غواصان بقایای یک قایق تندروی نازی متعلق به جنگ جهانی دوم را در دل دریا پیدا کردند

در روزهای پایانی جنگ جهانی دوم، نیروی دریایی آلمان موسوم به کریگس‌مارینه روی یک قایق تهاجمی سبک و پرسرعت در دریای ایونی آزمایش‌هایی انجام داد. تصور می‌شد تمام نمونه‌های این شناور در جریان جنگ از بین رفته باشند، اما کشف اخیر غواصان این تصور را تغییر داده است.

قایق LS ۶ که در ۲۹ سپتامبر ۱۹۴۳ غرق شده بود، حدود ۸۳ سال در کف دریا باقی ماند تا اینکه گروهی از تاریخ‌پژوهان و غواصان موفق شدند محل آن را پیدا و هویتش را مشخص کنند. این شناور حدود ۱۳ متر طول دارد و همچنان در عمق تقریبی ۹۶ متری آب‌های دریای ایونی قرار گرفته است.

در واپسین سال‌های جنگ جهانی دوم، مهندسان آلمانی یک موتور الهام‌گرفته از فناوری هواپیما را درون بدنه یک شناور قرار دادند و قایقی سبک، سریع و آزمایشی برای کریگس‌مارینه ساختند. این شناورها که با نام لیشته شنل‌بوت شناخته می‌شدند، خیلی زود از تاریخ محو شدند؛ زیرا تصور می‌شد هیچ‌یک از آن‌ها از جنگ جان سالم به در نبرده‌اند. اکنون با کشف LS ۶ در عمق ۹۶ متری دریای ایونی، این شناور به تنها نمونه شناخته‌شده باقی‌مانده از این قایق‌های سبک و سریع تبدیل شده است.

جست‌وجوی طولانی برای یافتن LS ۶

جست‌وجو برای پیدا کردن LS ۶ حدود سال ۲۰۱۳ آغاز شد و مورخ کارلاس جورج به همراه گروهی از پژوهشگران و غواصان شرکت AegeanTec آن را هدایت کرد. اعضای تیم با بررسی اسناد و مدارک تاریخی، محدوده احتمالی محل غرق شدن قایق را مشخص کردند.

آن‌ها سپس با استفاده از فناوری سونار، بقایای یک شناور را در منطقه‌ای حدود ۹۷ کیلومتری شمال جزیره یونانی لفکادا شناسایی کردند. پس از آن، غواصان وارد آب‌های دریای ایونی شدند تا هویت لاشه قرارگرفته در کف دریا را به طور قطعی مشخص کنند.

اعضای تیم AegeanTec درباره لحظه مشاهده لاشه گفتند:

وقتی شمایل شناور از دل تاریکی و عمق دریا نمایان شد، دقیقاً به یاد آوردیم که چرا این کار را انجام می‌دهیم. تجربه‌ای به این اندازه ارزشمند کمتر پیدا می‌شود؛ اینکه نخستین افرادی باشیم که یک بخش فراموش‌شده از تاریخ را می‌بینیم، ثبت می‌کنیم و هویت آن را مشخص می‌کنیم.

یک گزارش دست‌اول منتشرشده در وب‌سایت WW2Wrecks و همچنین گزارشی به زبان یونانی در Naval History، جزئیات سرگذشت این شناور را در سال ۱۹۴۳ و روند کشف دوباره آن در سال ۲۰۲۶ شرح داده‌اند.

LS ۶ در ابتدا با یک موتور تازه و بدنه‌ای از جنس آلومینیوم سبک ساخته شده بود تا برای عملیات مین‌گذاری مورد استفاده قرار گیرد. بعدها مأموریت آن تغییر کرد و از این قایق برای شناسایی زیردریایی‌های متفقین و حمله به آن‌ها با خرج‌های انفجاری ضدزیردریایی استفاده شد.

با این حال، LS ۶ و شناور خواهرش یعنی LS ۵ هرگز در کنار مین‌روب‌های مجهز به سونار که برای انجام مأموریت اصلی خود به آن‌ها نیاز داشتند، قرار نگرفتند. در نتیجه، سرعت بالای آن‌ها اهمیت بیشتری پیدا کرد و از این دو قایق عمدتاً برای شناسایی یا جابه‌جایی استفاده شد.

سرنوشت LS ۶ در سال ۱۹۴۳

بر اساس بررسی‌های پژوهشگران، LS ۶ در ۲۴ سپتامبر ۱۹۴۳ آسیب دید. محققان معتقدند جنگنده بمب‌افکن‌های ایتالیایی که پس از آتش‌بس ایتالیا در کنار نیروهای متفقین فعالیت می‌کردند، بخشی از بدنه قایق را هدف قرار دادند. این یافته با روایت قدیمی که آسیب را به هواپیماهای بریتانیایی نسبت می‌داد، تفاوت دارد.

بدنه آسیب جدی دیده بود و قایق برای تعمیرات باید به پیرائوس یدک کشیده می‌شد. با این حال، شرایط نامناسب بدنه باعث شد شناور در جریان عملیات یدک‌کشی غرق شود. جورج کارلا، یکی از پژوهشگران این پروژه، درباره اهمیت این کشف گفت:

اینکه شناور برای کاهش وزن با آلومینیوم ساخته شده بود و در شرایطی غیرمعمول، هنگام یدک‌کشی از بین رفته بود، از همان ابتدا برای من نشان می‌داد که با هدفی استثنایی روبه‌رو هستیم؛ هدفی که هم از نظر تاریخی و هم برای غواصی فنی ارزش بررسی داشت.

یکی از مهم‌ترین سرنخ‌ها زمانی به دست آمد که اعضای تیم دوربینی را با دقت از دریچه موتورخانه به داخل فرستادند. تصاویر، شکل مشخص موتورهای جومو را نشان داد و شواهد مربوط به هویت شناور به شکل قابل توجهی افزایش یافت.

در گزارش تیم آمده بود:

از طریق دوربینی که با احتیاط از دریچه موتورخانه وارد کردیم، شکل unmistakable موتورهای جومو را ثبت کردیم. شواهد دیگر تقریباً تردیدی باقی نمی‌گذاشتند.

پژوهشگران خیلی زود مطمئن شدند که با یک قایق تندروی متعلق به کریگس‌مارینه روبه‌رو هستند، اما هنوز نمی‌توانستند با قطعیت بگویند این شناور دقیقاً کدام نمونه است. سرانجام، بقایای طناب یدک‌کشی که در اطراف لاشه پیدا شد، سرنخ تعیین‌کننده‌ای در اختیار آن‌ها گذاشت و به شناسایی LS ۶ کمک کرد. اعضای گروه در توصیف این تجربه گفتند:

این فقط یک غواصی نیست؛ سفری در دل زمان است.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.