آزمایش ۱۰ ساعته باتری خودروهای برقی حالا در کمتر از ۳ دقیقه انجام میشود
پژوهشگران دانشگاه نیو ساوت ولز (UNSW) در سیدنی استرالیا، روش تازهای برای ارزیابی سلامت باتری خودروهای برقی توسعه دادهاند که میتواند زمان آزمایش هر سلول باتری را از حدود ۱۰ ساعت به کمتر از سه دقیقه کاهش دهد. این فناوری با ارسال پالسهای الکتریکی کوتاه به سلو…
خلاصه تحلیلی خبر
پژوهشگران دانشگاه نیو ساوت ولز (UNSW) در سیدنی استرالیا، روش تازهای برای ارزیابی سلامت باتری خودروهای برقی توسعه دادهاند که میتواند زمان آزمایش هر سلول باتری را از حدود ۱۰ ساعت به کمتر از سه دقیقه کاهش دهد. این فناوری با ارسال پالسهای الکتریکی کوتاه به سلو…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، هوش مصنوعی، باتری، استفاده، بازیافت، فناوری
پژوهشگران دانشگاه نیو ساوت ولز (UNSW) در سیدنی استرالیا، روش تازهای برای ارزیابی سلامت باتری خودروهای برقی توسعه دادهاند که میتواند زمان آزمایش هر سلول باتری را از حدود ۱۰ ساعت به کمتر از سه دقیقه کاهش دهد.
این فناوری با ارسال پالسهای الکتریکی کوتاه به سلولهای باتری و استفاده از مدلهای آماری، وضعیت سلامت آنها را با دقت بیش از ۹۰ درصد تخمین میزند.
انتظار میرود تا سال ۲۰۳۰ حدود ۲۵۰ میلیون خودروی برقی در جادههای سراسر جهان تردد کنند. این موضوع در کنار مزایای زیستمحیطی، چالش تازهای نیز به همراه دارد: موج بزرگی از باتریهای مستعمل که با وجود پایان عمر مفیدشان در خودروها، همچنان مقدار قابلتوجهی انرژی در خود ذخیره کردهاند.
در حال حاضر، بررسی امکان استفاده مجدد از این باتریها و اطمینان از ایمنی آنها فرایندی زمانبر است که برای هر واحد حدود ۱۰ ساعت طول میکشد. این آزمایشها تقریباً ۱۲۰ دلار هزینه دارند و خطر واقعی بروز آتشسوزی شیمیایی را نیز به همراه میآورند. بااینحال، همکاری تازهای به ارزش ۱.۳ میلیون دلار در سیدنی قرار است این فرایند طولانی را به کمتر از سه دقیقه کاهش دهد.
پژوهشگران دانشگاه نیو ساوت ولز سیدنی با همکاری شرکت بازیافت باتری DY New Energy، قصد دارند سامانه ارزیابی سریع باتری خود را از محیط آزمایشگاه به خطوط تولید و مراکز صنعتی منتقل کنند.
این فناوری با حمایت صندوق Lab to Market Fund در برنامه دولتی Trailblazer for Recycling and Clean Energy استرالیا توسعه پیدا میکند. روش جدید بهجای اجرای چرخههای کامل و زمانبر شارژ و تخلیه باتری، از پالسهای الکتریکی کوتاه و هدفمند استفاده میکند. سپس مدلهای آماری واکنش هر سلول به این پالسها را بررسی میکنند تا وضعیت سلامت باتری را تخمین بزنند.
این سامانه میتواند وضعیت باتری را با دقتی بیش از ۹۰ درصد ارزیابی کند و هزینه آزمایش هر بسته باتری را نیز به کمتر از ۲۵ دلار برساند.
آزمایش سریع با پالسهای الکتریکی
روشهای تشخیصی کند و پرهزینه اغلب باعث میشوند مراکز بازیافت، باتریهایی را که هنوز قابلیت استفاده دارند زودتر از موعد کنار بگذارند یا آنها را مستقیماً به محل دفن زباله بفرستند.
دانشیار هوادونگ مو (Huadong Mo)، یکی از پژوهشگران ارشد این پروژه، به شکاف قابلتوجهی در صنعت بازیافت باتری اشاره کرده است. به گفته او، حداکثر ۹۵ درصد از اجزای یک باتری قابلیت بازیابی دارند؛ بااینحال، استرالیا در حال حاضر تنها بخش بسیار کوچکی از سلولهای لیتیومیونی خود را برای بازیافت جمعآوری میکند.
مو در این باره گفت
با نزدیک شدن خودروهای برقی بیشتری به پایان نخستین دوره استفاده خود، استرالیا فرصت واقعی برای ایجاد صنعتی داخلی در زمینه استفاده مجدد از باتریها دارد. باتریهای بازنشسته میتوانند همچنان برای ذخیرهسازی انرژی در شبکه برق و جوامع محلی مورد استفاده قرار بگیرند. آزمایش سریع و مقرونبهصرفه یکی از پیشنیازهای اصلی تحقق این هدف محسوب میشود؛ زیرا هر باتری که بتوانیم با اطمینان به چرخه استفاده بازگردانیم، همچنان ارزشآفرینی میکند و مستقیماً راهی محل دفن زباله نمیشود.
مراکز بازیافت در دنیای واقعی معمولاً محمولههایی یکدست و شامل باتریهای کاملاً مشابه دریافت نمیکنند. به همین دلیل، گروه پژوهشی مدلهای آماری خود را بهگونهای طراحی کرده است که بتوانند دستههای نامنظم و ترکیبی از سه نوع اصلی باتری لیتیومیونی را بررسی کنند
- باتری لیتیوم آهن فسفات (LFP)
- باتری نیکل کبالت آلومینیوم (NCA)
- باتری نیکل منگنز کبالت (NMC)
یک موتور تصمیمگیری مبتنی بر هوش مصنوعی نیز در قلب این سامانه قرار خواهد گرفت. این سیستم بهصورت خودکار پیشنهاد میدهد که باتریهای بازنشسته باید به مراکز بازیافت فرستاده شوند یا میتوان از آنها برای ذخیرهسازی ثابت انرژی استفاده کرد.
علاوه بر این، مهندسان در حال توسعه یک ماژول هوشمند مدیریت باتری (iBMS) هستند تا اطلاعات بهدستآمده از این فناوری مستقیماً در بستههای باتری فعال به کار گرفته شود. این ماژول امکان نظارت مستمر و لحظهای بر وضعیت باتری را فراهم خواهد کرد.
دکتر زییانگ لیو (Ziyang Lyu)، یکی دیگر از پژوهشگران پروژه، درباره مراحل بعدی توسعه این فناوری گفت
اعتبارسنجی فناوری ما روی بیش از ۵۰۰ باتری در شرایط عملیاتی واقعی، گام حیاتی بعدی محسوب میشود. نتایج آزمایشگاهی امیدوارکننده هستند، اما صنعت پیش از پذیرش این فناوری باید عملکرد آن را در محیط کارخانه و سامانههای فعال ذخیرهسازی انرژی مشاهده کند.
کاربردهای آینده
شرکت DY New Energy دادههای عملیاتی واقعی، فرایندهای صنعتی و محیطهای موردنیاز برای آزمایش فیزیکی را در اختیار گروه پژوهشی قرار خواهد داد تا عملکرد این سامانه تحت فشار شرایط تجاری و صنعتی ارزیابی شود.
در صورت موفقیت آزمایشها روی بیش از ۵۰۰ باتری، این فناوری میتواند زمینهساز شکلگیری استانداردی جهانی، سریعتر و ایمنتر برای بازگرداندن تجهیزات انرژی پاک به چرخه استفاده شود.
باتریهای خودروهای برقی معمولاً زمانی از چرخه استفاده در خودرو خارج میشوند که ظرفیت اولیه آنها به حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد کاهش پیدا کند. اگرچه چنین ظرفیتی دیگر برای پیمودن مسافتهای طولانی در بزرگراهها ایدئال نیست، این باتریها همچنان توانایی لازم برای استفاده در سامانههای ثابت ذخیرهسازی انرژی را دارند.
در آینده میتوان از این باتریهای بازاستفادهشده برای تأمین انرژی نیروگاههای خورشیدی خارج از شبکه برق، تجهیزات پشتیبان مخابراتی، ایستگاههای شارژ سریع خودروهای برقی و ریزشبکههای برق محلی استفاده کرد. این باتریها میتوانند پنج تا ۱۰ سال دیگر در چنین کاربردهایی فعالیت کنند و پس از آن برای بازیابی فلزات خام موجود در آنها به مراکز بازیافت فرستاده شوند.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.