دانشمندان می‌گویند ماهی‌های خاویار دریاچه‌ای ممکن است از ایالات متحده هم قدیمی‌تر باشند

ماهی خاویار دریاچه‌ای یکی از قدیمی‌ترین گونه‌های ماهی آب شیرین در آمریکای شمالی محسوب می‌شود، اما پژوهشی تازه نشان می‌دهد طول عمر این ماهی‌ها احتمالاً بسیار بیشتر از چیزی است که پیش‌تر تصور می‌شد.

آمریکای شمالی بزرگ‌ترین مجموعه جانوران آب شیرین مناطق معتدل جهان را در خود جای داده و بخش عمده این تنوع نیز در ایالات متحده دیده می‌شود؛ جایی که بیش از ۳۸۰۰ گونه آب شیرین در آن زندگی می‌کنند. یکی از این گونه‌ها Acipenser fulvescens یا همان ماهی خاویار دریاچه‌ای است. این ماهی یکی از هشت گونه خاویاری بومی آمریکای شمالی به شمار می‌رود و بیشتر در منطقه دریاچه‌های بزرگ و حوضه رودخانه می‌سی‌سی‌پی یافت می‌شود. این گونه از نظر اندازه نیز چشمگیر است و می‌تواند به طول بیش از ۲.۱ متر و وزن حدود ۱۳۶ کیلوگرم برسد. با این حال، جثه بزرگ تنها ویژگی قابل توجه آن نیست و طول عمر فوق‌العاده‌اش نیز اهمیت زیادی دارد. سازمان خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده برآورد کرده است که خاویاری دریاچه‌ای می‌تواند تا ۱۵۰ سال زندگی کند.

این رقم اگرچه بسیار بیشتر از طول عمر انسان است، اما پژوهش تازه‌ای به سرپرستی ادوارد بیکر از اداره منابع طبیعی میشیگان و با همکاری پژوهشگرانی از دانشگاه فناوری میشیگان، دانشگاه ایالتی میشیگان و اداره منابع طبیعی ویسکانسین نشان می‌دهد که برآورد سازمان خدمات ماهی و حیات وحش احتمالاً به شکل قابل توجهی کمتر از واقعیت است. یافته‌ها حاکی از آن هستند که این ماهی‌های خاویاری‌ شاید دو برابر برآوردهای علمی قبلی عمر کنند. نتایج این تحقیق در Journal of Fish Biology منتشر شده است.

اسکات کولبورن، پژوهشگر دانشگاه ایالتی میشیگان و یکی از نویسندگان این مطالعه، گفت

دانشمندان مدت‌هاست می‌دانند که خاویاری‌های دریاچه‌ای از طولانی‌عمرترین ماهی‌های آب شیرین آمریکای شمالی هستند. اما پژوهش جدید نشان می‌دهد که طول عمر آنها ممکن است بسیار بیشتر از چیزی باشد که قبلاً تصور می‌کردیم. این ماهی‌ها پیوندی زنده با تاریخ هستند.

روش تازه برای تعیین طول عمر خاویاری‌ها

دانشمندان معمولاً برای تعیین سن خاویاری دریاچه‌ای، حلقه‌های رشد روی خار باله سینه‌ای آن را می‌شمارند، اما این روش محدودیت‌هایی دارد. هرچه ماهی مسن‌تر می‌شود، حلقه‌های رشد نیز کوچک‌تر و تشخیص آنها دشوارتر خواهد شد. نویسندگان پژوهش جدید احتمال دادند که به همین دلیل سن واقعی خاویاری‌ها کمتر برآورد شده باشد و تصمیم گرفتند از روشی متفاوت استفاده کنند.

خوشبختانه اسکات کولبورن و همکارانش به مجموعه‌ای از داده‌های صید، علامت‌گذاری و صید مجدد دسترسی داشتند که ۴۴ سال را پوشش می‌داد. آنها با مقایسه طول بدن ماهی‌های علامت‌گذاری‌شده در اندازه‌گیری‌های مختلف، توانستند نرخ رشد آنها در دوران بلوغ را محاسبه کنند.

برای رسیدن به برآورد دقیق‌تر، پژوهشگران از روشی ریاضی مشابه آنچه دانشمندان هنگام تعیین حداکثر سن کوسه گرینلند به کار برده بودند استفاده کردند؛ کوسه‌ای که می‌تواند بیش از ۴۰۰ سال زنده بماند. مدل ریاضی به کاررفته، میانگین رشد سالانه خاویاری‌های نر و ماده را بر اساس اندازه بدن آنها محاسبه کرد.

نتایج نشان داد Acipenser fulvescens احتمالاً بسیار بیشتر از حداکثر سن پذیرفته‌شده قبلی، یعنی حدود ۱۵۰ سال، عمر می‌کند. بر اساس این مدل، برخی نمونه‌ها ممکن است به ۲۰۰، ۳۰۰ یا حتی بیش از ۴۰۰ سال برسند. پژوهشگران احتمال می‌دهند توانایی این ماهی‌ها برای ورود به حالت کم‌مصرف و کم‌تحرکی در فصل زمستان، یکی از عواملی باشد که به چنین طول عمر خارق‌العاده‌ای کمک می‌کند.

کولبورن گفت

آن لحظه واقعاً باعث شد مو به تنمان سیخ شود. ما از روش‌های تحلیلی مدرن استفاده می‌کردیم و نتایج ما را به چیزی می‌رساند که جوامع بومی از مدت‌ها پیش می‌دانستند؛ اینکه این ماهی‌ها زندگی بسیار طولانی دارند.

اهمیت حفاظت از خاویاری‌های دریاچه‌ای

تعیین سن واقعی خاویاری‌ها تنها به لطف چند دهه فعالیت‌های حفاظتی امکان‌پذیر شد؛ تلاش‌هایی که در جریان آنها داده‌های ارزشمند ثبت و جمع‌آوری شد و هم‌زمان آینده این گونه نیز مورد حفاظت قرار گرفت.

در آوریل ۲۰۲۴، سازمان خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده اعلام کرد که به دنبال همکاری میان نهادهای فدرال، ایالتی، محلی و قبایل بومی، تعداد خاویاری‌هایی که برای تخم‌ریزی به محیط‌های آب شیرین بازمی‌گردند افزایش یافته است. این ماهی‌ها تقریباً ۱۵۰ میلیون سال است که در چنین زیستگاه‌هایی زندگی می‌کنند.

شناخت حداکثر طول عمر واقعی این ماهی‌های شگفت‌انگیز می‌تواند به متخصصان حفاظت از طبیعت و مدیران حیات وحش کمک کند تا شرایط لازم برای ادامه زندگی و رشد خاویاری‌ها را در سال‌های آینده فراهم کنند.

کولبورن گفت

خاویاری‌ها به دلیل ویژگی‌های چرخه زندگی خود، حیواناتی بسیار مقاوم و سازگار هستند. اگر فرصت زنده ماندن را در اختیارشان بگذاریم، خودشان راهش را پیدا می‌کنند. دلیلی وجود دارد که این ماهی‌ها میلیون‌ها سال است روی زمین باقی مانده‌اند.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.