دانشمندان می‌گویند ۳ دقیقه ایستادن کنار یک الاغ یا اسب کوچک می‌تواند حال نوجوانان را بهتر کند

اگر زندگی حالتان را گرفته است، شاید یک الاغ بتواند روحیه‌تان را کمی بهتر کند.

نتایج یک پژوهش جدید که در نشریه Science Reports منتشر شده، نشان می‌دهد نوجوانانی که تنها سه دقیقه به نوازش و لمس الاغ‌های نجات‌یافته و اسب‌های مینیاتوری پرداختند، بلافاصله احساس اضطراب، غم و تنهایی کمتری داشتند و آرام‌تر شدند.

این یافته به معنای درمان مستقیم افسردگی با حیوانات نیست، اما پژوهش نشان می‌دهد تعامل با این حیوانات می‌تواند در مدت کوتاهی تأثیر محسوسی بر وضعیت روحی افراد بگذارد.

ربکا کالیسی-رودریگز، استادیار نوروبیولوژی، فیزیولوژی و رفتار در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس، در گفت‌وگو با واشنگتن پست گفت

دیدن اینکه ارتباط با طبیعت می‌تواند در چنین مدت کوتاهی تغییر مثبتی ایجاد کند، بسیار دلگرم‌کننده بود.

استفاده درمانی از حیوانات موضوع تازه‌ای نیست، اما پژوهشگران این بار روی عاملی تمرکز کردند که در بسیاری از مطالعات مربوط به مداخلات سلامت روان با کمک حیوانات کمتر مورد توجه قرار گرفته است؛ یعنی واکنش خود حیوانات به شیوه تعامل انسان با آن‌ها.

کالیسی-رودریگز درباره این پژوهش گفت

نمی‌توان در یک چراگاه ایستاد و تعامل یک کودک با یک الاغ را تماشا کرد و تصور کرد که فقط یکی از آن‌ها در حال تجربه یک اتفاق است. آن‌ها یکدیگر را زیر نظر دارند، به رفتار هم پاسخ می‌دهند و هر دو دست به انتخاب می‌زنند. همین موضوع به بخش اصلی کار من و هسته این مقاله تبدیل شد.

برای بررسی این موضوع، پژوهشگران ۶۱ نوجوان را به دو گروه تقسیم کردند. از گروه نخست خواسته شد به‌آرامی پشت الاغ‌ها و اسب‌های مینیاتوری را نوازش کنند. اعضای گروه دوم نیز موظف بودند گردن حیوانات را بخارانند؛ حرکتی که شباهت زیادی به شیوه تیمار و نظافت متقابل اسب‌سانان دارد.

همه نوجوانان همچنین آموزش دیدند تا دو نشانه رفتاری مشخص را تشخیص دهند. اگر الاغ لب‌هایش را حرکت می‌داد، این رفتار نشانه لذت بردن حیوان از تعامل بود. اگر حیوان از فرد دور می‌شد، معنایش این بود که می‌خواهد تنها بماند.

همان‌طور که انتظار می‌رفت، الاغ‌ها هنگام خاراندن گردن بیشتر لب‌های خود را حرکت می‌دادند و معمولاً زمانی که پشتشان نوازش می‌شد، از فرد فاصله می‌گرفتند.

نکته جالب، تأثیر این رفتارها بر نوجوانان بود. همه شرکت‌کنندگان، چه گردن حیوان را می‌خاراندند و چه پشت آن را نوازش می‌کردند، گفتند که پس از تعامل احساس آرامش بیشتری داشته‌اند.

با این حال، نوجوانانی که حرکت لب‌های الاغ‌ها را مشاهده کرده بودند، کاهش بیشتری در احساس تنهایی نشان دادند. حتی افرادی که شاهد دور شدن حیوان از خود بودند نیز کاهش بیشتری در میزان غم و اندوه را گزارش کردند.

به نظر می‌رسد نکته کلیدی، هماهنگ شدن فرد با رفتار و خواسته‌های حیوان باشد. کالیسی-رودریگز گفت

دیدن اینکه حیوان اختیار دارد نزدیک شما شود، در کنارتان بماند یا از شما فاصله بگیرد، ممکن است باعث شود تعامل واقعی‌تر و صادقانه‌تر به نظر برسد. این پژوهش در واقع درباره بهترین روش نوازش یک الاغ نیست، هرچند چنین موضوعی به‌خودی‌خود می‌تواند جذاب باشد؛ بلکه مسئله اصلی، رابطه متقابل میان انسان و حیوان است.

این یافته‌ها همچنین یادآوری می‌کنند که چنین تعاملاتی فقط برای انسان‌ها اهمیت ندارد و رفاه و تجربه خود حیوانات نیز باید در فرایندهای درمانی و حمایتی در نظر گرفته شود.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.