دانشمندان می‌گویند یوزپلنگ‌های آمریکایی در ۲.۵ میلیون سال پیش آن‌قدرها هم شبیه یوزپلنگ نبودند

یوزپلنگ آمریکایی با نام علمی Miracinonyx trumani حدود ۲.۵ میلیون سال در علفزارهای آمریکای شمالی پرسه می‌زد، اما شواهد تازه نشان می‌دهد که ظاهر و سبک زندگی این گربه‌سان با یوزپلنگ امروزی آفریقا تفاوت زیادی داشته است.

پژوهشگران پس از مقایسه DNA این جانور با ۹ گونه گربه‌سان دیگر، از گربه خانگی گرفته تا شیر، دریافتند که نزدیک‌ترین خویشاوند آن یک گربه‌سان بزرگ کاملاً متفاوت بوده است. یافته‌های جدید همچنین نشان می‌دهد که M. trumani بسیار بیشتر از چیزی که پیش‌تر تصور می‌شد به مناطق شمالی آمریکای شمالی می‌رفته است.

مِلی کسات-جانستون، زیست‌شناس تکاملی دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز، گفت

بسیار شگفت‌انگیز و هیجان‌انگیز است که حضور یک شکارچی دیگر را در برینگیا شناسایی کرده‌ایم.

برینگیا پهنه خشکی باستانی میان شمال‌شرقی آسیا و شمال‌غربی آمریکای شمالی بود. این منطقه که امروزه زیر آب‌های اقیانوس آرام قرار دارد، در دوره پلیسXNET با پایین آمدن سطح آب آشکار می‌شد و به جانوران بزرگی مانند ماموت‌های پشمالو و دیگر گونه‌های عظیم‌جثه امکان می‌داد میان دو قاره جابه‌جا شوند.

کسات-جانستون و همکارانش یافته‌های خود را در مقاله‌ای که امروز در نشریه Current Biology منتشر شده، ارائه کرده‌اند. این پژوهش بر پایه چهار نمونه از کامل‌ترین مجموعه‌های DNA به‌دست‌آمده از M. trumani تا امروز انجام شده است. یکی از این نمونه‌ها پیش‌تر در وایومینگ پیدا شده بود، اما سه نمونه دیگر از قلمرو یوکان کانادا به دست آمده‌اند. این بقایا قبلاً متعلق به گونه‌ای کاملاً متفاوت از گربه‌سانان بزرگ تصور می‌شدند، ولی گروه پژوهشی دانشگاه کالیفرنیا در سانتا کروز توانست ثابت کند که آن‌ها نیز به یوزپلنگ آمریکایی تعلق دارند. در نتیجه مشخص شد M. trumani گاهی تا حدود ۲۰ درجه عرض جغرافیایی بیشتر از تصور قبلی به سمت شمال می‌رفته است.

فسیل‌های M. trumani دارای اندام‌های جلویی بلند، حفره‌های بینی بزرگ و بدنی کشیده و باریک هستند؛ ویژگی‌هایی که باعث شده بود دیرین‌شناسان احتمال دهند این جانور ظاهری شبیه یوزپلنگ امروزی داشته است. کشف بقایای این گربه‌سان در نزدیکی بقایای پرونگ‌هورن‌ها، که به آن‌ها آنتلوپ آمریکایی نیز گفته می‌شود، نیز این فرضیه را تقویت کرده بود که M. trumani شکارچی جانوران بسیار سریع بوده است. با این حال، پیدا شدن بقایای آن در شمال کانادا این تصویر را پیچیده‌تر می‌کند، زیرا پرونگ‌هورن‌ها در یوکان زندگی نمی‌کردند.

پس این شکارچیان در مناطق شمالی چه چیزی می‌خوردند؟ بررسی میزان کربن و نیتروژن موجود در فسیل‌های یوکان نشان داد که رژیم غذایی این جانوران تقریباً به طور کامل از ماهی تشکیل می‌شده است. در مقابل، نمونه‌های کشف‌شده در وایومینگ عمدتاً از گیاه‌خواران تغذیه می‌کردند. پژوهشگران همچنین دو ژن مرتبط با ریتم شبانه‌روزی را در M. trumani شناسایی کردند که غیرفعال بودند. این تغییر ژنتیکی احتمالاً به جانور اجازه می‌داد دوره‌های بسیار طولانی روشنایی و تاریکی را در عرض‌های جغرافیایی شمالی تحمل کند و حتی ممکن است باعث شده باشد این شکارچی در برخی مناطق فعالیت شبانه داشته باشد.

از نظر خویشاوندی تکاملی نیز تصویر تازه‌ای به دست آمده است. اکنون به نظر می‌رسد M. trumani شباهت تکاملی بیشتری به پوماهای امروزی داشته، زیرا این دو جانور حدود ۲.۶ میلیون سال پیش جد مشترکی داشته‌اند. در مقابل، جد مشترک M. trumani و یوزپلنگ‌های امروزی به حدود ۴.۷ میلیون سال قبل بازمی‌گردد. مجموعه این شواهد نشان می‌دهد که این گربه‌سان باستانی توانایی بالایی برای سازگار شدن با محیط، شرایط اقلیمی منطقه و منابع غذایی در دسترس داشته است.

کَسات-جانستون گفت

تصور کردن یک گونه پیشاتاریخی که هرگز آن را ندیده‌ایم بسیار دشوار است، بنابراین معمولاً آن را با جانوری که می‌شناسیم مقایسه می‌کنیم. اما این روش می‌تواند درک ما را از پیچیدگی جانوران باستانی، مسیرهای تکاملی منحصربه‌فرد آن‌ها و رفتارهایشان محدود کند.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.