پژوهش جدید: یک سال تحصیل بیشتر می‌تواند خطر آلزایمر را کاهش دهد

پژوهش‌های زیادی نشان می‌دهند که سطح تحصیلات بالاتر با کاهش خطر ابتلا به بیماری آلزایمر ارتباط دارد و تحصیل طولانی‌تر می‌تواند به بهبود سلامت و افزایش طول عمر نیز کمک کند.

با این حال، از آنجا که تقریباً تمام شواهد موجود از مطالعات مشاهده‌ای به دست آمده‌اند، هنوز مشخص نیست که آیا تحصیلات مستقیماً باعث این آثار مثبت بر سلامت می‌شود یا عواملی مانند ژنتیک، شرایط دوران کودکی و وضعیت اقتصادی و اجتماعی در بروز این تفاوت‌ها نقش دارند.

سیلویا بارچلوس، اقتصاددان حوزه سلامت از دانشگاه ویسکانسین مدیسن، گفت

مدت‌هاست می‌دانیم افرادی که تحصیلات بیشتری دارند، کمتر به زوال عقل مبتلا می‌شوند، اما تشخیص اینکه آیا خود تحصیلات عامل اصلی این تفاوت است یا خیر، دشوار بوده است.

اکنون پژوهشگران با بررسی یک اصلاح قانونی مهم در بریتانیا طی دهه ۱۹۷۰، شواهدی را شناسایی کرده‌اند که به باور آن‌ها، از نخستین یافته‌های علمی درباره رابطه علّی میان تحصیلات و کاهش بروز زوال عقل به شمار می‌رود.

در مطالعه‌ای جدید که در مجله علمی PNAS منتشر شده، بارچلوس و همکارانش آثار بلندمدت قانون افزایش سن ترک تحصیل مصوب سال ۱۹۷۲ را بررسی کردند. این قانون حداقل سن خروج دانش‌آموزان از مدرسه در انگلستان، اسکاتلند و ولز را از ۱۵ به ۱۶ سال افزایش داد.

بر اساس محاسبات پژوهشگران، یک سال تحصیل بیشتر، میزان تجمعی بروز آلزایمر و بیماری‌های مرتبط با زوال عقل را در گروه مورد بررسی حدود ۰.۸۸ واحد درصد کاهش داد. با این حال، محققان پذیرفتند که این میزان کاهش احتمالاً بیش از حد واقعی برآورد شده، زیرا شیوع این بیماری‌ها در کل نمونه کمتر از یک درصد بود.

تیم پژوهشی احتمال می‌دهد عوامل آماری در بروز این نتیجه غیرمنتظره نقش داشته باشند. آن‌ها با وجود ناتوانی در ارائه برآوردی کاملاً دقیق از میزان کاهش موارد زوال عقل، معتقدند شواهد از وجود یک رابطه علّی حمایت می‌کنند.

پژوهشگران در مقاله خود نوشتند

اگرچه نمونه مورد بررسی ما بزرگ است، آلزایمر و بیماری‌های مرتبط با زوال عقل همچنان در این گروه‌های سنی نسبتاً جوان پیامدهایی نادر محسوب می‌شوند. همچنین، روش‌های ناپیوستگی رگرسیونی برای دستیابی به برآوردهای دقیق، به نمونه‌های بسیار بزرگی نیاز دارند.

می‌توانیم جهت اثر علّی تحصیلات را با اطمینان برآورد کنیم، اما تعیین اندازه دقیق این اثر امکان‌پذیر نیست.

پژوهشگران علاوه بر بررسی کاهش بروز زوال عقل در افرادی که پس از اول سپتامبر ۱۹۵۷ متولد شده بودند، DNA شرکت‌کنندگان را نیز تحلیل کردند. آن‌ها با توجه به وجود برخی گونه‌های ژنتیکی، از جمله ژن APOE4 که با افزایش خطر آلزایمر ارتباط دارد، افراد را در گروه‌های دارای خطر ژنتیکی بالا یا پایین قرار دادند.

در میان افرادی که پیش از تغییر سن قانونی ترک تحصیل متولد شده بودند، گروه دارای خطر ژنتیکی بالا به‌طور قابل‌توجهی بیشتر به آلزایمر و بیماری‌های مرتبط با زوال عقل مبتلا شدند. در مقابل، در میان متولدین پس از اجرای قانون، یک سال تحصیل بیشتر با کاهش چشمگیر بروز این بیماری‌ها در گروه دارای خطر ژنتیکی بالا ارتباط داشت.

هنوز نمی‌توان با قطعیت مشخص کرد که کدام جنبه از یک سال تحصیل بیشتر، چنین فوایدی برای سلامت به همراه داشته است. با این حال، پژوهشگران احتمال می‌دهند بهبود شرایط اقتصادی و اجتماعی ناشی از تحصیلات بیشتر، از جمله ارتقای مدارک تحصیلی، افزایش درآمد و دستیابی به موقعیت شغلی بهتر، در این زمینه نقش داشته باشد.

تداوم این مزایا در طول حدود نیم قرن می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر زندگی افراد گذاشته باشد و حتی در برخی افراد دارای خطر ژنتیکی بالا نیز به محافظت در برابر تخریب عصبی کمک کرده باشد.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.