لانچرهای موشکی خودران گامی بلند در استراتژی نظامی ارتش آمریکا برای توسعه سامانه‌های جنگی پیشرفته محسوب می‌شوند که قرار است تا سال ۲۰۲۷ به مرحله آزمایش عملیاتی برسند.

ارتش ایالات متحده در حال پیشبرد طرحی جاه‌طلبانه برای مدرن‌سازی توان دفاعی و تهاجمی خود است. این نهاد نظامی به‌دنبال ساخت نسل جدیدی از پرتابگرهای موشکی کاملاً خودکار با قابلیت استقرار در مناطق مختلف است.

لانچرهای موشکی خودران؛ قلب استراتژی جدید ارتش آمریکا

ارتش آمریکادر حال بررسی پیشنهاداتی برایCAML-Liteاست که یک پرتابگر موشکی سبک و خودکار خواهد بود. هدف نهایی، آماده‌سازی نمونه‌های اولیه برای شلیک مهمات جنگی واقعی در رزمایش Talisman Sabre 2027 در استرالیا، در اوت ۲۰۲۷ است. دفتر اجرایی برنامه موشک‌ها و فضا، واقع در ردستون آرسنال آلاباما، تا ۱۸ دسامبر ۲۰۲۶ توافقنامه‌های اولیه را اعطا خواهد کرد و شرکت‌ها نیز باید در هزینه‌های نمایش عملیاتی سهیم باشند.

چرا ارتش آمریکا به پرتابگرهای خودکار نیاز دارد؟

برنامهCAMLگسترده‌تر، تلاشی از سوی ارتش برای معرفی یک پرتابگر موشکی با قابلیت هدایت خودکار یا حمل خدمه اختیاری، شلیک موشک‌های تهاجمی و دفاعی و بارگذاری مجدد با حداقل دخالت انسانی است. ارتش تأکید دارد که واحدهای پرتابگر فعلی به تیم‌های لجستیکی بزرگ با خدمه انسانی وابسته هستند که سربازان را در معرض خطر قرار داده و سرعت استقرار و جابجایی واحدها را کند می‌کنند. آن‌ها به دنبال یک طراحی مشترک برای پرتابگر هستند که بتواند در سراسر جهان مستقر شود و مهمات جدید را بدون وابستگی به سیستم‌های اختصاصی یک تأمین‌کننده بپذیرد.

• اوکراین هاموی افسانه‌ای را به خودروی رباتیک تبدیل کرد
• ربات کوچک اوکراینی با شلیک تور به جنگ پهپادهای روسی می‌رود
• ربات زمینی همه کاره Max1 ماکسیموس معرفی شد؛ از آتش‌نشانی تا جنگ، با قابلیت‌های باورنکردنی
• استارتاپ آمریکایی ارتش ربات‌های سرباز انسان‌نما را در جنگ اوکراین تست می‌کند

هر نمونه اولیهCAML-Liteباید یک سیستم کامل با قابلیت حرکت مستقل، پرتابگر و توانایی بارگذاری مجدد باشد. این سیستم‌ها باید بتوانند در کاروان‌ها حرکت کنند، نقاط مسیر را به‌تنهایی دنبال کنند، از راه دور یا توسط خدمه کنترل شوند. ارتش انتظار دارد این سیستم‌ها در رزمایش ۲۰۲۷ مهمات واقعی شلیک کنند و پرسنل شرکت‌ها مسئول عملیات و نگهداری آن‌ها باشند. ارتش همچنین در حال همکاری با ارتش استرالیا برای توسعه این نوع پرتابگرهای سبک است و موسسه تحقیقاتی جورجیا تک (Georgia Tech Research Institute) نیز با قراردادی به ارزش ۳۳٫۴ میلیون دلار، به‌عنوان یکپارچه‌ساز سیستم‌های تسلیحاتی برای نمونه‌های اولیه CAML فعالیت می‌کند.