پژوهش جدید ارتباط افسردگی با تغییرات خطرناک مغز را نشان می‌دهد

پژوهشی جدید نشان می‌دهد افزایش سطح پروتئین مرتبط با بیماری آلزایمر ممکن است سال‌ها پیش از بروز مشکلات حافظه، همراه با افسردگی ظاهر شود.

نتایج این تحقیق که در Journal of Neuroscience منتشر شده، نشان داد با افزایش سطح پروتئینی به نام تاو در سالمندان سالم از نظر شناختی، علائم افسردگی نیز بیشتر می‌شود. این ارتباط در افرادی که از قبل به اختلال شناختی خفیف یا بیماری آلزایمر مبتلا بودند مشاهده نشد.

تئودورا مارکووا، نویسنده اصلی پژوهش از دانشگاه براندایس، به Newsweek گفت:

ما توانستیم ارتباط‌های زمانی ظریف اما معناداری میان تجمع تاو و کاهش وضعیت روحی افراد مشاهده کنیم. این یافته‌ها اطلاعات مهمی درباره سازوکارهای زیربنایی شکل‌گیری این علائم در اختیار ما می‌گذارند. کاهش خلق‌وخو و تشدید علائم افسردگی در دوران سالمندی با افزایش احتمال ابتلا به زوال عقل ناشی از بیماری آلزایمر ارتباط دارد. نتایج ما نشان می‌دهد بروز علائم افسردگی ممکن است در واقع یکی از نشانه‌های تجمع آسیب‌شناختی در مغز باشد.

ارتباط تجمع تاو با افسردگی

مارکووا و همکارانش برای انجام این تحقیق از داده‌های طرح ابتکار تصویربرداری عصبی بیماری آلزایمر استفاده کردند؛ پروژه‌ای بلندمدت که سالمندان دارای مشکلات شناختی و افراد فاقد چنین اختلالاتی را تحت نظر دارد. شرکت‌کنندگان در چندین مرحله، اسکن‌های مغزی برای شناسایی پروتئین تاو انجام دادند و هم‌زمان پرسشنامه‌هایی درباره میزان علائم افسردگی را تکمیل کردند.

در میان افرادی که توانایی‌های شناختی آن‌ها همچنان سالم بود، سرعت افزایش تاو در مغز با سرعت تشدید علائم افسردگی ارتباط داشت. همچنین افرادی که سطح بالاتری از تاو داشتند، در پرسشنامه‌های مربوط به افسردگی امتیاز بیشتری کسب کردند.

نکته مهم این بود که چنین الگویی در شرکت‌کنندگان مبتلا به اختلال شناختی خفیف یا آلزایمر دیده نشد. پژوهشگران بر این اساس معتقدند تجمع تاو احتمالا پیش از تشدید افسردگی اتفاق می‌افتد و می‌تواند در شکل‌گیری آن نقش داشته باشد، نه اینکه افسردگی باعث افزایش تاو شود.

تاو یکی از 2 پروتئینی است که بیشترین ارتباط را با بیماری آلزایمر دارند و پروتئین دیگر آمیلوئید است. تصور می‌شود تجمع تاو در مغز ارتباط میان سلول‌های عصبی را مختل کند و در نهایت به از دست رفتن حافظه و کاهش توانایی‌های شناختی منجر شود.

پژوهشگران معتقدند بررسی تغییرات علائم افسردگی در دوران سالمندی می‌تواند در کنار ابزارهایی مانند اسکن مغزی و آزمایش‌های شناختی، به شناسایی افراد در معرض خطر بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی کمک کند. از آنجا که این ارتباط پیش از بروز مشکلات شناختی مشاهده شد، پیگیری تغییرات خلقی در طول زمان شاید بتواند افراد پرخطر را زودتر از روش‌های فعلی شناسایی کند.

محققان اکنون تاکید دارند برای مشخص شدن اینکه آیا تغییرات اولیه خلق‌وخو واقعا می‌توانند کاهش شناختی آینده را به‌طور قابل اعتماد پیش‌بینی کنند، به مطالعات طولانی‌مدت‌تری نیاز است. همچنین باید بررسی شود ترکیب اطلاعات مربوط به افسردگی با سایر نشانگرهای زیستی تا چه اندازه می‌تواند ارزیابی خطر ابتلا به آلزایمر را دقیق‌تر کند.

مارکووا گفت:

امیدوارم این یافته‌ها پژوهش‌های بیشتری را برای استفاده از مجموعه‌داده‌های گسترده و ادامه بررسی ارتباط میان نشانگرهای تصویربرداری مغز و علائم روان‌پزشکی عصبی تشویق کند. درک بهتر تغییرات عاطفی و رفتاری در دوران سالمندی و بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی می‌تواند به ما کمک کند برای ظهور این علائم آماده‌تر باشیم و مدیریت بهتری بر آن‌ها داشته باشیم.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.