تماشا کنید: این پرندگان صدایی شبیه یک چکش بادی دارند

زیست‌شناس دانشگاه ماساچوست آمهرست، جف پودوس، به همراه ژوائو سی. تی. منزس، دانشجوی سابق دوره تحصیلات تکمیلی او، در حال بررسی این موضوع هستند که چرا صدای برخی پرندگان بسیار بلندتر از گونه‌های دیگر است.

پودوس در سال ۲۰۱۹ دریافت که زنگوله‌پر سفید آمازون با نام علمی Procnias albus بلندترین صدای ثبت‌شده در میان پرندگان جهان را دارد. شدت صدای این پرنده حدود ۱۲۵ دسی‌بل است و از صدای یک اره زنجیری روشن در فاصله نزدیک نیز بلندتر به شمار می‌رود؛ رکوردی که از سوی گینس نیز تأیید شده است.

در پژوهش جدید، این دو دانشمند به دنبال ویژگی‌های فیزیکی بدن پرندگان بودند که بتواند بلندی صدای آنها را پیش‌بینی کند. آنها همچنین بررسی کردند که شدت صدا چه ارتباطی با جایگاه بوم‌شناختی و ساختار اجتماعی هر گونه دارد.

منزس گفت

تعیین میزان بلندی صدای یک پرنده در شرایط آزمایشگاهی ظاهراً باید کار ساده‌ای باشد، اما تا همین اواخر اندازه‌گیری آن در محیط طبیعی بسیار دشوار بود و داده‌های بسیار کمی برای بررسی وجود داشت.

یکی از دلایل این دشواری به فاصله مربوط می‌شود، زیرا شدت یا دامنه صدا با دور شدن از منبع کاهش می‌یابد. صدای آژیر یا جیغی که از فاصله نزدیک گوش‌خراش به نظر می‌رسد، ممکن است در فاصله چند صد متری بسیار ضعیف شنیده شود. یکی از روش‌های اندازه‌گیری دامنه صدای پرندگان، گرفتن پرنده و انتقال آن به آزمایشگاه برای انجام آزمایش است. با این حال، این شیوه به‌ویژه هنگام انجام تحقیقات بین‌المللی و مقایسه تعداد زیادی از گونه‌ها، چندان کاربردی یا کارآمد نیست.

پودوس که در اندازه‌گیری شدت صدای ۱۲۳ پرنده در اطراف آمهرست و مناطق مختلف برزیل به منزس کمک کرده است، تأکید کرد

باید خودتان در محل حضور پیدا کنید.

گلف در خدمت پژوهش پرندگان

ابزار مناسب نیز نقش مهمی در این پژوهش داشت. بهترین وسیله برای اندازه‌گیری هم‌زمان شدت صدا و فاصله، از دنیای گلف به دست آمد: فاصله‌یاب‌ها. این ابزارهای لیزری با بهره‌گیری از فناوری اندازه‌گیری دقیق، فاصله میان فرد و هدف را مشخص می‌کنند. منزس و پودوس این تجهیزات را وارد تحقیقات خود کردند و توانستند داده‌های قابل‌اعتمادی درباره شدت صدای ۱۲۳ گونه به دست آورند؛ ۱۱۳ گونه از این تعداد پیش‌تر هیچ داده ثبت‌شده‌ای درباره بلندی صدایشان نداشتند.

پودوس گفت

توانسته‌ایم تعداد گونه‌هایی را که اطلاعات مربوط به دامنه صدایشان در دسترس است، به شکل چشمگیری افزایش دهیم. این پژوهش، مطالعه‌ای پایه و بنیادی محسوب می‌شود که تاکنون هیچ گروه دیگری در چنین مقیاسی انجام نداده است و پرسش‌های فراوان دیگری را پیش روی ما می‌گذارد که بررسی آنها می‌تواند بسیار جالب باشد.

پژوهشگران اختلاف بسیار زیادی، معادل ۵۸ دسی‌بل، میان شدت صدای گونه‌های مختلف پیدا کردند. صدای مرغ‌های مگس‌خوار حدود ۶۴ دسی‌بل است؛ یعنی تقریباً در حد صدای یک گفت‌وگوی معمولی انسان. در سوی دیگر، زنگوله‌پرهای گلوی‌برهنه و سریمای پای‌سرخ صدایی بالاتر از ۱۲۰ دسی‌بل تولید می‌کنند؛ شدتی که از صدای ایستادن در نزدیکی اره‌های زنجیری و چکش‌های بادی نیز بیشتر است.

گروه پژوهشی همچنین دریافت پرندگانی که بلندترین صداها را تولید می‌کنند، معمولاً جثه بزرگ‌تری دارند. این پرندگان از ماهیچه‌های حجیم‌تری برخوردارند که احتمالاً امکان فشرده‌سازی بیشتر هوا و ایجاد صدایی انفجاری‌تر را فراهم می‌کند. آنها همچنین دهانه منقار بازتری دارند. این وضعیت شباهتی به سازهای موسیقی با دهانه‌های پهن، مانند ترومپت، دارد که ساختار بازتر آنها می‌تواند به تقویت صدا کمک نماید.

معمایی که همچنان باقی مانده است

با وجود این یافته‌ها، داده‌های پژوهشگران نتوانست الگوی گسترده و روشنی درباره نقش بوم‌شناختی و تکاملی شدت صدای پرندگان ارائه دهد. اعضای تیم پیش‌بینی کرده بودند پرصداترین پرندگان سه ویژگی مشخص داشته باشند: پرواز ضعیف، زندگی در جنگل‌های متراکم و رفتار چندهمسری. بر اساس فرضیه آنها، پرندگانی که توانایی پرواز کمتری دارند ممکن است با افزایش بلندی صدا، محدودیت حرکتی خود را جبران کنند و از طریق صداهای بلندتر جفت‌های بیشتری جذب نمایند.

منزس گفت

اکنون بخشی از سازوکار تولید این صداها را می‌دانیم؛ بدن بزرگ‌تر و منقار پهن‌تر. اما هنوز دلیل اصلی آن را کشف نکرده‌ایم و احتمالاً برای روشن شدن روندهای بوم‌شناختی و تکاملی به داده‌های بسیار بیشتری از گونه‌های بسیار بیشتری نیاز داریم.

پودوس نیز مشتاق است دوباره به محیط طبیعی بازگردد و این بار فاصله‌یاب گلف و دستگاه اندازه‌گیری صدا را همراه خود داشته باشد. پودوس در پایان با اشاره به سخن یوگی برا گفت

با مشاهده کردن می‌توان چیزهای زیادی یاد گرفت و جهان چیزهای زیبای فراوانی برای دیدن دارد. چنین پژوهشی را نمی‌توان در آزمایشگاه انجام داد یا صرفاً با جمع‌آوری داده‌های اینترنتی پیش برد. باید به دنیای واقعی رفت، با دقت به آنچه می‌بینید و می‌شنوید توجه کرد و هر کاری در محیط طبیعی که باعث شود دقیق‌تر مشاهده کنید، واقعاً لذت‌بخش است؛ چون انسان را به ریشه‌های اصلی دلیل انجام علم بازمی‌گرداند.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.