این اسکلت ثابت میکند که در امپراطوری چین بریدن بینی واقعاً مجازات بوده است
اسناد قدیمی نشان میدهند که در چین باستان پنج نوع مجازات بدنی وجود داشته است. یکی از این مجازاتها قطع بینی بود، اما پژوهشگران تاکنون شواهد باستانشناختی مستقیمی از افرادی که تحت این مجازات قرار گرفته باشند پیدا نکرده بودند؛ تا اینکه اکنون یک نمونه احتمالی به…
خلاصه تحلیلی خبر
اسناد قدیمی نشان میدهند که در چین باستان پنج نوع مجازات بدنی وجود داشته است. یکی از این مجازاتها قطع بینی بود، اما پژوهشگران تاکنون شواهد باستانشناختی مستقیمی از افرادی که تحت این مجازات قرار گرفته باشند پیدا نکرده بودند؛ تا اینکه اکنون یک نمونه احتمالی به…
موضوعات اصلی: پشتیبانی شبکه، بینی، وانگ، مجازات، قطع، پژوهش
اسناد قدیمی نشان میدهند که در چین باستان پنج نوع مجازات بدنی وجود داشته است. یکی از این مجازاتها قطع بینی بود، اما پژوهشگران تاکنون شواهد باستانشناختی مستقیمی از افرادی که تحت این مجازات قرار گرفته باشند پیدا نکرده بودند؛ تا اینکه اکنون یک نمونه احتمالی به دست آمده.
در سال ۲۰۱۸، گروهی از باستانشناسان چینی یک گورستان باستانی را در سانمکسیا در استان هنان بررسی کردند. در میان نمونههای فراوانی که از این محل به دست آمد، بقایای یک زن توجه پژوهشگران را به خود جلب کرد. این زن برخلاف سایر افراد، بهصورت دمر دفن شده بود و اسکلت صورتش نیز در اطراف بینی آثار آسیب و ترمیم استخوانی نشان میداد. این شواهد بیانگر آن بود که چهره او، احتمالاً در ناحیه بینی، دچار تغییر شکل شده. هرچند دلایلی مانند یک حادثه ناگوار را نمیتوان بهطور کامل کنار گذاشت، شواهد موجود در حال حاضر بیشتر با این احتمال سازگار است که بینی زن عمداً قطع شده باشد. نتایج این پژوهش اخیراً در Journal of Archaeological Science: Reports منتشر شده است.
چیان وانگ، یکی از نویسندگان پژوهش، به گیزمودو گفت
از کشف این مورد شگفتزده شدم. او افزود که قطع بینی از دیرباز بهعنوان یکی از پنج مجازات چین باستان شناخته میشد، اما دانشمندان تاکنون هیچ مدرک علمی و باستانشناختی مستقیمی برای مجازاتی که در منابع تاریخی از وقوع آن سخن گفته شده بود، در اختیار نداشتند. وانگ دیرینانسانشناس دانشگاه تگزاس ایاندام است.
پنج مجازات در چین باستان
بر اساس این پژوهش، اشاره به نظام پنجگانه مجازاتها در اسناد تاریخی دستکم به حدود ۲۰۷۰ پیش از میلاد بازمیگردد. این مجازاتها از جرائم نسبتاً سبکتر تا سنگینتر شامل خالکوبی دائمی، قطع بینی، قطع بخش پشتی هر دو پا، اخته کردن و در نهایت مجازات اعدام میشدند.
نوع جرم مرتبط با هر مجازات در دورههای مختلف تغییر میکرد. برای نمونه، طبق یافتههای پژوهش، قطع بینی ممکن بود برای جرائمی مانند سرقت دام، فرار یا اختلاس در نظر گرفته شود. البته چین باستان تنها تمدنی نبود که در آن دوران از مجازاتهای بدنی خشن استفاده میشد. همانند بسیاری از تمدنهای همعصر، سلسلههای چینی نیز بهتدریج شماری از مجازاتهای خشونتآمیز را کنار گذاشتند. با این حال، شواهد تاریخی نشان میدهد برخی شکلهای مجازات بدنی دستکم تا دوره میان سلسلههای یوان و مینگ ادامه داشتند.
نشانی که تا پایان عمر باقی میماند
یافتههای باستانشناختی پیشین نشان دادهاند که برخی افراد پس از تحمل چنین اعمال دردناکی زنده میماندند. وانگ پیشتر نیز در کشف دو اسکلت چینی باستانی مشارکت داشت که پاهایشان قطع شده بود. همچنین گفته میشود سیما چیان، تاریخنگار نامدار دوران سلسله هان، اخته شد اما پس از آن زنده ماند و به فعالیت تاریخی خود ادامه داد.
وانگ توضیح داد
بنابراین، ما بر این باور بودیم که نوعی روند مراقبت از بیمار پس از مجازات وجود داشته است تا خونریزی متوقف شود، از عفونت جلوگیری شود و درد کاهش پیدا کند.
او درباره زن مورد مطالعه افزود
در نتیجه، این زن باید سطحی از مراقبتهای پزشکی و بهداشتی را دریافت کرده باشد تا خونریزی متوقف شود، از عفونت پیشگیری شود و احتمال زندهماندن او افزایش پیدا کند.
آثار ترمیم استخوان و شکلگیری زوائد استخوانی در اطراف حفرههایی که تقریباً هماندازه ناحیه بینی بودند، از این برداشت پشتیبانی میکنند. این نشانهها همچنین حاکی از آن هستند که آسیب زمانی رخ داده که زن هنوز زنده بوده است.
وانگ همچنین اشاره کرد که این فرد بهصورت دمر دفن شده بود و تنها یک سنجاق موی برنزی همراه او قرار داشت. بقایای او نیز در یک مقبره خانوادگی یا گور جمعی قرار نگرفته بود. به گفته وانگ، این وضعیت احتمالاً نشان میدهد که او پس از مرگ به حال خود رها شده بود.
معمایی که همچنان ادامه دارد
با وجود اهمیت این کشف، وانگ به چند محدودیت پژوهش اشاره کرد. یکی از مشکلات اصلی این است که در حال حاضر امکان انجام یک مطالعه تطبیقی گسترده وجود ندارد؛ زیرا اگر تفسیر پژوهشگران درست باشد، این اسکلت تنها نمونه شناختهشده از قطع بینی در چین باستان محسوب میشود.
از سوی دیگر، محل دفن فاقد سنگقبر یا کتیبه بود و منابع پزشکی مربوط به دوره یوان نیز اطلاعات محدودی در اختیار پژوهشگران قرار میدهند. وانگ میگوید این محدودیتها مانع از آن میشوند که جزئیات دقیق زندگی این زن یا روشهای پزشکی به کاررفته برای زنده نگهداشتن او پس از عمل با اطمینان مشخص شود. با این حال، این کشف بخشی از یک پروژه پژوهشی گستردهتر است و به گفته او، احتمال دارد بررسیهای آینده مسیرهای تازهای برای مطالعه این موضوع فراهم کند.
وانگ در پایان گفت
در آینده اسکلتهای بسیار بیشتری از نظر بیماریها و آسیبهای جسمانی بررسی خواهند شد. امیدواریم نمونههای مشابه بیشتری پیدا شوند که در یک زمینه باستانشناختی روشنتر، اطلاعات دقیقتری در اختیار ما قرار دهند.
برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.