آسیب قلبی ناشی از تشعشعات فضایی؛ تهدیدی برای فضانوردان مریخ
آسیب قلبی ناشی از تشعشعات فضایی؛ تهدیدی برای فضانوردان مریخ آسیب قلبی ناشی از تشعشعات فضایی می‌تواند تهدیدی جدی برای فضانوردان در سفرهای طولانی‌مدت به مریخ باشد و سلامت آن‌ها را به خطر اندازد. برای نخستین بار، نتایج یک مطالعه جدید روی موش‌ها نشان می‌دهد که قرا…
خلاصه تحلیلی خبر
آسیب قلبی ناشی از تشعشعات فضایی؛ تهدیدی برای فضانوردان مریخ آسیب قلبی ناشی از تشعشعات فضایی می‌تواند تهدیدی جدی برای فضانوردان در سفرهای طولانی‌مدت به مریخ باشد و سلامت آن‌ها را به خطر اندازد. برای نخستین بار، نتایج یک مطالعه جدید روی موش‌ها نشان می‌دهد که قرا…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، قلبی، فضانوردان، تشعشعات، مطالعه، می‌دهد
آسیب قلبی ناشی از تشعشعات فضایی؛ تهدیدی برای فضانوردان مریخ
آسیب قلبی ناشی از تشعشعات فضایی می‌تواند تهدیدی جدی برای فضانوردان در سفرهای طولانی‌مدت به مریخ باشد و سلامت آن‌ها را به خطر اندازد.
برای نخستین بار، نتایج یک مطالعه جدید روی موش‌ها نشان می‌دهد که قرار گرفتن در معرض پرتوهای کیهانی می‌تواند به قلب آسیب برساند. این یافته‌ها، نگرانی‌ها را در مورد سلامت فضانوردانی که برای ماموریت‌های بلندمدت به سیاره سرخ آماده می‌شوند، افزایش می‌دهد. سفرهای آتی بهمریخبا چالش‌های بی‌شماری همراه است که یکی از مهم‌ترین آن‌ها، محافظت از جان فضانوردان در برابر محیط خصمانه فضا است.
تشعشعات فضایی؛ عامل آسیب قلبی پنهان
پژوهشی که در تاریخ ۳۰ سپتامبر در نشریهPLOS Oneمنتشر شد، نشان می‌دهد موش‌هایی که در معرض سطوحی از تشعشعات مشابه با آنچه فضانوردان در سفر طولانی‌مدت به مریخ تجربه می‌کنند قرار گرفتند، نسبت به موش‌های گروه کنترل، بافت اسکار بیشتری در اطراف رگ‌های خونی کوچک قلبشان ایجاد کردند. این بافت اسکار نشانه‌ای از یک بیماری شناخته‌شده به نامفیبروز قلبیاست که خطر نارسایی قلبی را افزایش می‌دهد. نکته قابل توجه این است که این آسیب تقریبا یک سال پس از قرار گرفتن موش‌ها در معرض تشعشعات مشاهده شد.
دکترجان بیکراز نویسندگان این مطالعه و استاد جراحی در آزمایشگاه زیست‌علوم پرتو در کالج پزشکی ویسکانسین، تاکید کرد که پیگیری طولانی‌مدت سلامت فضانوردان پس از بازگشت به زمین بسیار حیاتی است. این مطالعه از شبیه‌ساز پرتوهای کیهانی کهکشانی ناسا (SimGCRSim) استفاده کرد و موش‌ها برای چند دقیقه در معرض تشعشعاتی متناسب با اندازه بدنشان قرار گرفتند که مشابه آنچه در یک سفر ۱۸ ماهه رفت‌وبرگشت به مریخ رخ می‌دهد، بود. پس از ۳۶۰ روز، موش‌هایی که در معرض پرتوهای کیهانی قرار گرفته بودند، دو برابر بیشتر از موش‌های گروه کنترل دچار بافت اسکار در اطراف عروق کوچک قلب شدند.
یافته‌های پژوهش و تاثیر بر سفرهای مریخی
اگرچه این مطالعه روی موش‌ها انجام شده و نمی‌توان با قطعیت آن را به انسان تعمیم داد، اما تفاوت در طول عمر (۸۰ سال برای انسان در مقابل ۲ تا ۴ سال برای موش) می‌تواند به این معنی باشد که تاثیرات مشاهده‌شده در انسان‌ها ممکن است حدود ۳۰ سال طول بکشد تا ظاهر شوند. بیکر افزود که این تجمع بافت اسکار باعث می‌شود قلب نتواند به اندازه کافی استراحت کند و خطر نارسایی قلبی را افزایش می‌دهد.
جالب اینجاست که این تاثیر در موش‌هایی که فقط در شرایط بی‌وزنی شبیه‌سازی‌شده قرار گرفته بودند مشاهده نشد، که تایید می‌کند تنها تشعشعات فضایی عامل اصلی آسیب‌رسان به قلب بوده است. با این حال، آزمایش‌های طولانی‌مدت نشان دادند که گروه موش‌های تحت بی‌وزنی، سطوح پایین‌تری از سلول‌های ایمنی کلیدی داشتند، که حاکی از آن است ریزگرانش نیز ممکن است بر جنبه‌هایی از سلامت طولانی‌مدت تاثیر بگذارد.
بیشتر بخوانید- ماموریت MMX ژاپن؛ سفری فضایی برای آوردن تکه‌ای از قمر مریخ به زمین
- سطح مریخ با نقش‌هایی شبیه لانه زنبور پوشیده شده است!
- طبق تحقیقات جدید، زندگی در فضا باعث تغییر فیزیکی مغز شما می‌شود!
- نوشیدن منظم چای با کاهش خطر سکته مغزی و بیماری قلبی مرتبط است
دکترروپک پاتاکدانشیار علوم دارویی در دانشگاه علوم پزشکی آرکانزاس که در این مطالعه دخیل نبوده، آن را «یک سهم بسیار ارزشمند در زیست‌شناسی فضا» دانست. با وجود تفاوت‌های آشکار بین موش و انسان، آن‌ها بیش از ۹۰ درصد اطلاعات ژنتیکی مشترک و سیستم قلبی بسیار مشابهی دارند. بیکر و همکارانش امیدوارند نتایج این تحقیقات بهناساکمک کند تا تمهیدات حفاظتی بهتری برای فضانوردان ماموریت‌های طولانی‌مدش، مانند داروهای قلبی یا بهبود محافظت فضاپیما، پیاده‌سازی کند.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.