خواب نیمروزی برای همه کودکان یکسان نیست؛ مهدکودک‌ها چه تأثیری بر چرت روزانه کودکان دارند؟

کودکی که خواب کافی داشته باشد، معمولاً شادتر و سرحال‌تر است. در دنیای امروز که هر دو والدین در بسیاری از خانواده‌ها شاغل هستند، بیشتر کودکان در پنج سال نخست زندگی خود بخشی از روز را در مهدکودک می‌گذرانند.

این دوره با تغییر الگوی خواب و کنار گذاشتن تدریجی خواب نیمروزی همراه می‌شود. پژوهش جدیدی که در نشریه Sleep Medicine منتشر شده، بررسی می‌کند که حضور در مهدکودک چه تأثیری بر تعداد دفعات خواب روزانه کودکان دارد و این رابطه با افزایش سن چگونه تغییر می‌کند.

بسیاری از مهدکودک‌ها برنامه‌ای یکسان برای خواب نیمروزی دارند و از تمام کودکان نوپا و پیش‌دبستانی می‌خواهند در ساعات میانی روز بخوابند؛ حتی اگر بدن آن‌ها دیگر به چنین خوابی نیاز نداشته باشد. این رویکرد می‌تواند میان نیاز طبیعی بدن کودکان به خواب و برنامه‌ای که برای آن‌ها تعیین شده، ناهماهنگی ایجاد کند.

برای بررسی تأثیر این موضوع، پژوهشگران ۱۸۷ خانواده استرالیایی شامل ۱۸۸ کودک را در قالب مطالعه گسترده‌تر STARs زیر نظر گرفتند. این بررسی کودکان را از ۱۲ تا ۵۴ ماهگی، یعنی از یک تا چهار سال و نیم، دنبال کرد.

نتایج نشان داد کودکان زیر دو سال در روزهایی که به مهدکودک می‌رفتند، کمتر از روزهایی که در خانه می‌ماندند چرت می‌زدند. با افزایش سن، این تفاوت به‌تدریج از بین می‌رود و تعداد دفعات خواب روزانه کودکان در روزهای حضور در مهدکودک و روزهای خانه‌ماندن تقریباً یکسان می‌شود. همچنین، صرف‌نظر از حضور در مهدکودک، با گذشت هر سال تعداد دفعات خواب نیمروزی کودکان به‌طور متوسط حدود ۳۵ درصد کاهش پیدا می‌کند؛ موضوعی که نشان‌دهنده روند طبیعی کنار گذاشتن چرت روزانه است.

تأثیر برنامه خواب مهدکودک بر کودکان

الگوی خواب کودکان مانند بزرگسالان نیست و با رشد آن‌ها در چند مرحله تغییر می‌کند.؛ نوزادان و کودکان نوپا در طول شبانه‌روز چندین بار برای مدت کوتاهی می‌خوابند. با افزایش سن، مدت بیداری آن‌ها بیشتر می‌شود و نیاز کلی بدنشان به خواب کاهش پیدا می‌کند. در این مرحله، الگوی خواب به دو بخش تقسیم می‌شود: یک نوبت خواب در طول روز و یک خواب شبانه. سرانجام، کودکان به مرحله‌ای می‌رسند که خواب نیمروزی را کنار می‌گذارند و تمام خواب موردنیاز خود را در طول شب دریافت می‌کنند.

در کشورهای توسعه‌یافته، حدود ۹۰ درصد کودکان سه تا پنج ساله و ۳۸ درصد کودکان زیر سه سال پیش از ورود به مدرسه به مهدکودک می‌روند. این دوره دقیقاً با زمانی هم‌خوانی دارد که الگوی خواب کودکان در حال تغییر است. به همین دلیل، سیاست‌های مهدکودک‌ها، از جمله اختصاص زمان مشخصی برای خواب نیمروزی، می‌توانند بر شکل‌گیری عادت‌های طبیعی خواب کودکان تأثیر بگذارند.

پژوهشگران برای بررسی دقیق‌تر این رابطه، به‌جای تکیه بر پرسش‌نامه‌های مقطعی، اطلاعات منظم و مستمری از خانواده‌ها جمع‌آوری کردند. از زمانی که کودکان به ۱۳ ماهگی رسیدند، والدین هر ماه پیامکی حاوی لینک یک پرسش‌نامه آنلاین دو تا سه دقیقه‌ای دریافت می‌کردند. در این پرسش‌نامه، آن‌ها باید برای هر یک از هفت روز گذشته مشخص می‌کردند که فرزندشان به مهدکودک رفته است یا خیر و بین ساعت ۷ صبح تا ۷ شب چند بار خوابیده است.

نتایج نشان داد تأثیر مهدکودک بر خواب نیمروزی با افزایش سن تغییر می‌کند. کودکان زیر حدود دو سال و دو ماه در روزهای حضور در مهدکودک کمتر از روزهای خانه‌ماندن چرت می‌زدند. در فاصله سنی دو سال و دو ماه تا چهار سال و سه ماهگی، حضور در مهدکودک تفاوت چندانی در تعداد دفعات خواب روزانه ایجاد نکرد. اما پس از چهار سال و سه ماهگی، این روند معکوس می‌شد و کودکان در روزهایی که به مهدکودک می‌رفتند، بیشتر از روزهای حضور در خانه می‌خوابیدند.

در مجموع، کودکان در روزهای حضور در مهدکودک حدود ۴ درصد کمتر چرت می‌زدند. این الگو در روزهای مختلف هفته نیز تفاوت داشت و تعداد دفعات خواب نیمروزی در آخر هفته‌ها حدود ۲ درصد کمتر از روزهای کاری بود.

پژوهشگران با توجه به این یافته‌ها خواستار انجام مطالعات بلندمدتی شده‌اند که الگوی خواب کودکان را در مراحل مختلف رشد دنبال کنند و تأثیر محیط اجتماعی بر خواب و روند تکامل آن‌ها را مورد بررسی قرار دهند.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.