چرا تفنگداران دریایی آمریکا به جای جنگنده قدرتمند F-22، F-35B لایتنینگ II را برای ماموریت‌های خود ترجیح می‌دهند، موضوعی است که به تفاوت‌های بنیادی در طراحی و نیازهای عملیاتی برمی‌گردد.

نیروی نظامی ایالات متحده انواع مختلفی از هواپیماها را در اختیار دارد، اما تفنگداران دریایی ایالات متحده (USMC) رویکردی متفاوت نسبت به نیروی هوایی و دریایی در انتخاب جنگنده‌های خود دارند. در حالی که نیروی هوایی تنها کاربر جنگنده برتری هواییF-22 رپتوراست، تفنگداران دریایی هواپیمای پیشرفتهF-35B لایتنینگ IIرا به کار می‌گیرند. این انتخاب نه تنها به دلایل مالی، بلکه به خاطر قابلیت‌های منحصربه‌فردی است که متناسب با مأموریت‌های خاص آنها طراحی شده است.

هزینه بالا و تعداد محدود جنگنده‌های F-22 رپتور

یکی از مهم‌ترین دلایلی که تفنگداران دریایی به سراغاف-۲۲نرفتند، هزینه سرسام‌آور آن است.F-22اولین جنگنده نسل پنجم جهان بود و هزینه‌های توسعه و تولید آن به‌شدت افزایش یافت، به طوری که هر فروندF-22 رپتوربرای مالیات‌دهندگان آمریکایی حدود ۳۶۹.۵ میلیون دلار هزینه داشت. این در مقایسه با ۱۲۱.۴ میلیون دلاری که تفنگداران دریایی برای هرF-35Bمی‌پردازند، تفاوت چشمگیری را نشان می‌دهد. علاوه بر این، برنامه تولیدF-22زودتر از موعد قطع شد و در نتیجه کمتر از ۲۰۰ فروند از این هواپیما تولید شد که طبق آخرین آمار، ۱۸۴ فروند از آنها در حال عملیات هستند.

نیازهای عملیاتی خاص تفنگداران دریایی و قابلیت STOVL F-35B

مأموریت‌های تفنگداران دریایی آمریکا با نیروی هوایی و دریایی کاملاً متفاوت است.F-22یک جنگنده برتری هوایی است که برای نبردهای هوایی طراحی شده، اما نیاز تفنگداران دریایی به یک جنگنده چندمنظوره تهاجمی است که بتواند عملیات حمله زمینی، جنگ الکترونیک و سایر مأموریت‌ها را انجام دهد.F-35B لایتنینگ IIدقیقاً برای این منظور ایده‌آل است، در حالی کهاف-۲۲برای چنین عملیاتی مناسب نیست.

• جنگنده F-22 Raptor در دنیایی می‌جنگد که برای آن طراحی نشده بود
• اف 22 رپتور، جنگنده 350 میلیون دلاری با تنها سه شکار هوایی
• جنگنده F-22 قرار بود به بمب‌افکن مافوق‌صوت تبدیل شود؛ داستان پروژه مرموز FB-22

تفنگداران دریایی معمولاً در امتداد خطوط ساحلی و مناطقی که فاقد باندهای فرود مناسب هستند، فعالیت می‌کنند. به همین دلیل، قابلیت برخاست کوتاه و فرود عمودی (STOVL) برای آنها حیاتی است.F-35Bتنها مدل از سه مدلF-35است که این توانایی را دارد و به آن اجازه می‌دهد تقریباً از تمام مکان‌هایی که تفنگداران دریایی ممکن است عملیات کنند به پرواز درآید و فرود آید. تعداد اندکF-22نیز به این معناست که نیروی هوایی باید هواپیما و تجهیزات آموزشی را به تفنگداران دریایی منتقل کند که بدون شروع مجدد تولید، بعید به نظر می‌رسد کنگره چنین مجوزی صادر کند.