زنان دیدگاه مثبت‌تری نسبت به پیری دارند؛ اما بروز مشکلات حافظه این نگرش را تغییر می‌دهد

پژوهشی که در مجله Journal of Women & Aging منتشر شده، نشان می‌دهد شکایت از مشکلات حافظه با نگرش منفی نسبت به سالمندی ارتباط دارد؛ این ارتباط هم در افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف و هم در بزرگسالانی که از نظر شناختی سالم هستند، مشاهده شده است.

دکتر ایوان لیونگ، نویسنده اصلی این پژوهش از دانشکده علوم رفتاری و سلامت دانشگاه کاتولیک استرالیا، گفت افراد مبتلا به اختلال شناختی خفیف در مقایسه با کسانی که چنین مشکلی نداشتند، انتظارات منفی‌تری درباره دوران پیری داشتند.

او توضیح داد که یافته‌های پژوهش، ارتباط نزدیک میان تجربه افراد از تغییرات حافظه و نگرش آن‌ها به روند افزایش سن را آشکار می‌کند. نگرانی درباره حافظه با دیدگاه کمتر مثبت نسبت به پیر شدن ارتباط مستقیمی داشت. لیونگ گفت

بسیاری از افراد متوجه تغییراتی در حافظه خود می‌شوند و در سکوت از خود می‌پرسند این تغییرات برای دوران سالمندی آن‌ها چه معنایی دارد. یافته‌های ما نشان می‌دهد این تجربه‌ها تا چه اندازه با نگرش افراد نسبت به سالمندی مرتبط هستند.

لیونگ تأکید کرد که انتظارات افراد درباره سالمندی صرفاً به نگرش آن‌ها نسبت به افزایش سن محدود نمی‌شود.

پژوهش‌های پیشین نشان داده‌اند که دیدگاه مثبت‌تر نسبت به سالمندی با سلامت جسمی و روانی بهتر، وضعیت شناختی مطلوب‌تر و طول عمر بیشتر ارتباط دارد.

لیونگ در این باره گفت

انتظارات ما از نحوه پیر شدن، با پیامدهای واقعی زندگی ارتباط دارد. نگرش مثبت‌تر به سالمندی با سلامت جسمی و روانی بهتر، عملکرد شناختی مطلوب‌تر و عمر طولانی‌تر همراه است. در مقابل، دیدگاه منفی ممکن است اعتمادبه‌نفس و انگیزه افراد را برای دریافت کمک یا انجام فعالیت‌های مفید برای سلامت مغز کاهش دهد و استرس آن‌ها را افزایش دهد.

او همچنین گفت افرادی که نگرانی بیشتری درباره حافظه خود داشتند، بیشتر انتظار داشتند با افزایش سن، سلامت عمومی و عملکرد شناختی ضعیف‌تری را تجربه کنند.

لیونگ افزود

انتظارات منفی می‌توانند اعتمادبه‌نفس و انگیزه افراد را برای کمک گرفتن یا مشارکت در فعالیت‌های تقویت‌کننده سلامت مغز تضعیف کنند.

او با اشاره به تفاوت نگرش افراد با عوامل خطر شناخته‌شده برای افت شناختی توضیح داد که انتظارات درباره سالمندی، برخلاف برخی عوامل خطر تثبیت‌شده، تا حدی قابل تغییر هستند. به همین دلیل، اصلاح این نگرش‌ها می‌تواند یکی از اهداف مداخلات زودهنگام برای حفظ سلامت شناختی باشد.

لیونگ گفت

این یافته‌ها همچنین می‌توانند به پزشکان و برنامه‌های اجتماعی کمک کنند افرادی را شناسایی کنند که به حمایت‌های متناسب با شرایط خود نیاز دارند؛ به‌ویژه از آنجا که نگرش به سالمندی ظاهراً بر اساس جنسیت و وضعیت شناختی افراد متفاوت است. درک این ارتباط می‌تواند مشخص کند که آیا تغییر برداشت افراد از سالمندی باید بخشی از راهبردهای حمایت از سلامت شناختی در دوران افزایش سن باشد یا خیر.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.