شهر گمشده ۲ هزار ساله زیر یک خانه کشف شد

پیش از آغاز ساخت یک خانه مسکونی در منطقه‌ای در جنوب‌شرقی پاریس، باستان‌شناسان بررسی‌های لازم را در محل انجام دادند و به شواهدی دست یافتند که از وجود یک سکونتگاه باستانی حکایت داشت.

گروهی از پژوهشگران مؤسسه ملی پژوهش‌های باستان‌شناسی پیشگیرانه فرانسه، موسوم به اینراپ، در جریان کاوش‌ها موفق شدند بقایای چند دوره متفاوت زندگی در این منطقه را شناسایی کنند.

بررسی‌ها نشان داد که این محوطه دست‌کم سه مرحله مشخص از سکونت را پشت سر گذاشته است؛ روندی که از اواخر عصر آهن آغاز می‌شود و تا قرون میانه ادامه پیدا می‌کند. مجموعه ساختمان‌هایی که در این محدوده کشف شده، نشان می‌دهد دامنه‌های تپه مونبلان در تونر، در جنوب‌شرقی پاریس، زمانی محل استقرار جمعیتی قابل توجه و فشرده بوده است.

این یافته با نتایج کاوش دیگری که در سال ۲۰۲۴ و تنها حدود ۴۹ متر دورتر انجام شده بود، ارتباط دارد. کنار هم قرار گرفتن نتایج دو پروژه نشان می‌دهد که این بخش از تونر زمانی منطقه‌ای متراکم و به‌دقت سازمان‌دهی‌شده بوده و ساختمان‌ها در فضایی محدود روی دامنه تپه کنار یکدیگر ساخته شده بودند.

در بیانیه اینراپ آمده که باستان‌شناسان در این محل گروه‌هایی از ساختمان‌ها را همراه با چندین زیرزمین و کارگاه پیدا کرده‌اند. پیش از شکل‌گیری سکونتگاه رومی، در قرن اول پیش از میلاد، مردم گُل این منطقه را به‌عنوان یک اوپیدوم، یعنی دژ یا سکونتگاه مستحکم، مورد استفاده قرار می‌دادند.

رومی‌ها ساختار سکونتگاه را تغییر دادند

پس از ورود رومی‌ها، شکل منطقه دستخوش تغییر شد. برخی سازه‌های جدید مستقیماً روی بقایای ساختمان‌های قدیمی‌تر بنا شدند و در بخش‌های دیگر نیز ساخت‌وسازهای تازه باعث افزایش تراکم بناها شد. با وجود گذشت قرن‌ها، این تپه همچنان محل زندگی مردم باقی ماند و حتی در دوران قرون وسطی نیز سازه‌های تازه‌ای در آن ایجاد شد.

کاوشگران در محدوده‌ای حدود ۷۴۳ مترمربع، شواهد مربوط به این دوره‌های مختلف را به دست آوردند. یافته‌های به‌دست‌آمده نشان می‌دهد سکونت در این مکان از قرن اول پیش از میلاد شروع شده، سپس با استقرار رومی‌ها ادامه یافته و سرانجام در دوران قرون وسطی نیز جریان داشته است؛ هرچند پس از حدود ۱۵۰۰ سال، حضور مداوم انسان در این بخش از تپه کاهش پیدا کرد.

سفال‌ها و سکه‌های کشف‌شده نیز نشان می‌دهند که پیش از سلطه رومی‌ها، یک جامعه سازمان‌یافته در بالای تپه زندگی می‌کرد. شیب تند مونبلان هیل ظاهراً ارزش زیادی برای ساکنان داشته، اما ساخت‌وساز در چنین محیطی نیازمند برنامه‌ریزی دقیق بوده تا ساختمان‌ها بتوانند در فضای محدود دامنه جای بگیرند.

یک سازه قرون وسطایی، جزئیات تازه‌ای نشان داد

یکی از جذاب‌ترین یافته‌های این پروژه، بقایای یک ساختمان بزرگ متعلق به دوران قرون وسطی است که چندین اتاق داشته است. درون این سازه، زیرزمینی کشف شد که هنوز یک راه‌پله سنگی بسیار ماهرانه و سالم در آن دیده می‌شود. این راه‌پله همچنین با گودال‌هایی متعلق به دوره‌های قدیمی‌تر تلاقی دارد.

در نزدیکی همین بخش، باستان‌شناسان یک زیرزمین متعلق به دوران رومی را نیز پیدا کردند که اندکی بالاتر از سطح اطراف قرار گرفته بود. کشف چنین فضاهایی اطلاعات بیشتری درباره شیوه ساخت‌وساز و استفاده از زمین در این منطقه در دوره‌های مختلف فراهم می‌کند.

در بخش دیگری از محوطه، اتاقی با ورودی طاق‌دار شناسایی شد که در مقطعی فرو ریخته و بقایای آن داخل یک گودال قرار گرفته بود. در جریان کاوش، سنگ‌های گوه‌ای‌شکل مربوط به طاق ورودی پیدا شد و وجود قطعات آهن میان سنگ‌ها نیز نشان می‌دهد که این ورودی زمانی یک در چوبی داشته است.

کاوش‌ها علاوه بر این سازه‌ها، بقایای سکونتگاه‌هایی از دوره رومی را نیز آشکار کرد؛ در برخی از این ساختمان‌ها حتی قسمت‌هایی از دیوارها هنوز باقی مانده است. یکی از بناها نیز دارای حیاط بوده که می‌تواند اطلاعاتی درباره طراحی خانه‌ها و فضاهای مورد استفاده ساکنان دوره رومی ارائه دهد.

وجود سرباره‌های حاصل از فرایند ذوب و فرآوری فلز در محوطه، احتمال فعالیت یک کارگاه فلزکاری در دوره رومی را تقویت می‌کند. این یافته نشان می‌دهد که تپه مونبلان فقط محل زندگی نبوده و فعالیت‌های تولیدی و صنعتی نیز در آن انجام می‌شده است.

باستان‌شناسان اینراپ اعلام کرده‌اند که کاوش‌های بیشتر می‌تواند بخش‌های کامل‌تری از سازه‌ها را نمایان کند و شاید کاربرد دقیق هر ساختمان را نیز مشخص سازد. پژوهشگران امیدوارند با ادامه بررسی‌ها، تاریخ تحول تونر را از دژ گُلیِ عصر آهن، از دوره حکومت رومی‌ها تا دوران قرون وسطی، با جزئیات بیشتری بازسازی کنند.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.