ناسا تلاش تازهای را برای بازگرداندن نمونههای مریخ آغاز کرد
یکی از اهداف بلندمدت ناسا، جمعآوری نمونه از سیاره سرخ با کمک فضاپیماهای رباتیک و انتقال آنها به زمین بوده است. ناسا برنامه تازهای را برای پیشبرد طرح پرچالش بازگرداندن نمونههای مریخ (MSR) آغاز کرده که «معماری بازیابی نمونههای مریخنورد استقامت» یا PSRA نام…
خلاصه تحلیلی خبر
یکی از اهداف بلندمدت ناسا، جمعآوری نمونه از سیاره سرخ با کمک فضاپیماهای رباتیک و انتقال آنها به زمین بوده است. ناسا برنامه تازهای را برای پیشبرد طرح پرچالش بازگرداندن نمونههای مریخ (MSR) آغاز کرده که «معماری بازیابی نمونههای مریخنورد استقامت» یا PSRA نام…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، مریخ، نمونههای، زمین، ناسا، مأموریتهای
یکی از اهداف بلندمدت ناسا، جمعآوری نمونه از سیاره سرخ با کمک فضاپیماهای رباتیک و انتقال آنها به زمین بوده است.
ناسا برنامه تازهای را برای پیشبرد طرح پرچالش بازگرداندن نمونههای مریخ (MSR) آغاز کرده که «معماری بازیابی نمونههای مریخنورد استقامت» یا PSRA نام دارد. هدف این ابتکار، تدوین راهبردی جدید برای جمعآوری نمونههای برداشتشده توسط مریخنورد استقامت و انتقال آنها به زمین است.
تیفانی مورگان، مدیر برنامه اکتشاف مریخ ناسا، روز ۹ نوامبر در نشست مجازی گروه تحلیل برنامه اکتشاف مریخ (MEPAG) به این طرح اشاره کرد.
راهبرد PSRA شامل موارد زیر خواهد بود
- تدوین پیشنهادهای بیطرفانه برای بازیابی نمونههای جمعآوریشده توسط مریخنورد استقامت و انتقال آنها به زمین
- ارزیابی الزامات مأموریتهای پیشنهادی
- بررسی درسهای آموختهشده از برنامههای پیشین
- ارزیابی توانمندیهای فعلی و گزینههای موجود برای تأمین تجهیزات و اجرای مأموریت
مورگان اعلام کرد تیم راهبردی PSRA در ژانویه ۲۰۲۷ فعالیت خود را آغاز میکند و گزارش نهایی آن در زمستان ۲۰۲۷ تا ۲۰۲۸ ارائه خواهد شد.
نمونههای ارزشمند مریخنورد استقامت
زمینه اجرای طرح PSRA، فعالیت مریخنوردی پرکار روی سیاره سرخ است که هماکنون مشغول جمعآوری و ذخیره نمونههاست.
مریخنورد استقامت ناسا پس از فرود در فوریه ۲۰۲۱، همچنان در دهانه جزرو به کاوش ادامه میدهد. این ربات بهاندازه یک خودرو، نمونههای منتخب را از نقاط مختلف منطقه جمعآوری کرده و با احتیاط در محفظههای مهرومومشده روی سطح مریخ قرار میدهد. بخشی از نمونهها نیز داخل خود مریخنورد نگهداری میشوند.
این نمونهها ممکن است نشانههایی از حیات باستانی را در سیاره سرخ مرموز، غبارآلود و خشن در خود جای داده باشند.
ناسا و آژانس فضایی اروپا سالهاست برنامههایی را برای اعزام فضاپیماهای آینده به مریخ بررسی میکنند تا قطعات سنگ، خاک و نمونههای جو جمعآوریشده توسط استقامت را به زمین بازگردانند. دانشمندان قصد دارند این مواد را با استفاده از پیشرفتهترین تجهیزات زمینی بهدقت بررسی کنند.
هزینههای سرسامآور بازگرداندن نمونهها
با این حال، بررسیهای مستقل متعددی که طی سالهای گذشته درباره پروژه بازگرداندن نمونههای مریخ ناسا انجام شده، از هزینههای بسیار سنگین آن حکایت داشتهاند.
یکی از برآوردهای نهایی، هزینه این مأموریت را حدود ۱۱ میلیارد دلار اعلام میکرد و بازگشت نمونهها به زمین را برای سال ۲۰۴۰ پیشبینی کرده بود. ناسا این طرح را بیش از حد پرهزینه دانست و اجرای آن را در بازه زمانی قابلقبول امکانپذیر ارزیابی نکرد.
گروه ارزیابی دیگری به این نتیجه رسید که میتوان نمونههای مریخ را حتی در سال ۲۰۳۵ به زمین بازگرداند؛ آن هم با هزینهای کمتر و در حدود ۸ میلیارد دلار برای ساخت فضاپیما و اجرای عملیات پرتاب.
اینکه بررسی PSRA چگونه به هزینههای پروژه و مجموعهای از نگرانیهای دیگر رسیدگی خواهد کرد، هنوز مشخص نیست.
چرا باید پیش از اعزام انسان نمونهها را بازگرداند؟
اصلاً چرا باید نمونههای مریخ را با روشهای رباتیک به زمین انتقال داد؟ چرا مأموریتهای سرنشیندار مستقیماً این مواد را به زمین بازنگردانند؟ بروس جاکوسکی از آزمایشگاه فیزیک جو و فضا در دانشگاه کلرادو بولدر و دپارتمان علوم زمین و فضا در دانشگاه واشنگتن نیز در نشست MEPAG سخنرانی کرد.
جاکوسکی خواستار رویکردی یکپارچه برای برنامهریزی مأموریتهای انسانی به مریخ شد. او به توصیههای حاصل از کارگاهی اشاره کرد که ماه مه گذشته با مشارکت خودش و به میزبانی سازمان اکسپلور مارس برگزار شده بود.
جاکوسکی در گفتوگو با اسپیس دات کام توضیح داد که گزارش این کارگاه، بهجای تمرکز بر جنبههای علمی، تأثیر پروژه بازگرداندن نمونههای مریخ بر کاهش خطرهای مأموریتهای انسانی را بررسی کرده است. او گفت
هدف، شناخت خطرهایی است که فضانوردان و تجهیزات با آنها روبهرو میشوند. بخشی از این خطرها به ترکیبات موجود در خاک مریخ مربوط میشود که در صورت استنشاق، برای فضانوردان زیانآور خواهند بود. از جمله این مواد میتوان به پرکلراتها و کلرومتانها اشاره کرد که پیشتر شناسایی شدهاند. همچنین باید به دنبال شناسایی ترکیبات خطرناک دیگری باشیم که احتمال دارد در خاک وجود داشته باشند. غبار مریخ نیز ممکن است وارد دستگاه تنفسی فضانوردان شود و فرسایش تجهیزات را افزایش دهد.
جاکوسکی در نشست MEPAG بر اهمیت بازگرداندن نمونهها پیش از آغاز مأموریتهای انسانی به مریخ تأکید کرد و موارد زیر را برشمرد
- شناسایی و بررسی مواد شیمیایی خطرناک شناختهشده برای تضمین ایمنی فضانوردان، از جمله پرکلراتها و کلرومتانها، و جستوجوی ترکیبات خطرناک احتمالی دیگر
- بررسی ذرات بسیار ریز غبار که ممکن است مشکلات تنفسی برای فضانوردان ایجاد کنند
- شناخت ویژگیهای غبار و خاک سطحی مریخ برای طراحی لباس فضایی و بررسی الگوهای فرسایش آن
- جستوجوی نشانههای حیات موجود پیش از ورود انسانها؛ حیاتی که ممکن است با موجودات زنده زمینی تعامل داشته باشد
- افزایش کارایی فضانوردان در سطح مریخ و بهبود دستاوردهای علمی مأموریتهای سرنشیندار از طریق فراهمکردن اطلاعات اولیه و تحلیلهای مقدماتی
- نمایش امکان اجرای موفق یک سفر رفتوبرگشت به مریخ
- اثبات موفقیت سفر رفتوبرگشت، شامل ورود به جو، فرود، نشستن روی سطح و برخاستن از مریخ
- نمایش امکان اجرای پروتکلهای حفاظت سیارهای. مأموریتهای انسانی از روشهای یکسانی استفاده نخواهند کرد، اما تجربه اجرای این پروتکلها، برنامهریزی و پیادهسازی روشهای مناسب برای سفر انسان را آسانتر میکند.
یکی دیگر از عواملی که ناسا را به بازنگری دوباره در پروژه بازگرداندن نمونههای مریخ وادار میکند، پیشرفت چین در مأموریت تیانون ۳ برای انتقال نمونههای این سیاره به زمین است. طبق اعلام سازمان ملی فضایی چین، کاوشگر تیانون ۳ از یک فرودگر، وسیله برخاست، کپسول خدماتی، مدارگرد و محفظه ورود مجدد به جو زمین تشکیل خواهد شد.
به نظر میرسد این مأموریت طبق برنامه پیش میرود و قرار است حدود سال ۲۰۲۸ با استفاده از دو موشک سنگین لانگ مارچ ۵ از مرکز پرتاب فضایی ونچانگ در استان جزیرهای هاینان، واقع در جنوبیترین بخش چین، آغاز شود.
هدف مأموریت تیانون ۳، انتقال حدود ۵۰۰ گرم نمونه از سیاره سرخ به زمین در سال ۲۰۳۱ است.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.