۱۰ موجود عجیب اعماق دریا که بیشتر شبیه موجودات فضایی‌اند
بخش بزرگی از اعماق اقیانوس‌ها هنوز ناشناخته باقی مانده است. نگاهی به برخی از موجودات عجیب‌وغریبی بیندازید که در این دنیای تاریک زندگی می‌کنند. با وجود اینکه بخش‌های وسیعی از اقیانوس‌ها هنوز کاوش نشده‌اند، گاهی فرصت پیدا می‌کنیم نگاهی به موجودات شگفت‌انگیزی بین…
خلاصه تحلیلی خبر
بخش بزرگی از اعماق اقیانوس‌ها هنوز ناشناخته باقی مانده است. نگاهی به برخی از موجودات عجیب‌وغریبی بیندازید که در این دنیای تاریک زندگی می‌کنند. با وجود اینکه بخش‌های وسیعی از اقیانوس‌ها هنوز کاوش نشده‌اند، گاهی فرصت پیدا می‌کنیم نگاهی به موجودات شگفت‌انگیزی بین…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، ماهی، می‌کنند، می‌کند، بدن، جانوران
بخش بزرگی از اعماق اقیانوس‌ها هنوز ناشناخته باقی مانده است. نگاهی به برخی از موجودات عجیب‌وغریبی بیندازید که در این دنیای تاریک زندگی می‌کنند.
با وجود اینکه بخش‌های وسیعی از اقیانوس‌ها هنوز کاوش نشده‌اند، گاهی فرصت پیدا می‌کنیم نگاهی به موجودات شگفت‌انگیزی بیندازیم که در اعماق آب برای بقا تلاش می‌کنند؛ از جمله ماهی حبابی که به‌دلیل ظاهر غیرمعمولش شهرت زیادی دارد. در ادامه با تعدادی از این جانوران آشنا می‌شویم که انگار از دنیایی دیگر آمده‌اند.
۱۰. ماهی دندان‌نیش
تنها ۲۰۰ متر پایین‌تر از سطح دریا، دنیایی بیگانه در انتظار شماست؛ دنیایی که همین‌جا روی زمین قرار دارد. با رسیدن به این عمق، وارد منطقه گرگ‌ومیش اقیانوس می‌شوید؛ جایی که نور خورشید به‌تدریج کاهش می‌یابد و جانوران در میان سایه‌ها، برای فرار از شکارچیان یا یافتن طعمه، بازی مرگ‌وزندگی پنهان‌کاری را دنبال می‌کنند.
اگر تا عمق بیش از ۱۰۰۰ متر پایین بروید، به منطقه نیمه‌شب خواهید رسید؛ پهنه‌ای تاریک و گسترده که تنها با درخشش‌های لحظه‌ای موجودات زنده‌ای روشن می‌شود که برای یافتن غذا یا جفت به این محیط آمده‌اند. در این دنیای تاریک، جانورانی با دندان‌های ترسناک زندگی می‌کنند؛ مانند ماهی دندان‌نیش. البته ظاهر هولناک این ماهی نباید شما را فریب دهد، زیرا اندازه آن تقریباً به بزرگی یک گریپ‌فروت است.
۹. زئوپلانکتون‌ها
انواع مختلفی از جانوران در فضای ناشناخته اعماق اقیانوس شناور هستند که در مجموع زئوپلانکتون نامیده می‌شوند. این واژه ریشه یونانی دارد و به جانورانی اشاره می‌کند که همراه جریان آب حرکت می‌کنند. برخی از این موجودات تمام عمر خود را به‌صورت شناور می‌گذرانند؛ مانند میگوی دانه‌ای (۱) که درون پوسته نارنجی‌رنگ خود قرار دارد و پروانه دریایی (۲) که نوعی حلزون است و به‌جای خزیدن، در آب شنا می‌کند.
گروهی دیگر تنها در مرحله‌ای از چرخه زندگی خود به زئوپلانکتون‌ها تعلق دارند. برای مثال، لارو ستاره‌های دریایی (۳) مدتی در آب شناور می‌ماند و سپس به اعماق پایین می‌رود تا زندگی خود را روی بستر دریا ادامه دهد. گذراندن بخشی از زندگی در حالت شناور، این فرصت را در اختیار جانوران قرار می‌دهد تا با کمک جریان‌های اقیانوسی به مناطق جدید منتقل شوند؛ البته به شرط آنکه در مسیر، طعمه سایر زئوپلانکتون‌ها نشوند.
۸. لارو لپتوسفالی مارماهی
بسیاری از جانوران دریایی در مراحل ابتدایی زندگی، ظاهری کاملاً متفاوت با شکل بالغ خود دارند. لارو لپتوسفالی که بدنی نازک و شبیه برگ دارد، در نهایت به مارماهی بالغ تبدیل خواهد شد و شکل بدنش در جریان رشد تغییر می‌کند.
بدن باریک و شفاف این لارو احتمالاً به بقای آن در برابر شکارچیان فراوانی کمک می‌کند که در میان زئوپلانکتون‌ها به دنبال غذا هستند. از آنجا که ظاهر لارو با نمونه بالغ تفاوت زیادی دارد، زیست‌شناسان دریایی در گذشته گاهی این مراحل مختلف زندگی را به‌عنوان گونه‌های جداگانه شناسایی می‌کردند. بعدها مشخص شد که این موجودات در واقع مراحل متفاوتی از چرخه زندگی یک جانور هستند.
۷. پاروپایان یاقوت دریایی
پاروپایان سخت‌پوستان بسیار کوچکی هستند که معمولاً تنها یک یا دو میلی‌متر طول دارند. این موجودات اغلب به‌عنوان غذا برای ماهیان اعماق دریا، از جمله ماهی نخ‌دم و ماهی دهان‌آرواره‌ای چراغ‌دار، عمل می‌کنند. بیشتر پاروپایان از جلبک‌های میکروسکوپی نزدیک سطح اقیانوس تغذیه می‌کنند و مدفوع و بقایای بدن آن‌ها نیز به انتقال کربن به لایه‌های عمیق‌تر آب کمک می‌کند.
بااین‌حال، پاروپایان موسوم به یاقوت دریایی رفتار متفاوتی دارند. ماده‌های این گروه به‌صورت انگل درون جانوران ژلاتینی شناوری به نام سالپ زندگی می‌کنند، درحالی‌که نرهای رنگارنگ آن‌ها آزادانه در آب حرکت دارند. پوست این نرها از صفحات بلوری بسیار کوچکی تشکیل شده که نور آبی را بازتاب می‌دهند و ظاهری درخشان و خیره‌کننده به آن‌ها می‌بخشند.
۶. اژدهاماهی و تبرماهی
بسیاری از جانوران اعماق دریا مانند کرم‌های شب‌تاب زیر آب، قادر به تولید نقاط نورانی یا درخشش‌های کوتاه هستند. این پدیده که زیست‌تابی نام دارد، یکی از سازگاری‌های مهم موجودات برای زندگی در محیط تاریک اقیانوس به شمار می‌رود.
در منطقه گرگ‌ومیش، بقایای نور خورشید می‌تواند سایه جانوران را آشکار کند و آن‌ها را در معرض دید شکارچیان قرار دهد. به همین دلیل، بسیاری از گونه‌های ساکن این ناحیه از نقاط نورانی روی بدن خود برای استتار استفاده می‌کنند. برای مثال، بخش زیرین بدن ماهی تبرماهی دارای اندام‌های زیست‌تابی است که نوری مشابه روشنایی ضعیف واردشده از بالا تولید می‌کنند. این سازوکار باعث می‌شود شکل بدن ماهی در برابر پس‌زمینه روشن‌تر آب کمتر قابل تشخیص باشد.
در منطقه نیمه‌شب، جانورانی مانند اژدهاماهی از نورهای زیستی خود برای یافتن شکار استفاده می‌کنند. افزون بر این، در سراسر اعماق اقیانوس، بسیاری از موجودات با تولید نور برای اعضای هم‌گونه خود پیام می‌فرستند؛ برای مثال، از این روش برای جلب جفت استفاده می‌کنند.
۵. ماهی دهان‌آرواره‌ای چراغ‌دار
ماهی دهان‌آرواره‌ای چراغ‌دار یکی از شکارچیان پنهان‌کار اعماق اقیانوس به شمار می‌رود. فک پایین این ماهی ساختاری استخوانی و چارچوب‌مانند دارد که بخش زیرین آن با بافت گوشتی پوشیده نشده است. این ویژگی به ماهی اجازه می‌دهد آرواره‌های خود را با سرعت زیادی ببندد؛ حرکتی شبیه عملکرد تله موش.
نام این ماهی نیز به اندام‌های زیست‌تابی نزدیک چشم‌هایش اشاره دارد که نور قرمز تولید می‌کنند. بیشتر نورهای زیستی در اعماق اقیانوس آبی هستند، زیرا این رنگ در آب بهتر انتشار پیدا می‌کند. از سوی دیگر، چشم بسیاری از جانوران اعماق دریا به نور قرمز حساس نیست.
اما ماهی دهان‌آرواره‌ای چراغ‌دار توانایی دیدن نور قرمز را دارد. در نتیجه، می‌تواند شکار خود را روشن کند و آن را تشخیص دهد، بدون آنکه طعمه متوجه خطر پیش رو شود.
۴. ماهی مرکب شیشه‌ای
حدود ۶۰ گونه ماهی مرکب شیشه‌ای در اقیانوس‌ها زندگی می‌کنند. نام این جانوران از بدن شفاف آن‌ها گرفته شده است؛ ویژگی‌ای که به آن‌ها کمک می‌کند سایه مشخصی روی محیط اطراف ایجاد نکنند و کمتر در معرض شناسایی شکارچیان منطقه گرگ‌ومیش قرار بگیرند.
نمونه‌ای که در تصویر بالایی دیده می‌شود، ماهی مرکب جوانی از گروه کرانک‌های چنگ‌نواز است. دو زائده بیرون‌آمده از بدن این جانور در واقع چشم‌هایی هستند که روی پایه‌های بلند قرار گرفته‌اند. این چشم‌ها نسبت به سایر بخش‌های بدن کدرتر هستند و به همین دلیل، هرکدام اندامی زیست‌تاب دارند که برای کاهش سایه قابل مشاهده آن‌ها عمل می‌کند.
با رشد این جانور، پایه‌های بلند چشم‌ها از بین می‌روند و ماهی مرکب به منطقه نیمه‌شب مهاجرت می‌کند تا دوران بزرگسالی خود را در آنجا بگذراند.
۳. ماهی مرکب چشم‌کج
ماهی‌های مرکب اعماق اقیانوس از نظر اندازه تنوع زیادی دارند. در یک سوی این طیف، ماهی مرکب غول‌پیکر قرار دارد که طول آن از نوک بدن تا انتهای بلندترین بازوهایش می‌تواند به بیش از ۱۰ متر برسد. در سوی دیگر، گونه‌های کوچکی دیده می‌شوند که طول بدنشان تنها حدود ۱۵ سانتی‌متر است.
شکل ظاهری این جانوران نیز به همین اندازه متنوع است. ماهی مرکب چشم‌کج که با نام ماهی مرکب توت‌فرنگی نیز شناخته می‌شود، یکی از چشم‌هایش تقریباً دو برابر چشم دیگر اندازه دارد. این جانور در منطقه گرگ‌ومیش شنا می‌کند و از چشم بزرگ‌تر خود برای شناسایی سایه شکارهای احتمالی در قسمت بالایی آب بهره می‌برد. در همین حال، چشم کوچک‌ترش محیط زیرین را برای شناسایی شکارچیان احتمالی زیر نظر می‌گیرد.
۲. ماهی نخ‌دم و مارماهی نوک‌اردکی بوکسور
ماهی نخ‌دم و مارماهی نوک‌اردکی بوکسور بدن‌هایی باریک، کشیده و شبیه نوار دارند. طول بدن ماهی نخ‌دم به حدود ۳۰ سانتی‌متر می‌رسد، اما رشته‌های انتهای دم آن تقریباً دو برابر طول بدنش هستند. همین ویژگی دلیل نام‌گذاری این ماهی به شمار می‌رود.
نام دیگر این جانور ماهی چشم‌لوله‌ای است؛ عنوانی که به ساختار چشم‌هایش اشاره دارد. عدسی‌های چشمان این ماهی شبیه دوربین‌های دوچشمی عمل می‌کنند و به آن امکان می‌دهند سایه شکارها را در منطقه گرگ‌ومیش تشخیص دهد. این ماهی از نظر ویژگی‌های زیستی آن‌قدر منحصربه‌فرد است که تنها گونه شناخته‌شده در یک راسته رده‌بندی جانوران به شمار می‌رود.
مارماهی نوک‌اردکی بوکسور نیز می‌تواند به طول نزدیک به ۱.۵ متر برسد. این جانور برای تغذیه، آرواره‌های بلند خود را در آب حرکت می‌دهد و با دندان‌های ظریفش زائده‌های سخت‌پوستانی را که از کنارش عبور می‌کنند، به دام می‌اندازد.
۱. قلاب‌ماهی
یافتن جفت در تاریکی عمیق اقیانوس کار دشواری است، زیرا در این محیط جانوران زیادی حضور ندارند. یکی از راهکارهای تکاملی برخی قلاب‌ماهی‌های اعماق دریا برای حل این مشکل، حفظ پیوند دائمی با جفت است؛ راهکاری که در بعضی گونه‌ها به شکل بسیار افراطی دیده می‌شود.
قلاب‌ماهی‌های نر در مقایسه با ماده‌ها بسیار کوچک‌تر هستند. هنگامی که یک نر با ماده‌ای از گونه خود برخورد می‌کند، دهانش را به بدن او می‌چسباند و این اتصال تا پایان عمر ادامه پیدا می‌کند. در ادامه، دستگاه گردش خون نر از طریق لب‌هایش به بدن ماده متصل می‌شود و او مواد غذایی موردنیاز خود را از بدن جفتش دریافت می‌کند؛ رفتاری که شباهت زیادی به زندگی انگلی دارد.
در همین زمان، ماده با استفاده از طعمه نورانی زیستی خود شکار می‌کند. نر کوچک که به بدن ماده متصل باقی مانده، در واقع نقش همراهی دائمی را ایفا می‌کند و هر زمان که ماده تخم‌هایش را آزاد کند، آماده بارور کردن آن‌ها خواهد بود.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.