این فسیل با دندان‌های شبیه خزندگان، تصویر تازه‌ای از تکامل ما ارائه می‌دهد
برخلاف بیشتر پستانداران امروزی که در طول زندگی فقط دو مجموعه دندان درمی‌آورند، به نظر می‌رسد یک گونه باستانی متعلق به دوره کرتاسه که در چین کشف شده، توانایی تعویض دندان‌های خود را در سراسر عمر داشته است. یک پستاندار تازه کشف‌شده و نیمه‌آبزی که هم‌زمان با داینا…
خلاصه تحلیلی خبر
برخلاف بیشتر پستانداران امروزی که در طول زندگی فقط دو مجموعه دندان درمی‌آورند، به نظر می‌رسد یک گونه باستانی متعلق به دوره کرتاسه که در چین کشف شده، توانایی تعویض دندان‌های خود را در سراسر عمر داشته است. یک پستاندار تازه کشف‌شده و نیمه‌آبزی که هم‌زمان با داینا…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، پستانداران، جانور، پستاندار، دندان‌های، می‌دهد
برخلاف بیشتر پستانداران امروزی که در طول زندگی فقط دو مجموعه دندان درمی‌آورند، به نظر می‌رسد یک گونه باستانی متعلق به دوره کرتاسه که در چین کشف شده، توانایی تعویض دندان‌های خود را در سراسر عمر داشته است.
یک پستاندار تازه کشف‌شده و نیمه‌آبزی که هم‌زمان با دایناسورها زندگی می‌کرد، ظاهری کشیده و شبیه جوندگان آبزی داشته، پاهایش تقریباً مانند نوک‌اردکی بوده و دندان‌هایش همچون خزندگان رشد می‌کرده‌اند.
پژوهشگرانی که فسیل تقریباً کامل این جانور ۱۲۰ میلیون ساله را بررسی کرده‌اند، نام Dongoconodon platycauda را برای آن برگزیده‌اند. به گفته آنها، ترکیب متفاوت ویژگی‌های بدنی این جانور اطلاعات ارزشمندی درباره مراحل اولیه تکامل پستانداران در اختیار می‌گذارد.
فسیل Dongoconodon platycauda در سال ۲۰۱۸ در لیائونینگ چین پیدا شد. شاندونگ بی از دانشگاه یون‌نان چین و همکارانش پس از آنکه فردی که فسیل را کشف کرده بود، آن را به موزه تاریخ طبیعی مغولستان برد، نمونه را مورد مطالعه قرار دادند. این پستاندار در زمان حیات تا حدود ۱۹۰ گرم وزن داشت و طول بدنش به حدود ۴۰ سانتی‌متر می‌رسید.
جانوری سازگار با زندگی در آب
پژوهشگران می‌گویند این جانور از نظر ظاهر کلی احتمالاً تا حدی شبیه نوتریا یا کویپو، یعنی Myocastor coypus، بوده است. همانند این پستاندار آبزی امروزی، بدن Dongoconodon platycauda نیز حالتی کشیده و مناسب حرکت در آب داشته و دم پهن آن برای شنا سازگاری پیدا کرده بود.
شاندونگ بی می‌گوید دست‌ها و پاهای پهن این جانور شباهت قابل‌توجهی به اندام‌های نوک‌اردک امروزی یعنی Ornithorhynchus anatinus داشته‌اند. همچنین چندین استخوان انگشتان دست و پا دارای زائده‌های تخصص‌یافته‌ای هستند که نشان می‌دهد میان انگشتان این جانور پرده‌های پوستی گسترده وجود داشته است.
بی درباره توانایی این پستاندار برای شنا کردن گفت
این جانور شناگر قدرتمندی بوده است. دست‌های جلویی پهن و پرده‌دار بخش عمده نیروی پیش‌ران را تولید می‌کردند، در حالی که دم باریک و پهن‌شده آن عمدتاً مانند سکان برای هدایت و حفظ تعادل به کار می‌رفت.
اما مهم‌ترین ویژگی این پستاندار باستانی دندان‌های آن است. بی می‌گوید بیش از یک قرن است که کتاب‌های زیست‌شناسی توضیح می‌دهند پستانداران در طول زندگی فقط یک بار بخشی یا تمام دندان‌های خود را جایگزین می‌کنند؛ پدیده‌ای که دیفیودونتی نام دارد.
بی درباره یافته تازه می‌گوید
Dongoconodon این دیدگاه دیرینه را به چالش می‌کشد.
فسیل نشان می‌دهد دندان‌های پیشین، نیش‌ها، دندان‌های شبیه پیش‌آسیاب و حتی دندان‌های شبیه آسیاب این جانور چندین بار در طول زندگی جایگزین می‌شده‌اند. این الگو پلی‌فیودونتی نام دارد.
بی درباره اهمیت این ویژگی می‌گوید
این تنها پستاندار شناخته‌شده‌ای است که در هر چهار گروه دندانی، پلی‌فیودونتی را نشان می‌دهد؛ الگویی که پیش از این بیشتر با خزندگان مرتبط دانسته می‌شد تا پستانداران.
سرنخ‌هایی از تکامل گوش پستانداران
این نمونه همچنین یکی از کامل‌ترین بخش‌های گوش میانی حفظ‌شده در میان پستانداران دوره کرتاسه آغازین را در اختیار دانشمندان قرار داده است. این بخش شامل غضروف مکل است؛ ساختاری جنینی و موقتی که در تمام پستانداران، گوش میانی در حال رشد را برای مدتی به فک پایین متصل می‌کند.
Dongoconodon platycauda مرحله‌ای میانی را حفظ کرده که در آن غضروف مکل تنها تماس اندکی با فک داشته، اما همچنان به استخوانچه‌های بسیار کوچک گوش متصل بوده است. شاندونگ گفت
این کشف تصویر ما از تکامل اولیه پستانداران را تغییر می‌دهد.
به گفته او، تحول دندان‌ها و استخوان‌های گوش احتمالاً مانند مجموعه‌ای کاملاً به‌هم‌پیوسته و هم‌زمان رخ نداده است. در عوض، این ویژگی‌های مهم پستانداران به صورت مستقل از یکدیگر تکامل پیدا کرده‌اند و در دوران فرمانروایی دایناسورها، تنوع چشمگیری از مسیرهای تکاملی را به وجود آورده‌اند.
بی در توضیح نتیجه کلی پژوهش می‌گوید
کشف ما نشان می‌دهد تکامل اولیه پستانداران بسیار انعطاف‌پذیرتر از تصویری بوده که کتاب‌های درسی سنتی ارائه می‌کنند.
مایک بنتون از دانشگاه بریستول در بریتانیا نیز معتقد است شواهد ارائه‌شده از سوی گروه پژوهشی، وجود دست‌کم سه مجموعه دندان و ساختاری میانی در گوش این جانور را به‌خوبی نشان می‌دهد. بنتون می‌گوید
این پستاندار جالب و نسبتاً دیرظهور، به دلایلی نشانه‌هایی از تبار خزنده‌ای خود را بیشتر از بسیاری از پستانداران مزوزوئیک دیگر حفظ کرده است؛ در حالی که ظاهراً بسیاری از آن پستانداران تا پایان دوره تریاس، یعنی حدود ۲۰۱ میلیون سال پیش، این دو گذار تکاملی را پشت سر گذاشته بودند.
این پژوهش در مجله Nature Communications منتشر شده است.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.