ناسا می‌خواهد ربات‌های انسان‌نما را به ماه بفرستد

انسان‌ها تنها مسافران مأموریت‌های آینده ناسا نخواهند بود.

پژوهشگران تیم رباتیک چابک ناسا در مرکز فضایی جانسون در هیوستون تگزاس روی نسل تازه‌ای از ربات‌های پیشرفته کار می‌کنند تا در سفرهای ناشناخته‌تر خدمه به ماه و حتی شاید مریخ، به فضانوردان کمک کنند. در حالی که نگرانی درباره حذف مشاغل به‌وسیله خودکارسازی ربات‌ها رو به افزایش است، مهندسان ناسا دقیقاً بر خلاف این نگرانی تمرکز دارند؛ هدف آنها حفظ حضور انسان در فضا و مهم‌تر از آن، زنده نگه داشتن فضانوردان است.

شان عظیمی، سرپرست تیم رباتیک چابک ناسا، گفت

هدف تیم ما جایگزین کردن کاوشگران انسانی با ربات‌ها نیست، بلکه می‌خواهیم اکتشافات انسانی را ایمن‌تر و پایدارتر کنیم.

به گفته عظیمی، ساخت رباتی برای استفاده در فضا که توانایی بالا، قابلیت اطمینان و اعتمادپذیری داشته باشد، بسیار پیچیده‌تر از ساخت ربات‌های زمینی است. این ماشین‌ها علاوه بر وظایف معمول خود، باید برای فعالیت در محیط‌های بسیار خشن طراحی شوند؛ محیط‌هایی که گرانش بسیار اندک، غبار آسیب‌زننده ماه و تابش شدید خورشیدی از ویژگی‌های آنهاست. چنین شرایطی برای انسان‌ها به‌اندازه کافی دشوار محسوب می‌شود، اما کار در این محیط‌ها برای ربات‌ها چالش‌های بسیار بزرگ‌تری به همراه دارد.

فناوری رباتیک برای مأموریت‌های آینده

در جریان یک نمایش عملی در سال ۲۰۲۴، ربات والکری یک ساک سفری پرشده را به اِما زملر، یکی از اعضای تیم رباتیک چابک، تحویل داد. این تصویر توسط هلن آراسه وارگا از ناسا ثبت شده است.

تیم رباتیک چابک زیرمجموعه‌ای از شاخه فناوری سامانه‌های رباتیک ناسا به شمار می‌رود و تمرکز اصلی آن بر نرم‌افزار و مکاترونیک است؛ مکاترونیک به تعامل میان برنامه‌نویسی و اجزای سخت‌افزاری اشاره دارد.

با این حال، استفاده از ربات‌ها در کنار خدمه فضایی هدف تازه‌ای برای ناسا نیست. پژوهشگران این سازمان بیش از ۱۵ سال است که روی دو ربات دوپا آزمایش و توسعه انجام می‌دهند: والکری، نخستین ربات ایستاده ناسا، و رباتونات ۲، نخستین ربات دوپای این سازمان که پیش‌تر به ایستگاه فضایی بین‌المللی نیز سفر کرده.

پروژه‌های جدیدتر شامل طراحی و ساخت بستر آزمایشی یکپارچه ارزیابی متحرک برای عملیات رباتیک یا iMETRO است. این مجموعه که در مرکز فضایی جانسون قرار دارد، فضایی در اختیار ناسا و شرکت‌های خصوصی می‌گذارد تا فناوری‌های احتمالی مورد استفاده فضانوردان را برای فعالیت‌های روزمره، از نگهداری پایگاه ماه گرفته تا انجام آزمایش‌های پژوهشی، آزمایش و تکمیل کنند.

iMETRO مجموعه‌ای از محیط‌های شبیه‌سازی را در خود جای داده است؛ از جمله نمونه‌های شبیه‌سازی‌شده از مریخ‌نوردهای اکتشافی ماه، فضاهای محل زندگی و محوطه‌ای سنگلاخی در فضای باز که سطح ماه را بازسازی می‌کند. این محیط‌ها به توسعه‌دهندگان امکان می‌دهند مشکلات احتمالی را پیش از وقوع در مأموریت شناسایی و برطرف کنند، به‌ویژه مسائلی که ممکن است از ابتدا پیش‌بینی نشده باشند.

ربات‌های دوپای نسل‌های بعدی که مسیر توسعه آنها با نمونه‌هایی مانند والکری و رباتونات ۲ شکل گرفته است، می‌توانند وظایف مختلفی از جابه‌جایی تجهیزات تا تعمیرات خطرناک را بر عهده بگیرند. با این حال، برخی از کاربردی‌ترین فعالیت‌های آنها ممکن است در نگاه نخست بسیار ساده و روزمره به نظر برسد.

در یکی از پروژه‌های اخیر، شرکت پیک‌نیک نرم‌افزار جدیدی را آزمایش کرد که یک بازوی رباتیک را هدایت می‌کند تا دریچه یک فضاپیما را شناسایی کرده، آن را باز کند و سپس کیسه‌های حمل بار را جابه‌جا کند. شاید این وظایف چندان چشمگیر به نظر نرسند، اما سپردن چنین کارهایی به ربات‌ها خطر آسیب‌دیدگی فضانوردان را کاهش می‌دهد و زمان بیشتری برای آنها فراهم می‌کند تا در کنار یکدیگر به پژوهش‌ها و فعالیت‌های اکتشافی با محوریت انسان بپردازند.

عظیمی گفت

اگر بتوانیم ربات‌های توانمندتری به فضا بفرستیم، می‌توانیم خطرها را کاهش دهیم و به انسان‌ها کمک کنیم تا در انجام کارهایی که انسان‌ها در آنها بهترین عملکرد را دارند، مؤثرتر عمل کنند.

برای ارزیابی پایداری، امنیت و نگهداری این زیرساخت، راهنمای پشتیبانی شبکه را نیز مطالعه کنید.