاه نیز نصب کنند. این انعطاف‌پذیری می‌تواند خطرات اضافی، به‌ویژه هنگام دانلود از منابع ناشناس را به همراه داشته باشد.

بااین‌حال، یک اکوسیستم بسته لزوما به‌معنای حریم خصوصی بهتر نیست. مطالعات نشان داده‌اند که برنامه‌های رایگانiOSمی‌توانند به اندازه برنامه‌های اندرویدی، یا حتی بیشتر، اطلاعات شخصی درخواست کنند. سیستم بررسی اپل به شدت بر امنیت و بدافزار متمرکز است، اما این به‌معنای محدود کردن هر نوع جمع‌آوری داده نیست. همچنین، اندروید در برخی زمینه‌ها یک سیستم مجوزهایجزئی‌ترارائه می‌دهد و کاربران می‌توانند دسترسی به انواع خاصی از داده‌ها و ویژگی‌های دستگاه را کنترل کنند.

مجوزهای برنامه: شکاف حریم خصوصی بین iOS و اندروید

اینجاست که این دو پلتفرم واقعا متفاوت می‌شوند. هر دو به شما اجازه می‌دهند مجوزها را با جزئیات تنظیم کنید، از جمله دسترسی به دوربین، میکروفون و موقعیت مکانی دقیق شما.اندرویدمجوزها را طبقه‌بندی کرده و سوابق دسترسی‌های اخیر را نگه می‌دارد، بنابراین می‌توانید برنامه‌ای را که به‌طور پنهانی موقعیت مکانی شما را در پس‌زمینه بررسی می‌کند، شناسایی کنید. اولین باری که نرم‌افزاری می‌خواهد به چیزی حساس دسترسی پیدا کند، iOS اجازه می‌خواهد، و اگر آن برنامه به‌طور مکرر این کار را انجام دهد، به شما یادآوری می‌کند. یک گزارش تازه از GoodFirms نشان می‌دهد که 86 درصد از مردم برنامه‌ای را که درخواست‌های مجوزهای داده‌ای زیادی دارد، به سرعت حذف می‌کنند. این نشان می‌دهد که کاربران به این موضوع اهمیت می‌دهند، اما میزان اقدام آن‌ها متفاوت است.

نگرانی بزرگ‌تر در مورد حریم خصوصی، اغلب مربوط به اتفاقاتی است که پس از ارائه داده‌هایتان رخ می‌دهد. قابلیتشفافیت ردیابی برنامه‌ها (ATT)در اپل، از برنامه‌ها می‌خواهد قبل از ردیابی کاربران در سایر برنامه‌ها و وب‌سایت‌ها اجازه بگیرند. اندروید نیز باPrivacy Sandboxو کنترل‌های سخت‌گیرانه‌تر در مورد شناسه‌های تبلیغاتی، رویکرد مشابهی را در پیش گرفته است. فعالیت در پس‌زمینه بخش دیگری از این تصویر است؛ برنامه‌ها و بازی‌ها در هر دو پلتفرم همچنان می‌توانند داده‌ها را همگام‌سازی کنند یا تحلیل‌ها را زمانی که گوشی بیکار است، ارسال کنند.

هر دو سیستم ابزارهایی برای مشاهده این فعالیت ارائه می‌دهند؛ اندرویدPrivacy Dashboardدارد، درحالی‌که iOS یکApp Privacy Reportارائه می‌دهد. بررسی این گزارش‌ها می‌تواند نشان دهد برنامه‌ای که به ندرت از آن استفاده می‌کنید، بیشتر از حد انتظار به موقعیت مکانی، عکس‌ها یا سایر ویژگی‌های دستگاه شما دسترسی داشته است.

محافظت از اتصال شما در برابر دست‌کاری شبکه

آنچه در داخل برنامه‌ها اتفاق می‌افتد یک چیز است و آنچه در شبکه رخ می‌دهد، داستان دیگری دارد که اغلب در بحثحریم خصوصی اندروید و iOSنادیده گرفته می‌شود. آسیب‌پذیری‌های مرتبط با وای‌فای عمومی بسیار بیشتر از آن چیزی است که اکثر مردم فکر می‌کنند. شبکه‌های Wi-Fi در کافه‌ها، سالن‌های فرودگاه و هتل‌ها به‌ندرت تضمین شده هستند که امن باشند و مهاجمان گاهی اوقات عمدا نقاط دسترسی جعلی با نام‌های آشنا را برای رهگیری داده‌ها تنظیم می‌کنند. برای محافظت بیشتر، رعایت چند عادت مفید است

• از ورود به حساب‌های بانکی یا ایمیل در شبکه‌های باز خودداری کنید.
• قابلیت اتصال خودکار به نام‌های Wi-Fi شناخته‌شده را خاموش کنید، زیرا این دقیقا همان چیزی است که نقاط دسترسی جعلی از آن سوءاستفاده می‌کنند.
• هنگام استفاده از شبکه‌ای که کنترل آن را ندارید، ازVPNاستفاده کنید.

آدرس IP شما نیز بخشی از این تصویر است. حتی پس از مسدود کردن ردیابی با شفافیت ردیابی برنامه‌ها (ATT) یا بازنشانی شناسه تبلیغاتی خود، IP شما همچنان می‌تواند موقعیت مکانی تقریبی شما را نشان دهد و جلسات را به یکدیگر پیوند دهد. در اینجا پلتفرم‌ها متفاوت هستند: کاربران آیفون باiCloud+به قابلیتPrivate Relayدسترسی دارند که IP آن‌ها را در Safari پنهان می‌کند، درحالی‌که اکثر گوشی‌های اندرویدی معادل داخلی ندارند.

قفل‌های بیومتریک و پیام‌رسانی امن: آخرین خط دفاعی

هر دو پلتفرم به‌شدت بر امنیت احراز هویت بیومتریک تکیه دارند، چه Face ID و Touch ID در iOS و چه اثر انگشت و بازگشایی با چهره در اندروید. این سیستم‌ها داده‌های بیومتریک شما را به‌صورت محلی در یک تراشه امن ذخیره می‌کنند و آن‌ها را به جایی ارسال نمی‌کنند؛ بنابراین، این ویژگی‌ها از جمله قوی‌ترین ویژگی‌های حریم خصوصی در هر دو سیستم‌عامل باقی می‌مانند. پیام‌رسانی امن نیز شایسته توجه است، زیرا همه برنامه‌هایی که «امن» نامیده می‌شوند، لزوما رمزگذاری سرتاسری پیام را ارائه نمی‌دهند. پیامک استاندارد کاملا رمزگذاری نشده است. حتی برخی از برنامه‌های محبوب پیام‌رسان امن، فقط برخی از انواع مکالمات را به‌صورت پیش‌فرض رمزگذاری می‌کنند. در ، چند تغییر تنظیمات می‌تواند به‌طور قابل توجهی بر این‌که چه کسی می‌تواند فعالیت شما را ببیند و با شما در تماس باشد، تاثیر بگذارد.

• افسانه «آیفون ویروسی نمی‌شود» را دور بریزید؛ واقعیت چیز دیگریست
• این قابلیت‌های امنیتی اندروید، گوشی شما را به کابوس سارقان تبدیل می‌کنند!
• کدام آیفون‌ها iOS 27 را دریافت می‌کنند؟ لیست کامل دستگاه‌های سازگار
• گوگل ۵ قابلیت جدید را برای اندروید معرفی کرد؛ از موشن اسیست تا جیمینی لایو

iOS در مقابل اندروید: مقایسه سریع حریم خصوصی