آتشفشان باستانی با قدرت یک میلیون بمب هسته‌ای در زیر انگلستان کشف شد

دانشمندان یک ابرآتشفشان باستانی را در زیر خاک انگلستان شناسایی کرده‌اند که فوران آن حدود 454 میلیون سال پیش، نیرویی معادل یک میلیون بمب اتم داشته و هزاران برابر قدرتمندتر از فوران‌های کوه اتنا بوده است.

این آتشفشان در اعماق زمین و زیر سواحل شرقی انگلستان قرار دارد. پژوهشگران معتقدند فوران عظیم آن عامل شکل‌گیری لایه گسترده‌ای از خاکستر آتشفشانی بوده که امروزه در مناطقی از لهستان و بلاروس دیده می‌شود و آثار آن تا سوئد و نروژ نیز امتداد پیدا کرده است.

مرکز این ابرآتشفشان در زیر منطقه The Wash قرار داشته و قطر آن دست‌کم به 40 مایل می‌رسیده است. با این حال، ساکنان مناطقی مانند پیتربورو و نورویچ نباید نگران تبدیل شدن شهرهایشان به نسخه‌ای از Pompeii و Herculaneum در شرق انگلستان باشند؛ زیرا این ابرآتشفشان مدت‌هاست کاملاً خاموش و منقرض شده است. خوشبختانه چنین است، چرا که کارشناسان هشدار داده‌اند فورانی با این ابعاد در دوران کنونی می‌توانست بقای انسان‌ها را به خطر بیندازد و حتی به انقراض بشر منجر شود.

بررسی‌های زمین‌شناسی نشان می‌دهد آخرین فوران فاجعه‌بار این آتشفشان حدود 454 میلیون سال پیش رخ داده. این فاصله زمانی آن‌قدر طولانی است که از زمان این فوران تا ظهور نخستین دایناسورها، مدت بیشتری گذشته تا فاصله زمانی میان ما و آخرین دایناسورها.

آتشفشانی که دیگر خطری ندارد

دکتر تیم فارو از سازمان زمین‌شناسی بریتانیا توضیح داد:

برخلاف گسل‌ها که ممکن است دوباره فعالیت لرزه‌ای پیدا کنند، یک آتشفشان منقرض‌شده نمی‌تواند دوباره فعال شود. وقتی یک آتشفشان برای همیشه خاموش می‌شود، دیگر کارش تمام شده است. بنابراین هیچ‌کس نباید نگران فوران دوباره این ابرآتشفشان باشد.

این خبر احتمالاً برای کسانی که نگران تهدیدهای وجودی مختلف علیه بشریت هستند، آرامش‌بخش خواهد بود؛ تهدیدهایی که از هوش مصنوعی گرفته تا بحران اقلیمی را شامل می‌شوند. دانشمندان به لطف بررسی دوباره نمونه‌های سنگی قدیمی موفق به شناسایی این ابرآتشفشان شدند. این نمونه‌ها حدود 80 سال پیش از مناطقی در نورفک و کلاکسبی در لینکلن‌شر جمع‌آوری شده بودند.

دکتر فارو این کشف را نتیجه‌ای فوق‌العاده توصیف کرد و گفت این پژوهش درک ما از گذشته عمیق زمین‌شناختی انگلستان را تغییر می‌دهد. به گفته او، فناوری‌های جدید امکان بررسی دقیق‌تر همان نمونه‌های قدیمی و دستیابی به اطلاعاتی را فراهم کرده‌اند که پیش‌تر در دسترس نبود.

او به بی‌بی‌سی گفت:

تنها اکنون که توانسته‌ایم سن این نمونه‌ها را با چنین دقتی مشخص کنیم، می‌توانیم چنین اظهارنظرها و نتیجه‌گیری‌های مهمی داشته باشیم. رسیدن به چنین نتیجه بسیار دقیقی واقعاً رضایت‌بخش است.

سرنخ‌هایی از فوران عظیم

پروفسور جنی بارکلی، آتشفشان‌شناس دانشگاه بریستول، درباره اهمیت این تحقیق گفت:

این پژوهش گام مهمی برای بازسازی تاریخ زمین‌شناسی بریتانیا به شمار می‌رود. شناخت ساختارهای زیرسطحی نیز از جهات مختلف اهمیت دارد، زیرا به استفاده پایدار از منابعی مانند آب و مواد معدنی ارتباط پیدا می‌کند.

پژوهشگران در دوران همه‌گیری کرونا سراغ نمونه‌های موجود رفتند؛ زیرا محدودیت‌های قرنطینه امکان جمع‌آوری نمونه‌های تازه را از آنها گرفته بود. در نتیجه، آنها تصمیم گرفتند روش‌های جدیدی را برای مطالعه سنگ‌های قدیمی به کار بگیرند.

یکی از این روش‌ها، بررسی بلورهایی با ضخامتی تقریباً برابر با تار موی انسان بود. این بلورها پیش از فوران آتشفشان و درون ماگمای مذاب شکل گرفته بودند. بررسی دقیق این بلورها نشان داد نمونه‌های به‌دست‌آمده از نورفک و لینکلن‌شر تقریباً در یک دوره زمانی تشکیل شده‌اند و احتمالاً حاصل فعالیت یک آتشفشان مشترک بوده‌اند.

ماجرا به همین‌جا ختم نشد. ترکیب مواد موجود در این نمونه‌ها با نمونه‌های دیگری که پژوهشگران دانشگاه اسلو در نروژ بررسی کرده بودند، مطابقت داشت. این یافته نشان می‌داد خاکستر ناشی از فوران عظیم، مسافتی بسیار طولانی را طی کرده و به مناطقی رسیده که امروزه بخشی از اسکاندیناوی محسوب می‌شوند.

همین شواهد به دانشمندان امکان دادند ابعاد واقعی این ابرآتشفشان را بهتر درک کنند. بر اساس نتایج تحقیق، فوران موردنظر یکی از بزرگ‌ترین فوران‌های آتشفشانی در تاریخ زمین بوده است.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.