لاکهید مارتین برای تسریع آزمایش‌های هواگرد شناساگریز جدید خود، چهار پهپاد Vectis دیگر می‌سازد

شرکت Lockheed Martin با ساخت چهار نمونه اولیه جدید در کنار پرنده‌ای که پیش‌تر در دست تولید بود، برنامه توسعه پهپاد شناساگریز خود موسوم به Vectis را گسترش می‌دهد. این کمپانی، سرمایه‌گذاری اخیر را در جریان کنفرانس انجمن نیروهای هوا و فضا در نشنال هاربر ایالت مریلند رسما اعلام کرد.

افزوده شدن این نمونه‌ها به لاکهید مارتین کمک می‌کند تا روند آزمایش‌های پروازی را شتاب ببخشد و الگوهای تولید سریع و مقرون‌به‌صرفه Vectis را با دقت اعتبارسنجی کند. پیش‌بینی می‌شود نمونه اولیه‌ای که در سال ۲۰۲۵ رونمایی شد، تا پایان سال ۲۰۲۷ نخستین پرواز خود را به انجام برساند.

ران فِلِن، رئیس بخش توسعه پیشرفته Skunk Works در لاکهید مارتین، در این باره گفت

کار توسعه روی این هواگردهای اضافی از قبل آغاز شده است و به‌زودی جزئیات بیشتری برای اشتراک‌گذاری خواهیم داشت.

پهپاد شناساگریزی که برای همراهی با جنگنده‌ها ساخته شده است

لاکهید، پلتفرم Vectis را به عنوان یک پهپاد شناساگریز بزرگ از گروه ۵ توصیف می‌کند که با هدف پشتیبانی از انواع مختلف مأموریت‌های نظامی طراحی شده است.

بسته به نیاز و سفارش مشتریان، این هواپیمای بدون سرنشین قابلیت آن را دارد که برای نبردهای هوا به هوا، عملیات‌های هوا به زمین و همچنین مأموریت‌های اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی پیکربندی شود.

اگرچه فلن نامی از خریداران احتمالی این محصول نبرد، اما خاطرنشان کرد که پروژه Vectis بیش از آنکه به طرح هواگردهای ماژولار انبوه شباهت داشته باشد، با برنامه‌های هواگردهای رزمی همکار (Collaborative Combat Aircraft یا به اختصار CCA) همسو است. شایان ذکر است که پلتفرم‌های رزمی همکار، اساسا برای پرواز و انجام عملیات در کنار جت‌های جنگنده سرنشین‌دار توسعه می‌یابند.

او در این زمینه افزود

هیچ دلیلی وجود ندارد که بگوییم خب، این محصول فقط برای یک مشتری خاص است یا دیگری.

طول بدنه پهپاد Vectis تقریبا ۳۴ فوت و فاصله نوک بال‌های آن حدود ۳۸ فوت تخمین زده می‌شود. با چنین ابعادی، طول این پرنده بدون دم تقریبا با پهپاد MQ-9 Reaper برابری می‌کند؛ در حالی که پهنای بال آن، با یک جت جنگنده F-35 قابل‌قیاس است.

لاکهید مارتین همچنین در تلاش است تا این محصول را با هزینه‌ای روانه بازار کند که توانایی رقابت در عرصه هواگردهای رزمی همکار را داشته باشد. به گفته فلن، هدف نهایی سازندگان آن است که هزینه ساخت هر واحد، در سطح قیمت رقابتی CCA قرار بگیرد.

تعبیه ورودی هوا در قسمت فوقانی؛ راهکاری برای پشتیبانی از عملیات در شرایط سخت

یکی از ویژگی‌های برجسته در طراحی Vectis، تعبیه یک ورودی هوای غوطه‌ور در قسمت بالایی بدنه است. طبق توضیحات فلن، این نوع جایگذاری نه‌تنها به کاهش نیروی پسا یا درگ آیرودینامیک کمک می‌کند، بلکه خطر ورود زباله و اشیاء خارجی به داخل موتور را نیز به حداقل می‌رساند.

این لایه حفاظتی، فرآیند تعمیر و نگهداری را به‌ویژه در زمان اعزام پهپاد از پایگاه‌های نامساعد و ابتدایی، مناطقی که باندهای پرواز و محیط پیرامونشان ممکن است حاوی موادی مخرب برای موتور باشند، بسیار ساده‌تر می‌کند.

سازنده در جریان این کنفرانس، یک ماکت با ابعاد واقعی از Vectis را در معرض دید عموم قرار داد و تصاویر جدیدی نیز از روند مونتاژ اولین نمونه اولیه منتشر کرد. با این حال، لاکهید مارتین تاکنون میزان دقیق سرمایه‌گذاری خود در این پروژه را فاش نساخته است.

مونتاژی به سبک ایکیا برای کاهش نیاز به نیروی کار

بخش اسکانک ورکس به منظور ساده‌سازی فرآیند تولید و کنترل هزینه‌ها، از روش ساختی تحت عنوان مونتاژ معین با حداقل ابزار بهره می‌برد. فلن این رویکرد نوآورانه را به سرهم کردن مبلمان‌های Ikea تشبیه کرد؛ چرا که به کمک این تکنیک، قطعات مختلف با صرف کار دستی کمتر و نیاز حداقلی به ابزارآلات پیچیده، به یکدیگر متصل می‌شوند.

او در این باره اظهار داشت

این تکنیکی است که با کاهش چشمگیر کار فیزیکی مورد نیاز و افزایش بازده دور اول تولید، واقعا سطح بالاتری از مقرون‌به‌صرفگی و سرعت را امکان‌پذیر می‌کند.

فلن همچنین افزود

ما در بسیاری از موارد شاهد کاهش ۸۰ درصدی ساعات کار برای ساخت خود هواگرد بوده‌ایم.

روند توسعه کلی پروژه نیز با سرعت خیره‌کننده‌ای پیش رفته است. طبق گفته‌های فلن، تیم سازنده تنها ظرف دو ماه از مرحله طراحی اولیه به اعتبارسنجی در تونل باد دست یافت؛ نخستین ساخت دیجیتالی خود را در شش ماه به پایان رساند و سرانجام، اولین قطعه نهایی را در عرض هشت ماه روانه خط تولید کرد.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.