ناسا هشدار داد: یکی از قدرتمندترین پدیده‌های ال‌نینوی تاریخ در حال وقوع است

بر اساس ارزیابی‌ها، احتمال وقوع قوی‌ترین پدیده ال‌نینو از سال ۱۹۵۰ تاکنون به ۸۳ درصد رسیده و ماهواره‌های ناسا تحولات آن را زیر نظر دارند. این پدیده اقلیمی می‌تواند تغییرات گسترده‌ای در دمای اقیانوس‌ها، الگوهای بارش و شرایط آب‌وهوایی مناطق مختلف جهان ایجاد کند.

پدیده‌ای طبیعی که از نظر تکرار حتی از خورشیدگرفتگی نادرتر توصیف شده و اثرات آن می‌تواند از یک سامانه توفانی منفرد فراتر برود، در پاییز امسال در حال شکل‌گیری است و ناسا با دقت آن را دنبال می‌کند.

ال‌نینو یک الگوی طبیعی اقلیمی به شمار می‌رود که معمولاً هر ۲ تا ۷ سال یک‌بار رخ می‌دهد. ویژگی اصلی آن افزایش غیرمعمول دمای آب در بخش‌هایی از اقیانوس آرام استوایی است. دانشمندان ناسا روند شکل‌گیری این پدیده را بررسی می‌کنند؛ پدیده‌ای که جهت بادهای تجاری را تغییر می‌دهد، گرمای اقیانوس را در مناطق مختلف جابه‌جا می‌کند، الگوهای بارش را بر هم می‌زند و سطح آب دریا را در بخش‌هایی از اقیانوس آرام بالا می‌برد.

سازمان ملی اقیانوسی و جوی آمریکا اعلام کرده است که تا ماه اکتبر، احتمال وقوع قوی‌ترین ال‌نینو از سال ۱۹۵۰ تاکنون به ۸۳ درصد رسیده است. آثار این پدیده هم‌اکنون به شکل‌های گوناگون در زندگی مردم سراسر جهان، از کشاورزان و آتش‌نشانان گرفته تا ساکنان مناطق ساحلی، احساس می‌شود.

ناسا برای بررسی این رویداد، مجموعه‌ای از نقشه‌ها و داده‌های ماهواره‌ای را منتشر کرده که روند گسترش ال‌نینو را از کانون اصلی آن در اقیانوس آرام استوایی نشان می‌دهند.

تغییرات سطح آب اقیانوس آرام

در نقشه‌های ناسا، مناطق دارای سطح آب پایین‌تر از حد معمول با رنگ آبی و نواحی مرتفع‌تر با رنگ‌های نارنجی و قرمز مشخص شده‌اند. این تصاویر وضعیت اقیانوس در سال ۲۰۲۵، یعنی سالی با لانینا ضعیف، را با شرایط سال ۲۰۲۶ مقایسه می‌کنند. داده‌های مورد استفاده از ماهواره‌های سنتینل-۶ به دست آمده‌اند که هر ۱۰ روز ارتفاع سطح آب سراسر اقیانوس‌ها را با دقتی در حد کسری از اینچ اندازه‌گیری می‌کنند. اعتبار تصویر به استودیوی تجسم علمی ناسا تعلق دارد.

یکی از نخستین نشانه‌های شکل‌گیری این پدیده در ژانویه ۲۰۲۶ در تصاویر ماهواره‌ای مشاهده شد. در آن زمان، توده‌ای از آب گرم موسوم به موج کلوین در نزدیکی میکرونزی، در بخش غربی اقیانوس آرام، شناسایی شد. موج‌های کلوین توده‌های متحرک آب هستند که طول آن‌ها به هزاران مایل می‌رسد و با سرعت نسبتاً کمی حرکت می‌کنند. این موج‌ها مانند بزرگراه‌های زیرآبی، گرما را از غرب به شرق اقیانوس آرام انتقال می‌دهند.

آب گرم، هوای بالای سطح اقیانوس را نیز گرم می‌کند و باعث بالا رفتن آن می‌شود. این تغییر، اختلاف فشار هوا را تحت تأثیر قرار می‌دهد و بادهای تجاری را که معمولاً از سمت قاره آمریکا به سوی آسیا می‌وزند، تضعیف می‌کند یا حتی جهت آن‌ها را معکوس می‌سازد. در نتیجه، سطح آب در بخش شرقی اقیانوس آرام بالاتر می‌رود و دمای آب نیز افزایش بیشتری پیدا می‌کند. این زنجیره از تغییرات، نشانه آغاز ال‌نینو به شمار می‌رود.

نقشه‌های منتشرشده نشان می‌دهند که تا اوایل آوریل، موج‌های کلوین به بخش شرقی اقیانوس آرام رسیده بودند و دمای سطح آب نیز روند افزایشی را آغاز کرده بود. با گرم شدن آب، حجم آن افزایش پیدا می‌کند و در برخی مناطق سطح دریا را بین ۳۰ تا ۴۰ سانتی‌متر بالا می‌برد. در تصاویر، توده‌های آب مرتفع‌تر به سمت آمریکای جنوبی حرکت می‌کنند و سپس در امتداد ساحل به سوی کالیفرنیا پیش می‌روند. در مقابل، اطراف اندونزی و شمال استرالیا مناطقی دیده می‌شوند که سطح آب در آن‌ها حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر پایین‌تر از حد معمول قرار دارد.

جاش ویلیس، دانشمند مسئول پروژه مأموریت‌های اندازه‌گیری سطح دریا در آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا در جنوب کالیفرنیا، درباره اهمیت این امواج گفت

موج‌های کلوین مانند ضربان قلب ال‌نینو هستند و ماهواره‌های اندازه‌گیری سطح دریا به ما اجازه می‌دهند به درون اقیانوس نگاه کنیم و تک‌تک این ضربان‌ها را زیر نظر بگیریم.

دانشمندان از سال ۱۹۹۳ تاکنون با استفاده از فناوری ارتفاع‌سنجی ماهواره‌ای، ارتفاع سطح اقیانوس‌ها را با دقت بسیار بالا اندازه‌گیری کرده‌اند. این مجموعه داده‌های پیوسته همچنان با کمک ماهواره‌های سنتینل-۶ ادامه دارد. ارتفاع‌سنج‌های راداری پیشرفته نصب‌شده روی این ماهواره‌ها می‌توانند روزانه میلیون‌ها مایل مربع از سطح اقیانوس را بررسی کنند. اطلاعات آن‌ها در کنار داده‌های سازمان ملی اقیانوسی و جوی آمریکا، از جمله اطلاعات حسگرهای اقیانوسی و شناورهایی که روی سطح آب یا در زیر آن حرکت می‌کنند، تصویر دقیق‌تری از تغییرات اقیانوس‌ها ارائه می‌دهد.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.