هالووین ۱۰۰ سال پیش چگونه بود؟

صد سال پیش، لباس‌های مخصوص هالووین بیشتر از کتاب‌های محبوب و شخصیت‌های ترسناک قدیمی الهام می‌گرفتند.

زندگی در سال ۱۹۲۶ تفاوت زیادی با امروز داشت. در آن سال، بیب روث با زدن سه هوم‌ران در یک بازی از سری جهانی، نام خود را در تاریخ بیسبال ثبت کرد. نخستین تماس تلفنی فراآتلانتیک میان نیویورک و لندن، ارتباط میان دو قاره را برقرار کرد و نخستین نمایش تلویزیونی نیز در اسکاتلند ارائه شد.

الیزابت دوم، ملکه آینده بریتانیا، متولد شد. شرکت خودروسازی فورد هفته کاری ۴۰ ساعته را ایجاد کرد و گرترود ادرله، قهرمان شنای المپیک، به نخستین زنی تبدیل شد که کانال مانش را با شنا پیمود.

صد سال پیش، ارنست همینگوی نخستین رمان خود را منتشر کرد. هری هودینی، شعبده‌باز مشهور، پس از وارد شدن ضربه‌ای به شکم درگذشت. همچنین نظام بزرگراه‌های شماره‌گذاری‌شده آمریکا شکل گرفت و مسیر معروف Route 66 نیز در همین چارچوب روی نقشه ایجاد شد.

اگر تنها به رویدادهای روز و تیترهای خبری نگاه کنیم، سال‌های ۱۹۲۶ و ۲۰۲۶ دو دنیای کاملاً متفاوت به نظر می‌رسند. با این حال، برخی سنت‌های آن دوران همچنان ادامه دارند، هرچند بسیاری از مناسبت‌ها و جشن‌ها، از جمله هالووین، طی یک قرن تغییرات چشمگیری را تجربه کرده‌اند.

در آن زمان هنوز خبری از ترانه Monster Mash که در سال ۱۹۶۲ منتشر شد نبود و شکار ارواح با حال‌وهوای دهه ۱۹۸۰ نیز هنوز رواج پیدا نکرده بود. بنابراین آمریکایی‌ها در سال ۱۹۲۶ هالووین را چگونه جشن می‌گرفتند؟

طبق اطلاعات خانه اسرارآمیز وینچستر، شرکت بیستل در سال ۱۹۲۱ مجموعه‌ای از تزئینات مخصوص هالووین را وارد بازار کرد. مردم برای استقبال از این فصل، خانه‌های خود را با گربه‌های کاغذی، اسکلت‌ها و جادوگرها تزئین می‌کردند؛ کاری که شباهت زیادی به تزئینات امروزی هالووین داشت.

مهمانان با آهنگ‌هایی مانند Undertaker’s Blues از هلن گروس و گروه Kansas City Five، قطعه Heebie Jeebies از لوئیس آرمسترانگ و The Nightmare از گروه The New Orleans Owls سرگرم می‌شدند. از بازی‌های رایج آن زمان نیز می‌توان به پرتاب حلقه روی کدو تنبل و گرفتن سیب با دهان از داخل آب اشاره کرد.

مردم در دهه ۱۹۲۰ باور داشتند اگر مردی سیبی را که نام یک زن روی آن نوشته شده بود از آب بیرون بیاورد، سرنوشت آن دو را برای یکدیگر رقم زده است. این بازی یکی از نمونه‌های اولیه سرگرمی‌های مربوط به آشنایی و همسریابی محسوب می‌شد.

هالووین سال ۱۹۲۶ در عمل بیشتر به ترفند و شیطنت شباهت داشت تا گرفتن خوراکی. شوخی‌های دردسرساز بخش بزرگی از این مناسبت بودند. کودکان و نوجوانان بازیگوش اموال دیگران را می‌دزدیدند، کیسه‌های آرد را به سمت مردم پرتاب می‌کردند و وسایل عجیب‌وغریب را روی پشت‌بام خانه همسایه‌ها می‌گذاشتند؛ آن هم در حالی که ماسک‌های هالووینی بر چهره داشتند. این خرابکاری‌ها آن‌قدر گسترده شد که برخی شهرداری‌ها حتی لغو کامل مراسم هالووین را بررسی کردند.

اصطلاح «ترفند یا خوراکی» که مدت‌ها پیش از رواج رسم امروزی Trunk-or-Treat شکل گرفته بود، تقریباً به یک قرن قبل بازمی‌گردد. کودکان با لباس‌های مبدل به خانه‌ها می‌رفتند و برای گرفتن خوراکی باید نمایشی کوچک اجرا می‌کردند؛ این نمایش می‌توانست خواندن یک ترانه، گفتن شعر یا تعریف کردن یک لطیفه باشد.

برخلاف امروز، کودکان نمی‌توانستند صرفاً انتظار دریافت آب‌نبات داشته باشند و برای پر کردن کیسه‌های خود باید کمی خلاقیت به خرج می‌دادند. امروزه کودکان و بزرگسالان معمولاً لباس شخصیت‌های محبوب فیلم و تلویزیون، ستاره‌های مشهور موسیقی یا شخصیت‌های بازی‌های ویدیویی را می‌پوشند. گاهی نیز لباس‌هایی با حال‌وهوای هالووین‌های قدیمی دیده می‌شود؛ از چهره‌های مشهور دهه ۱۹۵۰ گرفته تا دلقک، جادوگر یا حتی مومیایی پوشیده‌شده با دستمال توالت.

اما یک قرن پیش، لباس‌های هالووین حال‌وهوای کاملاً خانگی و دست‌ساز داشتند. زنان برای فرزندان خود لباس دلقک می‌دوختند و شرکت‌کنندگان در مهمانی‌ها با ظاهرهایی مانند جادوگر و کدو تنبل حاضر می‌شدند. ماسک‌های کاغذی ترسناک نیز از پوشش‌های رایج آن دوره به شمار می‌رفتند.

در آن زمان بسیاری از فیلم‌های ترسناک کلاسیکی که امروزه بخشی از فرهنگ هالووین محسوب می‌شوند هنوز ساخته نشده بودند. به همین دلیل، مردم برای انتخاب ظاهر و شخصیت خود بیشتر سراغ کتاب‌ها، افسانه‌های قدیمی و چهره‌های ترسناک سنتی می‌رفتند.

با وجود تمام این تغییرات، حال‌وهوای فصل ترس و هالووین همچنان در سال ۲۰۲۶ زنده و پررونق باقی مانده است.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.