دندان فیل ۷۰۰ هزار ساله دنیای گمشده‌ای را آشکار کرد که انسان‌های اولیه در آن زندگی می‌کردند

دندان فیل باستانی که به شکل چشمگیری سالم باقی مانده و پیش‌تر در محوطه باستانی گشر بنوت یعقوب در شمال فلسطین کشف شده بود، به پژوهشگران امکان داد چشم‌اندازی از جنگل‌ها، تالاب‌ها و مسیرهای آبی دوران پلیسXNET بازسازی کنند.

این محوطه پیشاتاریخی محل ساخت ابزارهای سنگی به دست انسان‌های اولیه در حدود ۷۰۰ هزار سال پیش بود. یافته‌های جدید، تصویری کم‌نظیر از محیط زندگی فیل‌های غول‌پیکر و برخی از نخستین جمعیت‌های انسانی این منطقه ارائه می‌دهد.

بقایای فیل در کنار تبرهای دستی و ساطورهای سنگی ساخته‌شده از بازالت کشف شدند؛ ابزارهایی که از ویژگی‌های شاخص سنت آشولی، یکی از قدیمی‌ترین و گسترده‌ترین فناوری‌های ساخت ابزار سنگی در تاریخ بشر، به شمار می‌روند. پژوهشگران با ترکیب چندین روش تحلیلی، محیطی سرشار از منابع طبیعی شامل جنگل‌ها، علفزارها، تالاب‌ها و مسیرهای آبی را بازسازی کردند؛ محیطی که امکان ادامه حیات پستانداران بزرگ و انسان‌های اولیه را در گذرگاه شام، مسیر ارتباطی آفریقا و اوراسیا، فراهم می‌کرد.

این پژوهش به سرپرستی هانا فارل، دانشجوی دکتری دانشگاه حیفا، در نشریه علمی Quaternary Science Reviews منتشر شده است. مطالعه حاضر بر یافته‌های محوطه گشر بنوت یعقوب متمرکز بود؛ مکانی که گونن شارون، استاد دانشگاه تل‌حای در کریات‌شمونا در منطقه جلیل، و همکارانش در آن کاوش کرده‌اند. محور اصلی تحقیقات، یک دندان آسیای بزرگ فیل و قطعاتی از عاج آن بود که در کنار ابزارهای سنگی آشولی در محوطه گشر بنوت یعقوب، به معنای پل دختران یعقوب، کشف شدند. این محوطه در دره ریفت اردن، در جنوب دره حوله امروزی در شمال فلسطین قرار دارد.

اکوسیستم باستانی چه چیزی درباره خاستگاه انسان آشکار می‌کند؟

بقایای کشف‌شده به گونه Palaeoloxodon antiquus، معروف به فیل راست‌عاج، تعلق داشت؛ گونه‌ای که در شمار بزرگ‌ترین پستانداران خشکی‌زی دوران پلیسXNET قرار می‌گرفت. پژوهشگران به‌جای بررسی صرفاً خود فیل، از دندان آن به‌عنوان آرشیوی زیستی برای بازسازی اکوسیستم گسترده‌ای استفاده کردند که پستانداران بزرگ و انسان‌های ابزارساز اولیه در آن زندگی می‌کردند.

گونن شارون درباره اهمیت این پژوهش گفت

درک چگونگی واکنش انسان‌ها و حیوانات به تغییرات محیطی در صدها هزار سال پیش، به ما کمک می‌کند نیروهایی را بهتر بشناسیم که در شکل‌گیری گونه ما نقش داشته‌اند.

پژوهشگران با استفاده از اسکن توموگرافی رایانه‌ای (CT)، بازسازی سه‌بعدی، بررسی میکروسکوپی آثار ساییدگی، ژئوشیمی ایزوتوپی و مطالعات گرده‌شناسی، شواهدی از چشم‌اندازی پایدار و دیرپا به دست آوردند که جنگل‌ها، علفزارها، مرداب‌ها، رودخانه‌ها و زیستگاه‌های کم‌عمق آبی را در بر می‌گرفت. مقادیر ایزوتوپ‌های کربن نشان می‌دهد که این فیل در محیطی با دسترسی مداوم به آب زندگی می‌کرد. همچنین، گرده‌های استخراج‌شده از رسوبات، وجود پوشش گیاهی فراوان تالابی از جمله نی، جگن، بید، گز و گیاهان آبزی را آشکار کردند.

نتایج نشان می‌دهد که منطقه دره حوله بخشی از پناهگاه بوم‌شناختی پایداری در کریدور شام بوده است؛ گذرگاهی طبیعی که آفریقا را به اوراسیا متصل می‌کرد. چنین محیط‌هایی احتمالاً آب و منابع زیستی قابل‌اعتمادی برای حیات‌وحش و گروه‌های انسانی فراهم می‌کردند که در دوران پلیسXNET از این منطقه عبور می‌کردند.

شارون درباره نقش منابع طبیعی در بقای انسان‌ها و جانوران گفت

دسترسی به آب، پوشش گیاهی و منابع جانوری تعیین می‌کرد که انسان‌ها و حیات‌وحش در کدام مناطق امکان بقا داشته باشند. تالاب‌ها، رودخانه‌ها و جنگل‌های دره حوله به تداوم حیات در امتداد یکی از قدیمی‌ترین مسیرهای مهاجرتی جهان کمک کردند و فرصتی کم‌نظیر برای شناخت شرایط بوم‌شناختی فراهم آوردند که نزدیک به ۷۰۰ هزار سال پیش، از زندگی جانوران و جمعیت‌های انسانی پشتیبانی می‌کردند.

این مطالعه را هانا فارل، دانشجوی دکتری دانشگاه حیفا، در محوطه‌ای انجام داد که گونن شارون از دانشگاه تل‌حای در کریات‌شمونا، واقع در منطقه جلیل، در آن کاوش کرده بود. دانشگاه تل‌حای در کریات‌شمونا، واقع در منطقه جلیل، دانشگاهی پژوهش‌محور و در حال توسعه سریع به شمار می‌رود که بر چالش‌های مهمی مانند امنیت غذایی، کشاورزی پایدار، مهندسی و هوش مصنوعی تمرکز دارد.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.