تویوتا 222D، هیولای رالی 600 اسب بخاری، با طراحی بی‌رحمانه و قدرت غیرقابل پیش‌بینی‌اش، حتی رانندگان تست‌کننده خود تویوتا را به وحشت می‌انداخت و نمادی از جاه‌طلبی‌های سرکوب‌شده این خودروساز ژاپنی در مسابقات رالی است.

در تاریخ پرفراز و نشیب مسابقات رالی، برخی خودروها به‌دلایل مختلفی شهرت پیدا می‌کنند؛ اماتویوتابا پروژه 222D خود، داستانی متفاوت را رقم زد. این خودرو که برای شرکت در مسابقات گروه S رالی توسعه یافته بود، یک نمونه اولیه بسیار قدرتمند و چالش‌برانگیز بود. مهندسی تویوتا در این پروژه، مرزهای توانایی و کنترل خودرو را جابجا کرد، اما سرانجام به دلیل لغو قوانین جدید مسابقات، هرگز شانس رقابت رسمی را پیدا نکرد.

چرا 222D با 600 اسب بخار و فاصله محوری کوتاه ترسناک بود؟

اوه اندرسون، مدیر تیم تویوتا، درباره این پروتوتایپ ترسناک اظهار کرده بود: «اینخودرومی‌توانست در هر لحظه و بدون هشدار دچار چرخش ناگهانی شود.» این هیولا با قدرت گزارش‌شده‌ای حدود 600 اسب بخار در حالت رالی، وزنی در حدود 750 کیلوگرم (برای نسخه سبک‌تر دیفرانسیل عقب) و تاخیر توربو نزدیک به سه ثانیه، به‌همراه فاصله محوری کوتاه، کنترل بسیار دشواری داشت. این ارقام البته برای یک شاسی تاییدشده واحد نیستند و تویوتا مدام سیستم‌های محرکه را تغییر می‌داد.

تاخیر تقریبا سه ثانیه‌ای توربو در هنگام افزایش قدرت، رانندگان را با چالش بزرگی مواجه می‌کرد. در حالی که راننده انتظار کشش موتور را پس از خروج از پیچ‌های تند داشت، قدرت کامل به موقع نمی‌رسید و پیچ بعدی از راه می‌رسید. در مقابل، لانچیا دلتا S4 برای بهبود پاسخ‌دهی در سرعت‌های پایین از سوپرشارژر در کنار توربو استفاده می‌کرد، اما رانندگان تست‌کننده تویوتا 222D باید با این تاخیر دست و پنجه نرم می‌کردند. ترکیب گشتاور بالا، انتقال قدرت غیرقابل پیش‌بینی و فاصله محوری کوتاه، زمان کمی را برای پیش‌بینی حرکت خودرو به راننده می‌داد. ادعای قدرت 1000 اسب بخار نیز به پتانسیل موتورهای استقامتی بدون محدودیت اشاره داشت و نه خروجی تاییدشده برای نسخه رالی.

پایان رویای گروه S و 222D تویوتا

تویوتا پروتوتایپ خود را برای قوانین گروه S توسعه می‌داد که هرگز اجرایی نشدند. در حالی که گروه B تولید 200 خودروی یکسان را برای مسابقه اجباری می‌کرد، گروه S تنها به 10 خودرو نیاز داشت. این تغییر به مهندسان اجازه می‌داد تا بدون تولید صدها نسخه جاده‌ای، ماشین‌های رالی کاملا هدف‌مند بسازند. برای تویوتا، این به‌معنای توسعه یک خودروی موتور وسط به‌جای تکیه بر سلیکا، موتور جلو و دیفرانسیل عقب بود.

گروه S قرار نبود افزایش بی‌رویه اسب بخار را اجازه دهد؛ پیشنهادات اولیه شامل محدودیت قدرت حدود 300 اسب بخار بود. با این حال، در سال 1986، حوادث مرگبار باعث شد تا مقامات تصمیم به پایان گروه B پس از آن فصل بگیرند. گروه S نیز لغو شد. پروتوتایپ تویوتا نه به‌طور خاص کنار گذاشته شد و نه ممنوع، بلکه کلاسی که برای آن طراحی شده بود، هرگز شروع به کار نکرد.

تویوتا 222D؛ هیولایی با ظاهر MR2 و سخت‌افزار پنهان

بالاخره کابوس نامی پیدا کرد: تویوتا 222D. این خودرو با الهام از ظاهر تویوتا MR2 نسل اول، آن را به تمسخر گرفت. قوس‌های چرخ برآمده، عرض بیشتر آن را نشان می‌دادند و چراغ‌های ثابت جایگزین چراغ‌های بالاجهنده شدند. زیر پنل‌های بدنه کامپوزیتی، یک شاسی فضایی اختصاصی با پایه‌های لوله‌ای قرار داشت. تویوتا فقط یک MR2 را تقویت نکرده بود؛ بلکه یک پروتوتایپ رالی را بر اساس شبح آن ساخته بود.

موتورهای آن نیز به همان اندازه وحشی بودند. تویوتا موتور توربوشارژ 2090 سی‌سی 4T-GTE از برنامه رالی سلیکا، به‌علاوه موتور 2.1 لیتری 503E با ریشه‌های مسابقات استقامت گروه C و IMSA را ارزیابی کرد. پتانسیل ادعا شده 1000 اسب بخار به استفاده بدون محدودیت در مسابقات استقامتی تعلق داشت، نه مشخصات رالی 222D. حتی 600 اسب بخار که اغلب از آن یاد می‌شود، حالت رالی را توصیف می‌کند و نه هر پروتوتایپ را.

هیچ فرمول نهایی و مشخصی وجود نداشت. تویوتا نسخه‌های دیفرانسیل عقب و تمام چرخ متحرک مجهز به Xtrac را آزمایش می‌کرد و مکانیزم تقسیم گشتاور را در نظر داشت که می‌توانست بین دو و چهار چرخ متحرک جابجا شود. اولین پروتوتایپ در فوریه 1985 ظاهر شد. تا ژوئن، مهندسان درخواست تغییراتی در محل موتور، میزان حرکت سیستم تعلیق و لاستیک‌ها را داشتند.

• پاجرو با لباس رالی برگشت؛ کانسپتی که طرفداران میتسوبیشی را هیجان‌زده کرد
• 10 مورد از جذاب‌ترین خودروهای افسانه‌ای رالی + ویدیو
• چگونه آئودی کواترو به نماد خودروهای رالی در جهان تبدیل شد + ویدیو
• چرا تویوتا RAV4 مدل ۲۰۲۶ ارزان‌تر از نسل اول سال ۱۹۹۶ خودش است؟

سرنوشت نامعلوم پروتوتایپ‌ها و افسانه بازسازی‌شده

گزارش‌ها حاکی از آن است که تویوتا 11 پروتوتایپ از 222D را ساخت. اما سرنوشت آن‌ها نامشخص‌تر است. تویوتا از دو نمونه بازمانده شناخته‌شده نام می‌برد، در حالی که گزارش‌های دیگر تعداد را سه نمونه ذکر می‌کنند که با کلن، ژاپن و مالکیت خصوصی در ارتباط هستند. حداقل یک نمونه وجود آن تایید شده است، اما نمی‌توان به مسئولیت ادعا کرد که فقط شاسی شماره 1 باقی مانده یا دقیقا هشت نمونه اوراق شده‌اند.

ویم هاپرز، یک علاقه‌مند بلژیکی، نمی‌خواست این هیولا به فراموشی سپرده شود. او با استفاده از عکس‌ها، یک MR2 نسل اول و بدون هیچ اندازه‌گیری کارخانه‌ای، خودآموز به کار فلزکاری پرداخت تا قوس‌های چرخ برآمده و دماغه را بازسازی کند. دستگیره‌های در و چراغ‌های عقب، ابزار اندازه‌گیری او بودند. بیماری نزدیک بود ساخت این پروژه را متوقف کند؛ هاپرز مجبور شد خانه، کارگاه و ابزارهایش را بفروشد، اما یکی از دوستانش خودروی نیمه‌تمام را نجات داد و دیگران قطعات را اهدا کردند. خودروی او از یک موتور 2.0 لیتری 3S-GTE توربوشارژ بهره می‌برد، نه یک پیشرانه اصلی کارخانه‌ای. تا سال 2021، او آن را در مت آزمایش کرده و وارد مسابقه تپه‌نوردی Course de Côte de Sy کرد. 222D اصلی تویوتا هرگز شانس رقابت قهرمانی را پیدا نکرد، اما هاپرز پاسخ خود را از روی تصاویر ساخت.